1. 2

    @1: Wat wil je daarmee zeggen?

    Maar in ieder geval terecht dat ze hulp aan dit soort kinderen in Nederland niet meer gaan vergoeden. De aanstellers!

    /sarcastisch

  2. 3

    Voor de rest ook helemaal geen complex onderwerp. Ik kan me inderdaad goed voorstellen dat je je kwetsbaar en bekeken voelt als er zo’n video van je rondspookt. Is bij iedereen die een foto/filmpje van jou heeft en is opgepakt geld eisen dan een oplossing? Ben je dan in staat om het ooit te laten varen en je leven op te gaan bouwen? Beide vrouwen kregen pas problemen nadat de overheid ze informeerde over het feit dat ze op het internet stonden. Niet dat dat de afnemers/delers van het materiaal excuseert, maar het is niet het daadwerkelijke delen dat het probleem voor deze dames schiep, maar de wetenschap hiervan. Wat voor leven moet dat wel niet zijn, om iedere dag een brief te kunnen ontvangen met ‘Ja! We hebben er weer een!’, wat voor goed doet dat voor die slachtoffers?

    En hoe zit het met de afnemers van het materiaal? Ik denk soms dat het voor die mensen helemaal niet slecht is om een uitlaatklep voor hun gevoelens via filmpjes op het internet te hebben, in plaats van dat ze zelf op zoek gaan. Ik weet niet hoe sterk dat verband is, maar de cyclus van onderdrukking/ontkenning van gevoelens, gevolgd door uitspatting (in dit geval: een kind misbruiken) en dan schaamte is niet bepaald onbekend. Zolang wij als samenleving mensen met zulke gevoelens als kwaadaardig blijven zien, in plaats van iemand die geen keuze heeft (slachtoffer wil ik het niet noemen, het is zoals het is) en hen niet van b.v. wettelijk toegestaan gesimuleerd materiaal te voorzien, is dit dan niet de verkiesbare weg?

    Van wie zijn de twee vrouwen in het artikel nu eigenlijk een slachtoffer? Alleen van de mannen die misbruik van hen hebben gemaakt? De mensen die het materiaal afnemen? De maatschappij die mensen in een positie zet waarin ze gedwongen worden een fundamenteel onderdeel van zichzelf te verloochenen en ontkennen, wetende dat die opdracht voor het grootste gedeelte van die groep onhaalbaar is? Is dat het verschil tussen schuld en verantwoordelijkheid?

  3. 4

    @1: Oh jewel..die foto’s kwam ik wel tegen; ik werd er mee geconfrontreerd in 2003, dus met foto’s van mezelf, zo ook mijn collega’s bij een multinational in Duitsland.
    Stonden toen gewoon op reklame poppups werden toen letterlijk in je gezicht gedrukt.
    Nu gelukkig is het internet zo streng gecensureerd dat je ze alleen krijgt als je een betaalde linkup hebt met zo’n kiddyporn server.
    Nog in Noorwegen kwamen we kiddyporn tegen zonder er specifiek naar te zoeken.

  4. 5

    @3: naïeve lulbox.. We worden niet alleen geconfrontreerd met de beelden eikel. Ik kan geen relatie in stand houden want de dader groep bestookt mijn partner met leugens, ik werd afgeperst door die groep, partners werden groepsverkracht etc etc..
    Dit is een enorm onderwereld netwerk en veelal worden de kinderen vermoord. Het is maar dat je het weet halve zool.

    ik zou graag een vuurwapen in mijn bezit willen hebben. Maar dat mag niet. Kiddyrapers worden door de staat beschermd.