1. 1

    Onverwacht, en hoopgevend. In korte tijd is het ook in de Arabische wereld niet meer acceptabel om je bevolking van de straat te schieten, en is het ook iets geworden waar actie op moet worden ondernomen.

    Het idee dat de buurlanden desnoods militair gaan ingrijpen om Assad weg te krijgen, is ineens niet meer zo vergezocht. Zover is het nog niet.
    Maar het lijkt steeds onwaarschijnlijker dat Assad dit overleeft (in ieder geval politiek).

  2. 4

    De buurlanden zullen niet gaan ingrijpen.
    Ja de oppositie wordt gesteund door Saudi Arabie en USA die (kun je het voorstellen) de wahabi islam voor Syrie in gedachten hebben.
    Syrie is het meest liberale moslimland in de regio. Dat is iets wat de Syriers beseffen en dat wil de meerderheid niet verkwanselen. Ze zien echt wel wat er gebeurt, Sharia in Libie, egypte enz. Het westen ziet alleen de onlusten maar de miljoenen grote demonstraties voor het regime halen hier niet de pers. Oftewel, het is een moeilijke situatie daar die door de westerse media uit eigen belang eenzijdig wordt uitgelicht.

  3. 6

    Lijkt me inderdaad een moeilijke keuze of je de dictator wel of niet moet blijven steunen. Per slot van rekening zijn er dit jaar pas 3500 doden gevallen. En verder is Syrië een hartstikke liberaal land:

    There was no significant change in Syrian human rights policy and practice in 2010. Authorities continued to broadly violate the civil and political rights of citizens, arresting political and human rights activists, censoring websites, detaining bloggers, and imposing travel bans.

    Emergency rule, imposed in 1963, remains in effect and Syria’s multiple security agencies continue to detain people without arrest warrants, holding them incommunicado for lengthy periods. The Supreme State Security Court (SSSC), an exceptional court with almost no procedural guarantees, regularly sentences Kurdish activists and Islamists to long prison terms.
    Jaarrapport Human Rights Watch 2011

    The authorities remained intolerant of dissent. Those who criticized the government, including human rights defenders, faced arrest and imprisonment after unfair trials, and bans from travelling abroad. Some were prisoners of conscience. Human rights NGOs and opposition political parties were denied legal authorization. State forces and the police continued to commit torture and other ill-treatment with impunity, and there were at least eight suspicious deaths in custody. The government failed to clarify the fate of 49 prisoners missing since a violent incident in 2008 at Saydnaya Military Prison, and took no steps to account for thousands of victims of enforced disappearances in earlier years. Women were subject to discrimination and gender-based violence; at least 22 people, mostly women, were victims of so-called honour killings. Members of the Kurdish minority continued to be denied equal access to economic, social and cultural rights. At least 17 people were executed, including a woman alleged to be a victim of physical and sexual abuse.
    Jaarrapport Amnesty International 2011

  4. 7

    -regularly sentences Kurdish activists and Islamists to long prison terms.-

    Doen ze in andere landen ook.

    Hoe krijgen de opstandelingen eigenlijk hun wapens.
    Syrie was altijd heel strikt met wapenwetgeving. Kan niet anders dat ze de grens zijn overgebracht en dat de claim buitenlandse provocateurs dus terecht is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren