Weekendequote | Objectieve waarheid

Hoe valt er tussen alle eigen meningen en voorkeuren nog tot representatieve beslissingen te komen? Hiertoe wordt steeds vaker de zogenaamd ’objectieve waarheid’ erbij gesleept – een waarheid waarover dan ook niet meer te discussiëren valt. Niet het gezag, de ’wetenschap’ beslist.

En dan neemt de paragraaf een wending. Het artikel “Het einde van de democratie” van Ad Verbrugge verscheen al drie weken geleden in Trouw. Het was even blijven liggen in de leesstapel. Bij deze alsnog de aandacht voor een stuk met een paar interessante gezichtspunten.

  1. 1

    Ik heb het stuk niet gelezen, maar is samengevat het bezwaar dat we geregeerd door technocratische beleids-ambtenaren ? Ok. Da’s al een tijdje zo, hoor ! Waar denk je bijvoorbeeld dat het mega-onderwijs vandaan komt ?

    Overigens een interessante uitzondering: de Bos-variant bij de aanleg van de HSL.

  2. 2

    Vaag stuk. Het lijkt alsof er heel veel veklaard wordt, en velen zullen er iets in herkennen. Dat kan alleen doordat het stuk abstract blijft; er zijn slechts vage verwijzingen naar de huidige situatie, instituties en gebeurtenissen.

    Voorbeeld is de veralgemenisering van de onvrede die je bij Wildersstemmers ziet. Impliciet door het hele stuk aanwezig, maar wordt nergens expliciet gemaakt. Kwalijk, want nu is het lastig van repliek dienen.

  3. 3

    @1 Nee, dat is niet de samenvatting. De samenvatting is dat door de individualisering de reprepresentieve democratie op losse schroeven staat omdat we ons niet meer vertegenwoordigd voelen door volksvertegenwoordigers. En die volksvertegenwoordigers ook eigenlijk weinig meer te zeggen hebben vanwege ‘Brussel’ en privatisering. Dat laatste is eigenlijk ook de boodschap van Chavannes in zijn nieuwe boek.

    Het is wel een mooi stuk, maar een beetje accademisch. Als je het zo opschrijft, dan maakt het nooit veel los.