1. 5

    Bij kinderen wel, door ouders en evt. andere feitelijke opvoeders (een tante, oom, leraar, oma) – niet door een willekeurige vreemde.

    Bij volwassenen alleen in gecultiveerde vorm, bv. binnen een studentenvereniging of een SM-club waar je vrijwillig lid van wordt (of zo’n besloten omgeving valt onder wat bedoelt wordt met ‘in de huidige maatschappij’: ja en nee.) – niet door een willekeurige vreemde.

    Die geweldsdelicten in het Minerva gebeuren gaan wel wat verder dan de tik met de vlakke hand.

  2. 6

    Ik sprak gisteren een oud-minervaan over de problemen bij zijn vereniging: die had interessante dingen te zeggen. Als Minervaan vindt je natuurlijk dat je beter bent dan normale mensen (een afwijking die zeker niet alleen bij corpsballen voorkomt, overigens), maar vroegah wisten de leden tenminste dat bij de voorrechten ook plichten hoorden. De Lullo’s van tegenwoordig zijn allemaal opgegroeid tijdens de economische boom van de jaren ’90, waarin alles zomaar kon. Tel daar bij op dat de toch zo vormende ontgroening bij Minerva vrijwel is afgeschaft, dan creëer je een club waarbij interne discipline ver te zoeken is, evenals het idee dat je de hele vereniging schaadt als je losse handjes hebt.

    Ik kom zelf niet uit corporale hoek, dus vond ik het wel een interessant perspectief. Overigens was hij ook van mening dat GeenStijl een ontzettend linkse website was, dus in hoeverre jullie het met hem eens moeten zijn laat ik in het midden.

  3. 8

    Een tik met vlakke hand in het gezicht van een volwassene ? Wat een malle vraag. Dat is de eerste stap om het helemaal uit te vechten.

  4. 9

    de hoofdredacteur van deze website speelde in zijn studententijd al Abu Graibje…

    [img]http://web.archive.org/web/20020921175527/http://hebe.xavamedia.nl/assets/upload/Groentijd00jaarsstapel98.jpg[/img]

  5. 11

    Ten opzichte van een kind is het soms, met moeite, verdedigbaar (niet ideaal of echt goed). In alle andere (onvrijwillige) gevallen, dus ook voor zo´n zooitje arrogante ballen : Wetboek van strafrecht

  6. 15

    Beschermen tegen wat? En daarbij, is een Praetoriaan (Ook al breien ze hun eigen sokken) daar nu niet bij uitstek geschikt voor?

  7. 18

    Opmerkelijk toch dat in elke thread weer die andere website genoemd wordt. Wat kriebelt er onderhuids, heren reageerders?

    Website-over-website is een leuk jaar 2004-verdrijf geweest.

  8. 19

    Ach, er kan meer wel niet bij dat soort studentenverenigingen. Denk maar aan ontgroening e.d…. een stomme gewoonte. Dat is ook een van de redenen dat ik nooit bij zo’n studentenvereniging zal gaan, maar gewoon eentje zelf opricht. Ben daar misschien iets te trots voor.

  9. 20

    OK, ik beken. Ik ben knor en fietsenmaker. Ik stuurde Kees van Kooten de Delftse corpsdas die prof. dr. ir. P. Akkermans altijd op televisie droeg. De naam wordt genoemd!. De das in kwestie werd buitgemaakt tijdens een overval op mijnbouwcafé Het Noorden, circa 1985. Ik heb geen spijt, want van onze labjassen blijf je af. Ook in de groenperiode…

  10. 25

    @bicat jeuk uit jaloersigheid wanneer we een verbale klap willen uitdelen en dat niet mag of kan. Netjes GS verklikken mag echter wel.

  11. 26

    kunnen mensen nou een keer ophouden over het NOS Journaal te praten !!! wat is dat voor een 2004-achtige jaloersigheid !!!

  12. 32

    Hmm, misschien moet het dan toch kunnen die corrigerende tik. Is er eigenlijk een verschil, besides the obvious, tussen een fysieke en een virtuele corrigerende tik?

  13. 33

    @Steeph “Heren, heren! (Tik, mep, mep)” : Het is nog geen 12 uur en u solliciteert nu reeds naar een beuk voor de kanes? :-)

  14. 34

    @arieT: Ja, dat is een verschil. In ieder geval in mijn ogen. Net als dat verbaal “geweld” iets anders is dan fysiek geweld. Hoewel ik ook het eerste als onbehoorlijk beschouw.

  15. 36

    Doet mij denken aan mijn vroegste jeugdtrauma in een Manchester school. Sir’s lievelingswapen was een pingpongbatje en plain publique in assembley, vlak na de hymnes.

  16. 41

    Jullie zijn overduidelijk nooit in elkaar geslagen als 5-jarige door een stiefvader die zo driftig werd dat toen de vlakke hand niet hielp er de schop onder de reet volgde, en een draai om m’n oren en nog een por in m’n ribben en een paar dreunen op mijn schouders en…. en…. en……

    Allemaal geen flikker geholpen want ik ben na uit huis te zijn gegaan totaal ontspoord. Tien jaar over gedaan. Minderwaardigheidscomplex. Drugsverslaving. Schulden. Ellende.

    Bij de dokter met geknapt trommelvlies vanwege ‘ klap voor me harses’ : ” Hij is te diep gedoken met zwemmen…”

    Mensen die zich niet kunnen beheersen met kinderen mogen wat mij betreft de bak in.

    Uit de I-Tjing:

    Niets is gemakkelijker te vermijden en moeilijker door te voeren dan het breken van de wil van een kind.

    Gegroet.

  17. 42

    @tsja: Kijk, daar zit precies de crux. De onervarings”deskundigen” beschouwen geweld (tikje) als iets relatief onschuldigs. Alleen waar ligt de grens.
    Zelf ooit als 19 jarige door 7 jongens van mijn fiets gerukt en in elkaar geslagen. Daar gelukkig nooit iets van over gehouden. Maar het heeft me wel bevestigd in mijn idee dat alle geweld, hoezeer men ook denkt dat het een doel dient, geen plaats heeft in onze maatschappij.
    Slaan, schoppen etc is een teken van onmacht waardoor je niet teveel een “verliezer” hoeft te lijken.

  18. 43

    @39&40: Ik heb het over nog geen 20 jaar geleden hoor, persoonlijke ervaringen. Het moest goed pijn doen namelijk, zodat ik de bestrafte handeling niet nogmaals zou proberen.

    Ik moet daarbij toegeven dat de bestrafte handeling in de meerderheid der gevallen geweldadigheden tussen mij en mijn broer betrof.

  19. 44

    @Bismarck, 20 jaar geleden en daarvoor ook bij menigeen. Je bevestigt ons ;) ;)

    @tsja onze bejaarden hebben hun onschuld verloren, jij bleef je je eraan vasthouden misschien. De I Tjing is voor volwassenen, niet voor kinderlijken.

  20. 48

    Hm-hm, ik had onderstaande al geschreven nav 36+37, maar kon het niet posten wegens de strenge spamfilter van la DP. Ondertussen staan 41+42 ook on line – daarin is het een paar gradatieverschillen erger. Misbruik en mishandeling zijn erg, punt. Maar wat met de educatieve tik ?

    Meester Smeets in het vierde van de Rodenbachschool ! Met de houten lineaal keihard op de vingers. Met de grote lat tak op het hoofd. Met de houten bordvegers keihard doorsmijten. En de echte kwajongens trok hij aan hun oren de bank uit. Een sadist, een geweldenaar. Niemand die ‘m leuk vond, maar vreemd genoeg werd hij niet intens gehaat. Men leek er de schouders voor op te halen. Al is dat ongetwijfeld buiten het verhaal van enkele binnenvretertjes gerekend.

    Mij heeft hij nog een keer aan m’n lange haar getrokken en daarom ook beschimpt. (Circa 1977, volop Beatles fan, en ooit zo lang dat ze me juffrouw noemden in de winkel.) Heel machteloze woede voelde ik toen. Tot dan had ik ‘m eigenlijk wel vrij lucide bekeken, zo van “wat een benepen brulaap, da’s toch nergens voor nodig”, maar toen zijn geweld mijn slimmigheid ook te grazen nam, voelde ik me toch behoorlijk vernederd [hetgeen de opening van Steeph z’n 42 bevestigt].

    En als ik Audi rijders vandaag windbuilen vind, en gebruinde kalende mannen met een bekabelde tennistrui zonder mouwen, dan heeft dat alles met ole’ Smeetsey te maken ;-)

    En de vraag is dan : wat was er pedagogisch aan die frustrex van een leraar ? Niets. Walgelijke vent. En waarom liet de directie begaan ? Maar moeten we de occasionele tik daarom veroordelen ? Of beter : het educatieve tikje ?

    Mijn vader heeft me ook wel een paar keer een tikkie verkocht. En daar heb ik nooit echt last van gehad, wie weet omdat hij goed mikte en doseerde… Soms denk ik zelfs dat ik er uit heb kunnen leren …omdat hij er nadien uitleg bij gaf. Soms niet onmiddellijk, maar uiteindelijk wel. Hou ouder ik werd, hoe langer de uitleg uitbleef, heb ik de indruk. Later kreeg ik ook geen tik meer, maar was het een zwijgoorlog. En tussen die brute signalen van “ik heb echt wel even genoeg van je” en de uitleg kon mijn geweten dan piekeren en nadenken en kon ik zelf al ’s tot een conclusie komen.

    Ouderwets maar efficiënt ? Als je het interview met Gene Bervoets in Humo zou lezen, over zijn vader, en over de scène op de parking van de Makro, zou je denken van wel. Maar ik betwijfel of deze methode voor elk kind geschikt is. Toch niet voor intuïtieve speelvogels met wat minder aanleg voor meta-denken, of voor eerder autistisch aangelegde kinderen, of …

    Vinden we niet allemaal dat dit verhaal redelijk herkenbaar is, en er wat voor te zeggen valt ? Maar is het niet het ongenuanceerde toepassen dat we ouderwets vinden ?

    En dan is het nu tijd voor de inzending die de verbanden legt met waar progressievoos al langer mee worstelej, en met de hele “we moeten die hooligans en andere machootjes” niet vergoelijken maar heropvoeden heisa ?

    Of zullen we deze nog even opzetten ? http://www.keyofz.com/keyofz/langley/

  21. 49

    Hm-hm, ik had onderstaande al geschreven nav 36+37, maar kon het niet posten wegens de strenge spamfilter van la DP. Ondertussen staan 41+42 ook on line – daarin is het een paar gradatieverschillen erger. Misbruik en mishandeling zijn erg, punt. Maar wat met de educatieve tik ?

    Halverwege : meester Smeets van het vierde studiejaar van de Rodenbachschool ! Met de houten lineaal keihard op de vingers. Met de grote lat tak op het hoofd. Met de houten bordvegers keihard doorsmijten. En de echte kwajongens trok hij aan hun oren de bank uit, net als in de film. Een sadist, een geweldenaar. Niemand die ‘m leuk vond, maar vreemd genoeg werd hij niet intens gehaat. Men leek er de schouders voor op te halen. Al is dat ongetwijfeld buiten het verhaal van enkele binnenvretertjes gerekend.

    Ook mij heeft hij nog een keer aan m’n lange haar getrokken en daarover ook beschimpt. (Circa 1977, volop Beatles fan, en ooit zo lang dat ze me juffrouw noemden in de winkel.) Heel machteloze woede voelde ik toen. Tot dan had ik ‘m eigenlijk wel vrij lucide bekeken, zo van “wat een benepen brulaap, da’s toch nergens voor nodig”, maar toen zijn geweld mijn slimmigheid ook te grazen nam, voelde ik me toch behoorlijk vernederd [hetgeen de opening van Steeph z’n 42 bevestigt].

    En als ik Audi rijders vandaag windbuilen vind, en gebruinde kalende mannen met een bekabelde tennistrui zonder mouwen, dan heeft dat alles met ole’ Smeetsey te maken ;-)

    Wat was er pedagogisch aan die frustrex van een leraar ? Niets. Walgelijke vent. En waarom liet de directie begaan ? Maar moeten we de occasionele tik daarom veroordelen ? Of beter : het educatieve tikje ?

    Mijn vader heeft me ook wel een paar keer een tikkie verkocht. En daar heb ik nooit echt last van gehad, wie weet omdat hij goed mikte en doseerde… Soms denk ik zelfs dat ik er uit heb kunnen leren …omdat hij er nadien uitleg bij gaf. Soms niet onmiddellijk, maar uiteindelijk wel. Hou ouder ik werd, hoe langer de uitleg uitbleef, heb ik de indruk. Later kreeg ik ook geen tik meer, maar was het een zwijgoorlog. En tussen die brute signalen van “ik heb echt wel even genoeg van je” en de uitleg kon mijn geweten dan piekeren en nadenken en kon ik zelf al ’s tot een conclusie komen.

    Ouderwets maar efficiënt ? Als je het interview met Gene Bervoets in Humo zou lezen, recent, over zijn vader, en over de scène op de parking van de Makro, zou je denken van wel. Maar ik betwijfel of deze methode voor elk kind geschikt is. Toch niet voor intuïtieve speelvogels met wat minder aanleg voor meta-denken, of voor eerder autistisch aangelegde kinderen, of kinderen die het zo al moelijk genoeg hebben, of …

    Vinden we niet allemaal dat het educatieve tik verhaal redelijk herkenbaar is, en er wat voor te zeggen valt ? Maar is het niet het ongenuanceerde toepassen dat we te ouderwets vinden ? En denken we dat die tijd ondertussen zowat voorbij is ? De statistieken over “huiselijk geweld” spreken dat toch nog tegen.

    Of zullen we deze nog even opzetten ? http://www.keyofz.com/keyofz/langley/