De strategie en tactieken van Wilders

Wilders kan een zekere strategische visie niet worden ontzegd, evenals de consistente toepassing van een aantal goed doordachte tactieken om zijn doel te bereiken. Wilders komt weliswaar telkens weer weg met dubieuze uitspraken in de media en parlement, maar wantrouwen ten aanzien van zijn intenties is op zijn plaats. Onschuldig is dit alles - en Wilders - zeker niet. Wilders gebruikt uiteenlopende tactieken om zijn doel te bereiken. Wilders verkrijgt macht door angst en verdeeldheid te zaaien; door een vijandsbeeld te creëren en tegelijkertijd zichzelf op te werpen als de ultieme redder van onze dierbare samenleving; uiteraard zonder de gevreesde vijand van Wilders: mensen met een Islamitische religie. Een beproefd concept; onder andere uitvoerig uitgetest door een aantal politici op de Balkan in de jaren negentig. De tactieken van Wilders: 1. Angst en wantrouwen zaaien. Wilders maakt daarbij dankbaar gebruik van het beeld dat Bin Laden cs van de Islam oproepen; namelijk dat Al Qaeda de 'echte' Islam vertegenwoordigt en handelt uit naam van de Islam. Dit komt Wilders prima uit: Wilders beweert dat de Islam synoniem is voor terreur. Wilders 'scoort' hier in Nederland politiek mee, maar speelt op deze wijze ook Al Qaeda in de kaart: Wilders is Bin Ladens beste luitenant. Het gedachtegoed van Wilders vindt in Nederland (en een aantal andere Europese landen) gretig aftrek: problemen met integratie van immigranten en de extra onzekerheid die de economische crisis oplevert, blijken een vruchtbare voedingsbodem voor dit soort manipulatieve politiek. Dat de English Defense League zich solidair met Wilders verklaart is ook vanzelfsprekend (net zo vanzelfsprekend - om tactische redenen- dat Wilders hier publiekelijk afstand van doet). Er zijn overigens verschillende historische parallellen met deze verdeel-en-heers-tactiek van Wilders.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zou Turkse staatssecretaris echt kunnen Mark?

Rutte stelde vandaag in het debat over de regeringsverklaring dat een eventueel Turks paspoort meer discussie zou hebben opgeleverd dan het Zweeds papiertje. Hij voegde daar later aan toe dat het hem niet ging om de persoon, maar om het feit dat Turkije moeite doet om haar onderdanen in het buitenland onder haar invloed te houden. Een doorzichtige draai. Als de staatssecretaris half-Turks was geweest, dan waren bij Mark alle alarmbellen gaan rinkelen. ‘Zou Geert dit wel goed vinden?’ Nee, Geert zou dit niet goed hebben gevonden. Hij zou zijn veto hebben uitgesproken. Simpele conclusie: Rutte praat discriminatie goed. Nog erger dan dit incident, is het feit dat het geen incident is.

Aan deze regering hangt een luchtje. Wie het regeerakkoord leest, ruikt de zure, nare en penetrante geur van een onzichtbaar alfamannetje. Lees maar eens het stukje ‘veiligheid’ uit het regeerakkoord. Even scrollen, maar dan heb je ook wat. Straatterreur. Bendes. Grote woorden, kleine oplossingen. Waar hebben we dat eerder gehoord? Ik woon toevallig in zo’n buurt waar we veel overlast hadden. Geen straatterreur, maar gewoon overlast. De overlastgevers worden al aangepakt. Dat is goed voor de buurt en fijn voor de slachtoffers. En laat ik duidelijk zijn: van mij mogen ze nog harder worden aangepakt. Enige aantekening: je lost er structureel de overlast, straatterreur of hoe je het ook noemen wilt helemaal niet mee op. Wilders weet dat best. Wilders wil premier worden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De droste-frame van de PVV

Geert Wilders (Foto: Flickr/pietplaat)Een paar dagen geleden doken er opeens overal berichten op met de titel: “Kamervragen over ‘anti-PVV-cursus’ Erasmus Universiteit”. De PVV was weer eens woedend en stelde voor subsidie aan de Erasmus-universiteit te onttrekken.

De bron van de rel is een webredacteur van de NRC, die zijn stukje over het evenement als volgt laat beginnen:

In de Remonstrantse Kerk aan het Museumpark in Rotterdam organiseerden cultuurcentrum Arminius en de Erasmus Universiteit woensdagavond een volledig gesubsidieerde workshop om hoogopgeleide, linkse mensen PVV-retoriek te leren bestrijden.


Dé vraag die meteen opborrelt is natuurlijk: waar gaat het over? Waar is een link naar de aankondiging van de workshop? Waar is het wederhoor van het Erasmus? Het antwoord is simpel, het is er niet. Nu is het stuk van webredacteur Steven de Jong duidelijk opinie, dus is wederhoor daar minder van belang, maar de daaropvolgende stortvloed aan van elkaar overgenomen artikelen hadden ook een broertje dood aan de journalistieke mores. Ja, het AD voegde later een stukje toe, maar dat was pas uren nadat het artikel was verschenen en nadat het merendeel van de lezers het ongenuanceerde stuk hadden gelezen.

De avond ging over framing, een debattechniek waarbij je woorden en beelden zo kiest, dat daarbij impliciet een aantal aspecten van het beschrevene worden uitgelicht. Daarbij nodigen frames uit om overgenomen te worden door je tegenstanders. Een mooi voorbeeld van framing was de Amerikaanse term ’tax relief’, wat niet alleen het doel – belastingverlaging – in zich droeg, maar ook de impliciete beschuldiging dat de huidige belastingen onaanvaardbaar hoog waren. Toen dit – Republikeinse – frame was overgenomen door de democraten was er geen redden meer aan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tegenzinnen | Achteraf

Het kabinet zit. Rutte spreekt de regeringsverklaring uit en daarmee is de formatie waar velen zich zo aan stoorden afgerond. Maar waarom was die irritatie er eigenlijk? En had dat wel iets met Wilders te maken?

Dat die verontwaardiging de samenwerking met Wilders betrof is duidelijk, maar wat daar zo erg aan was veranderde in de loop van de formatie. Aanvankelijk ging het vooral over het serieus nemen van zo’n samenwerking. Want dat je het onderzoekt, ok, maar dat je dat dan ook echt doet, dat ging eigenlijk te ver. Regeren met de PVV, die al die dingen maar zei, dat mocht je toch niet willen!

Toen de formatie vervolgens echt onderzocht werd, richtte de verontwaardiging zich langzaam op iets anders. Want als je de PVV serieus neemt, hoe serieus neem je dan jezelf?

Het CDA maakt zichzelf wijs dat de toetssteen van haar eigenheid ergens in het geweten besloten ligt. Maar dat geweten was slechts bij een derde van de congresgangers aanwezig en vormde dus geen beletsel. De partij besloot tot samenwerking en dat geweten hangt er met zo’n drie zeteltjes nu nog een beetje bij.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hartong en het Nederlandse belang

Lucas Hartong (foto: Parlement & Politiek)

De PVV wil korten op de uitgaven van de Europese Unie. ‘We’ betalen veel te veel aan Brussel en Nederland kan zijn eigen boontjes wel doppen. Wat dit standpunt in de praktijk betekent zien we aan het optreden van PVV-Europarlementslid Lucas Hartong in de Budgetcommissie. Voor de begroting van 2011 diende hij een waslijst aan amendementen (.pdf) in die allemaal neerkomen op het schrappen van uitgaven. Begrijpelijk vanuit de simpele invalshoek van de PVV, maar in veel gevallen allesbehalve in het belang van Nederland. Dat de PVV uitgaven van de EU wil schrappen voor discriminatiebestrijding en verscheidenheid of het Europees Vluchtelingenfonds ligt in de lijn der verwachting. Maar Hartongs rode potlood trof ook miljarden euro’s voor het Europees Sociaal Fonds, het Europese Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Bedrijfstoelagenfonds, het Visserijfonds (hallo, Volendam!), programma’s voor plattelandsontwikkeling, voedselzekerheid, Europol, het Hof van Justitie, de Europese Ombudsman en een lange rij onderzoeksfondsen…

Het wegvallen van deze uitgaven zou een gat in de begroting slaan van vele Nederlandse bedrijven, gemeenten, provincies en universiteiten. Het is niet ondenkbaar dat vele punten uit het nationale verkiezingsprogramma van de PVV volstrekt onuitvoerbaar zullen blijken te zijn als niet gerekend kan worden op geld uit Brussel. En helaas zal er dan ook geen beroep meer mogelijk zijn aangezien ook het Hof van Justitie en de Ombudsman door Hartong op water en brood zijn gezet. Het verkwanselen van nationale belangen is nog mild uitgedrukt als je de consequenties van Hartongs optreden in Brussel zou moeten kwalificeren. Voor de bühne van het Europese Parlement klaagt Hartong ‘geldverslindende projecten’ aan en een gebrek aan verantwoordelijkheid van zijn collega’s die geen acht slaan op het belang van de mensen in het land. In de praktijk misgunt hij Nederlanders met zijn bezuinigingsvoorstellen onmisbare inkomsten voor de economie, het sociaal beleid en de veiligheid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Wilders moet Limburgs paspoort opgeven’

[speld]

Geert Wilders (Foto: Flickr/pietplaat)

Gedoogpoliticus Geert Wilders is in opspraak geraakt nu hij een Limburgs paspoort blijkt te hebben. De fractievoorzitter van de Partij voor de Vrijheid was altijd fel gekant tegen de dubbele nationaliteit van bewindslieden en voerde succesvol actie tegen Ahmed Aboutaleb, Nebahat Albayrak en de dame met die moeilijke naam waarbij het voor de vorm ook moest. D66-leider Alexander Pechtold reageert geschokt.

Waar voorheen de integratie van Limburg hoog in het vaandel stond, is de afgelopen jaren steeds meer kritiek gekomen op de multilinguale samenleving. De lokale taal, het Limburgs, is moeilijk te verstaan en kent geen eigen schriftcultuur. Pechtold: “Het gaat hier dus eigenlijk om analfabeten die weigeren Nederlands te praten.” De fractievoorzitter van D66 verdenkt Wilders ervan dat hij het Limburgs wil verspreiden door heel Nederland. “Wilders heeft zich naadloos aan de Haagse mores aangepast, maar van binnen is het nog steeds een Limburger en zijn Groot-Limburgse waandenkbeelden heeft hij nooit opgegeven. Die houding noem ik ‘Limbitude’. Het is een kwestie van geduld, maar straks lullen we allemaal dat halfduits van ze,” zo waarschuwt hij.

Critici van de limburgse cultuur noemen een veelheid aan redenen waarom het behoud van de limburgse nationaliteit onwenselijk is. “Het vieren van carnaval is exemplarisch voor een achterlijke cultuur,” aldus cultuurhistoricus Bert Bokhoven. “Het buitensporig drankgebruik, de bijna dierlijke drang tot voortplanten in het openbaar, de muziek, het zijn allemaal zaken die je in Nederland niet zou moeten willen. Als je belangrijkste exportproducten kersenvlaai en Mark van Bommel zijn, mag je je sowieso afvragen of je een plaats in de Europese cultuur verdient.”

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende