Ergens aan het begin van deze nog verse eeuw hebben we in Nederland de rede los gelaten en zijn over gegaan op wat Colbert zo fraai het label "Thruthiness" gaf. Zo ook in de discussie rondom het preventief fouilleren in Amsterdam. Directe aanleiding hiervoor was het overlijden van een juwelier bij een overval. Dus dan maar preventief fouilleren invoeren. Immers, zo gaat de redenering, dan krijg je minder wapens op straat. Dat er nog geen enkel onderzoek is dat aantoont dat er daadwerkelijk een relatie is tussen preventief fouilleren en afnemende criminaliteit of wapenbezit, doet even niet ter zake. Feiten mogen je populistische mening niet in de weg staan. Iedereen begrijpt met zijn buik immers dat het moet werken. Een thruthiness dus. Dus gooien we de grondwet maar weg en gaan we nu lekker massaal inbreuk plegen op de lichamelijke onaantastbaarheid van onschuldige burgers (artikel 11). Alleen om het gevoel te krijgen dat het veiliger wordt. Tot het volgende incident. Maar dan voer je toch gewoon weer een nieuwe symbolische maatregel in? Net als in het verleden de identificatieplicht en het cameratoezicht. En om dan te verhullen dat je eigenlijk geen goede argumenten hebt, ga je partijen die wel nadenken en met argumenten komen, en dus tegen zijn, uitschelden: "een klap in het gezicht van de ondernemers in West" Eentje in de categorie "If you are not with us, you are against us". En de rede verliet stilletjes de kamer.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Vijfduizend Amerikaanse adverteerders hebben deze week een opmerkelijke stap genomen door een opt-out regeling aan te bieden voor behavioral targeting – waarbij adverteerders alles bijhouden wat een internetgebruiker doet. Is dit genoeg?
Onlangs keek ik even bij onze roze rechterburen van Geenstijl. In de rechterbovenhoek, onder de filmpjes, is een groot reclameblok. Wat werd mij aangeboden? Een kam, een borstel, een speelgoedgitaartje en een speelgoedpianootje van diapers.com. Waar had ik gisteren naar gezocht bij diapers.com, maar niet gekocht? Een kam, een borstel, een speelgoedgitaartje en een speelgoedpianootje. Het advertentiebedrijf dat diapers.com gebruikt, werkt blijkbaar ook samen met Geenstijl. De algoritmen schrijven blijkbaar voor dat de kans groot is dat ik die prullen alsnog ga kopen (nee).
Veel bedrijven en zowat alle online adverteerders doen aan behavioral targeting. Ze plaatsen een cookie op je computer die precies bijhoudt waar je naar kijkt, wat je koopt, wat je doet online en soms zelfs waar je muisaanwijzer zich bevindt. Die informatie wordt steeds vaker gekoppeld aan offline informatie over inkomen en andere demografische indicatoren. De Wall Street Journal ontdekte afgelopen zomer (2010) in een zeer onthullende serie (ga die lezen!) dat de vijftig grootste websites in de Verenigde Staten elk gemiddeld 64 cookies op de computer van de bezoeker plantten. Ook onthulde ze aan een groot publiek het bestaan van cookies die zich niet laten verwijderen: je zit eraan vast of je wil of niet.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.