De local verovert de wereld

Wie wel eens in het buitenland komt of vanaf het platteland naar de grote stad trekt, komt ze geheid tegen. Locals. Mensen die geboren en getogen zijn in de plaats die u bezoekt. Met kennis en kunde over de plek waar ze wonen, leven en werken. De local beschikt over informatie die hij graag met u, de reiziger, wil delen. De beste plek om een ambachtelijk gebakken brood te kopen bijvoorbeeld of een lokaal gebrouwen biertje. Of anders wel dat hippe winkeltje in een achterafstraatje met van die kekke zelfgebreide mutsjes. Prettige bijzaken, die het leven veraangenamen en meestal niet in de reisgidsen staan vermeld. Sommige locals bieden u zelfs hun slaapbank of appartement aan. Tegen betaling uiteraard. De local is wel goed, maar niet gek. Het begrip local is al aardig ingeburgerd. Zoals in het glossy magazine Reiz& van de ANWB. Waar de wannebe wereldreiziger, het woord toerist is in dit soort kringen een heel vies woord, maar wat blij is om af en toe een local tegen te komen in de jungle van Belize of op de hagelwitte stranden van de Fiji-eilanden. De ervaring leert dat reizigers in dit soort toeristische trekpleisters toch vooral medereizigers tegenkomen. En als het echt tegenzit, zelfs medelandgenoten. Doen alsof u een Duitser of een Zweed bent wil soms nog wel eens helpen.

Door: Foto: Craig Dennis (cc)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.