Closing Time | Odetta In Paris

https://www.youtube.com/watch?v=VTR2PQCGm94 Toen ik de eerste keer dit filmpje zag, Odetta in Paris, dacht ik, waar zijn de microfoons,  waar is de snoerenspaghetti op het podium? Waar zijn de pedalen, de kastjes, de boxen, de knopjes? Is het wel live? En wat een vreemd zaaltje, zo met al die losse houten stoelen. En wat een net publiek, jong oud, maar allemaal netjes met bloesje, stropdas, colbertjasje, haar netjes geknipt, en heerlijk, een paar dames met de tas op schoot. En niemand die joelt, roept of op zijn vingers fluit tussen de nummers door. En tijdens de nummers houden ze ook heel netjes hun bakkes. Moet je tegenwoordig ‘ns horen tijdens een concert. Enfin. Toen ik het filmpje nog een keer bekeek zag ik toch een microfoon op een standaard een eindje voor de bas staan. Idem bij de gitaar. Maar waar zingt Odetta in?

Door: Foto: Ted (cc)

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Howling wolf

Terwijl elders op Sargasso het topic over de favoriete live albums van de bezoekers/reageerders net wordt gesloten, luister ik hier naar het Muddy Mississippi Waters Live album. En als mijn smaak niet veranderd was in de loop der jaren, dan had ik deze plaat er zeker op gezet. Maar mijn belangstelling voor de Blues is de loop der jaren wat verflauwd. En dat ligt aan mij, en niet aan de Blues, want, allemachtig, wat een krachtig genre kan het zijn in de handen van Muddy Mississippi (dubbel s, dubbel s, dubbel p) Waters. Ik houd zo van deze plaat omdat het ‘publiek jennen’ hier naar een hoger plan wordt gevoerd. Hier wordt de zaal getergd, getreiterd met die gitaar. En de piano. En de mondharmonica. En maar doorgaan, en nog een beetje, en nog wat meer. En dan toch weer wat terug, en dan weer een uithaal. En dan weer gauw terugtrekken. Wel beloven, maar niet direct geven. Hier een schijnbeweging, daar weer een sneer. Het publiek wordt uitgedaagd, op de proef gesteld, de verlossing uitgesteld. Het is een spel. Het is het leven zelf. Het is de Blues. Wat een plaat. Hoe ik sta? Paf.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Closing Time | My Baby Just Cares For Me (Live at Montreux)

De song My Baby Just Cares For Me van Nina Simone die kende ik wel. Dat was in 1988 opeens een grote hit.

Dus ja, ik wist zo’n beetje de tekst nog wel en hoe dat pianoloopje ging. Maar toen zag ik hoe Nina Simone dat nummer speelde in Montreux. En ze doet zo’n beetje alles met die song en die piano. Ze verklassiekt de song, ze rockt ‘m, ze doet er grappig mee, ze doet er speels mee, ze keert ‘m binnenstebuiten, ze neemt een loopje met hem, ze aait ‘m, geeft hem een tik, kietelt ‘m, laat ‘m verdwalen tussen de toetsen, ze plaagt hem, dresseert hem, ze verpakt ‘m, ze wijst ‘m de weg naar de afsluitende noten. Kortgezegd: de jazzuitvoering.

Closing Time | True Blue (live)

Hoe gaat dat, je knippert een paar keer met je ogen en je bent alweer een decennium opgeschoten. Dat is ouder worden kennelijk.

Hoe dan ook, het was een paar jaar geleden (15 jaar geleden, red.) dat ik die cd’s van Bright Eyes kocht. Heerlijk geluid. En hij, Connor Oberst, de man achter Bright Eyes dus,  grossierde in z’n platen, op een gegeven moment bracht hij er twee tegelijk uit:  I’m Wide Awake It’s Morning en  Digital Ash in a Digital Urn. En iets later ook nog een live plaat, Motion Sickness, 2005. En op die plaat staat een nummer dat zeer uitbundig naar z’n eind wordt begeleid door een trompet: True Blue. En dat gebeurt in twee gedeeltes. Allereerst op 2:30 minuut en dan de uitzinnige finale vanaf 4:45 minuut.

Closing Time | He’s Fine

Laura en Lydia Rogers zijn echt zussen, van elkaar, Secret Sisters is dus geen artiestennaam. Ja, het is wel een artiestennaam natuurlijk, maar dat secret maakt het wat geheimzinnig….

Dat ze zussen zijn, verklaart waarschijnlijk hun hechte sound. Maar ook dat ze op elkaar ingespeeld zijn op het podium, hun dialogen tussen de nummers zijn erg onderhoudend. Ze weten hoe ze elkaar en het publiek scherp moeten houden. Je hebt wel ‘ns bij bandjes dat de live uitvoeringen van hun liedjes wel lukt, maar wat doe je in de ruimte tussen de songs? Nou, daar hadden de zusjes geen enkel probleem mee, ze hadden de zaal aan een touwtje. Hier een kleine anekdote, daar een plagerijtje naar zus,  daar een reactie naar het publiek, dan een recensie over de maaltijd die ze de dag ervoor in een jongerencentrum hadden gegeten. Ze gaven het publiek geen kans om hun aandacht af te laten dwalen. Daar was ik ze erg dankbaar voor: soms sta je naast twee mensen die dan samen even de week doornemen – TIJDENS JOUW FAVORIETE NUMMER! Maar hier was alle aandacht voor het drama dat zich aan de zangeres had voltrokken: ze was bedrogen en in de steek gelaten. Door toedoen van zo’n slet, zo’n Louisiana girl. En ze zong het zo, dat je het kon meevoelen. En dat je die vent, die ex van haar, een lul vond. Hartgrondig.

Closing Time | Lera Lynn

Lera Lynn is dankt haar bekendheid, voor zover daar al sprake van is, aan haar rol in de HBO-serie True Detective. Ze speelt daar een zangeres. Ik ben verslingerd aan de live-uitvoeringen van haar liedjes, waarvan er gelukkig een hele hoop te vinden zijn op Youtube. Op haar eigen kanaal zijn de nodige filmpjes te vinden waarin ze nummers van haar laatste plaat speelt in haar eigen studio. Solo, of met band, in de simpele bezetting: bas, drums, twee gitaren en zang. Waarom ik er niet op uitgeluisterd raak snap ik zelf niet zo goed. Behalve dan dat het gewoon ontzettend lekker klinkt.

Foto: Eric Heupel (cc)

They Might Be Giants, muzikanten en geeks, live!

Ze waren de eerste die een album in uitsluitend mp3-formaat uitbrachten. In de jaren 90 bedachten ze een telefonische dienst die hun nummers speelde. TMBG is een duo dat bestaat uit John Linnell en John Flansburgh, die beide verschillende instrumenten bespelen. Hier treden ze op bij TED, versterkt met een drummer. Bedrieglijk simpele, makkelijk in het gehoor liggende, geestige nummers.

Foto: Eric Heupel (cc)

SGC-Café: Debat over Irak

Logo SGC klein (Illustratie: Crachát)

Vandaag debatteert de kamer vanaf 10.15 uur over de voorgestelde onderzoekscommissie naar de besluitvorming rond de oorlog in Irak. De koffie en een plakje cake staat klaar!

Ga naar het GC-Café!

We hebben Sargasso ook uitgenodigd, dus des te meer reden om te gaan!

Update: Tweede Kamer is ontruimd, oorzaak onbekend.

Update update: ontruiming was een oefening, debat gaat weer door.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.