Op het polletje "Welke verkiezing over het jaar 2008 zou U graag ook willen zien?" scoorde De Ergste Media-hype met 22 procent bijna bovenaan. De Slechtste Overheidsmaatregel deed het met 26 procent nog nét even beter. Maar die laten we nog even liggen, want het jaar is nog niet voorbij. En je weet maar nooit wat voor verrassingen de overheid nog in petto heeft voor onder de kerstboom. Qua hypes in de media zal het zo ongeveer wel gebeurd zijn. Tijd dus om hier de balans op te maken. Dus zegt U het maarrrr! Laat in de comments maar weten wat U het meest in de gordijnen heeft gejaagd qua media-exposure. Ik zal hier geen voorbeelden noemen, om U als reageerder niet het gras voor de voeten weg te maaien. Maar me dunkt, de oogst van 2008 is bijzonder overvloedig en ik moet me echt verbijten om hier niet een paar smakelijke uitglijders op te dissen. Afijn. Ik reken op een rijke oogst aan media-flaters hieronder. En we gaan met die opbrengst ook nog wat leuks doen: de tien leukste, vetste, coolste, meest hilarische hypes zet de jury (ik dus) in een polletje en dan gaan we dus voor de Sargasso-publieksprijs. Meer dan een eervolle vermelding zit er bij dit noodlijdende weblog waarschijnlijk niet in, maar de onderhandelingen daarover lopen nog. Doet dus allen mee. Graag uw media-gruwel in één zin proppen, liefst vergezeld van een toelichting of verklaring of wat dan ook. Inzendingstermijn loopt tot pakjesavond.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Democratisch presidentskandidaat Barack Obama moet voortaan zijn edele delen beschermen als dominee Jesse Jackson in de buurt is. Dat lijkt de voornaamste uitkomst van de laatste hype in de Amerikaanse media. Terwijl de microfoon onverwachts openstond voorafgaand aan een interview fluisterde Jackson zijn buurman in dat hij vond dat Obama zich neerbuigend had uitgelaten over zwarte Amerikanen in een recente speech op Vaderdag.
Wat zich vervolgens voltrok was een fascinerende nieuwshype. Fox News bracht het nieuws zelf naar buiten en één voor één volgden andere media: de populaire krant USA Today schrijft erover, televisiestation MSNBC pikt het op, de conservatieve Washington Post deed er voor de vorm nog een inhoudelijk sausje overheen en de bal was aan het rollen. Dit ging zo een dag of drie door. Afhankelijk van de volgende nieuwe hype, bijvoorbeeld een adviseur van McCain die Amerika een ‘nation of whiners’ (zeurpieten) noemde, sterft een verhaal vervolgens weer af.
Amerika, het land van nieuwshypes in de politiek. Het lijkt Nederland wel.
Volgens de ombudsman draagt de politiek bij aan maatschappelijke verruwing. Dat vinden ze in Den Haag niet leuk. Alleen wordt uit de kritiek niet meteen duidelijk of de politici boos zijn omdat het niet waar is of omdat het juist wél waar is. Voor beide valt wat te zeggen.
Dat de samenleving verruwt staat wel zo’n beetje vast. Zinloos geweld neemt toe en het maatschappelijke debat over de jongste hype wordt bij voorkeur op onbeschofte toon gevoerd. Aangezien de politiek de maatschappij dient te representeren, moet ze deze verruwing volgen. In dat geval moeten de politici boos zijn op de ombudsman, omdat die kritiek heeft op iets dat eigenlijk een verdienste is. In een andere visie zou de politiek enigszins boven het gewauwel van het volk moeten staan. Dan zouden de politici boos moeten zijn op de ombudsman, omdat zijn kritiek onterecht is.
Te vrezen valt dat de waarheid in het midden ligt. De politici denken dat ze een verheven debat voeren, maar doen dat in werkelijkheid niet, onder meer omdat ze het voornaamste instrument van verruwing, een absolute kijk op de vrijheid van meningsuiting (niet alleen de inhoud is vrij, maar ook de vorm), zo hoog in het vaandel hebben staan. Of zie ik dat verkeerd?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Twitter has enjoyed a nice ride over the last few months, but it will not be able to sustain its meteoric rise without establishing a higher level of user loyalty.”
Zestig procent van de twitteraars stopt na een maand met Twitter, aldus een onderzoek uitgevoerd door Nielsen Online. Op den duur zal de groei van Twitter terugvallen tot ongeveer tien procent, omdat de nieuwe aanwas niet opweegt tegen het aantal vertrekkende mensen. Hoor ik iemand Second Life roepen?