Weinig politieke systemen lijken zo veel op Nederland als Finland: een verdeeld electoraat, veel politieke tegenstellingen en heel veel ongeveer even grote partijen. Er is een belangrijk verschil: de Groenen regeren al sinds 1995 regelmatig mee in verschillende coalitiekabinetten. De huidige regeringspartners van de Groene Liga zijn de Nationaal Conservatieve Partij, een pro-europese centrum-rechtse partij en twee min-of-meer liberale partijen: de Centrumpartij, een voormalige boerenpartij met euroskeptische en groene neigingen en een centrum-rechts economisch profiel en de Zweedse Volkspartij, een pragmatische partij die het traditioneel opneemt voor de Zweedse minderheid. Deze partij heeft een sterk progressief, multicultureel profiel. Naast deze twee centrum-rechtse partijen zijn er nog twee kleinere rechtse partijen in het Finse parlement: de orthodox christelijke christen-democraten en de rechts populistische Ware Finnen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“”We have to tighten the law significantly. In terms of handguns that can easily be carried about, we have to think about whether they should be available for private people. In my opinion, they belong on shooting ranges”
De Finse Minister-President Matti Vanhanen reageerde gisteravond laat op de schietpartij waarbij 10 studenten en de schutter omkwamen. Rijkelijk laat omdat al strenger beleid was beloofd na de schoolslachting die afgelopen november in het Finse Jokela aan acht mensen het leven kostte. Extra pijnlijk voor de overheid was dat de schutter een dag eerder door de politie was ondervraagd over twee YouTube-filmpjes waarin hij zijn pistool op de schietbaan leegt en zich dreigend tot de camera keert (“You will die next” en “Goodbye”). Omdat de jongen een wapenvergunning had en geen specifieke dreiging jegens personen had geuit, kon hij niet worden opgepakt.
Vanwege het beschikbare beeldmateriaal wist krantenlezend Nederland vanmorgen bij het ontwaken een pistool op zich gericht (de internetwereld heeft zich gisteren al kunnen laven aan de lege blik van de kalende Fin). Het zien van deze beelden schuurt. En niet alleen vanwege de immense tragedie erachter. Maar vooral omdat dit het ultieme doel is geweest van de schutter. Zijn dagje roem onder de door hem zo verafschuwde menselijke soort. En alle kranten en websites die niet alleen berichten over zijn dood, maar ook zijn foto daarbij groots tonen, helpen de moordenaar bij het realiseren van zijn laatste doel. Het is natuurlijk ook zo dat veel zichzelf respecterende media niet om dit nieuws heen kunnen, maar als ze zich geen enkele rekenschap geven van dit aspect -bijvoorbeeld bij de keuze voor de (grootte van de) foto- dan dreigt het argument van willen voorzien in de nieuwsbehoefte om te slaan in het stillen van sensatiezucht.
Omdat film eigenlijk gewoon heel veel fotootjes achterelkaar is en je je dat bij time lapse opnamen maar weer al te goed beseft denk ik vandaag wel weg te kunnen komen met een time lapse filmpje in het item Foto des Tages… Aansluitend op de gisteren geposte 28-uurs economie toont dit filmpje 28 uur uit het leven van het Finse stadje Jyväskylä. Propere straten en een goed functionerend openbaar vervoer systeem, 28 uur samengebald in een paar minuten HD kwaliteit met surround sound. Het stoplicht springt op rood, het stoplicht springt op groen, in Jyväskylä is altijd wat te doen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.