Exploitation!

Heeft u zich ook al jaren afgevraagd waar Quentin Tarantino de mosterd vandaan haalt? Hoe hij op het idee kwam om Kill Bill vol te stouwen met moordlustige vrouwen, waarom hij Pam Grier uit de vergetelheid haalde, en hoe hij het in zijn hoofd haalde om zijn Grindhouse-film te laten draaien om vier kick-ass babes die een psychopaat-in-een-auto te lijf gaan? De anderhalf uur durende documentaire 'Machete Maidens Unleashed!' geeft een aardig inkijkje in de exploitationfilms van de jaren '60 en '70, toen massa's hitsige tieners drive-in films gingen kijken met hun vriendinnetjes. Niet alleen krijgt u een impressie van een bijna vergeten Amerikaanse subcultuur, maar u komt achter de rol die de Filipijnen, president Ferdinand Marcos en het Filipijnse leger speelden in de productie van de films. Afgelopen week te zien bij Virus op Canvas (elke woensdag rond de klok van elf), en nu in dit theater...

Door:

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Riccardof (cc)

Elders: Het nieuwe front op de Filipijnen

De Verenigde Staten hebben onlangs een verklaring gegeven over hun buitenlandpolitiek in Azïe, die gericht is op een grotere economische, politieke en militaire betrokkenheid in het gebied. De verschuiving is echter al begonnen in 2001 toen de ‘Quadrennial Defense Review’ een verandering ten aanzien van Azië aankondigde en een uitbreiding van de Amerikaanse militaire aanwezigheid door middel van vaste bases, wisselende bezettingen, trainingsoefeningen en logistieke regelingen.

De Verenigde Staten noemden de Filippijnen in januari 2002 hun “tweede front (in de ‘war on terror’)” en hebben sinds die tijd in het hele land hun militaire aanwezigheid opgebouwd. Het VS leger heeft uitgebreid gebruik gemaakt van het VFA (Visiting Forces Agreement = Overeenkomst aangaande Bezoekende Troepen) om zo’n 600-700 speciale troepen in het land te stationeren en 7000 andere soldaten voor het uitvoeren van zogenaamde gezamenlijke oefeningen, civiel-militaire acties en hulpoperaties. Ze hebben ook de MLSA (Mutual Logistics and Support Agreement = Overeenkomst Wederzijdse Logistiek en Steun) gebruikt om militaire buitenposten op te zetten en hun troepenmacht van oorlogsmaterialen te voorzien. Maar eigenlijk gaat het wel tegen de grondwet van de Filipijnen in.

Schermutselingen over visrechten (en wat er onder het water zit) maken duidelijk dat deze regio nog voor de nodige levendigheid gaat zorgen.

Noord-Korea lijkt intussen haar oude spiel weer opgepakt te hebben. Een derde kernproef lijkt aanstaande. Kennelijk waren de koekjes die ze twee maanden geleden kregen niet zoet genoeg.

Oorlogstaal in de Zuid-Chinese Zee

Oorlogstaal vanuit China richting de Verenigde Staten. In een opiniestuk in een onder auspiciën van de Chinese Communistische Partij uitgegeven krant roept een strategisch analist van het China Energy Fund Committee op om “de VS en haar vriendjes in de Zuid-Chinese Zee (kaart) eens een lesje te leren”. Volgens deze analist “provoceren de VS met hun aanwezigheid in de oliesector aldaar en stoken ze landen in de regio op tegen China. Een beperkte oorlog tegen Vietnam en de Filipijnen moet de VS op haar plek zetten. De honderden olieplatforms in de Zuid-Chinese Zee (waarvan er geen één van China is) moeten allemaal platgebrand worden zodat de Westerse invloed verdwijnt. Lang genoeg heeft de Chinese olifant irritante muggen geduld, maar nu is het tijd om hard uit te halen”.

Deze ongebruikelijke teksten die onder goedkeuring van de Chinese Communistische Partij gisteren naar buiten zijn gebracht hebben direct effect in de regio. Taiwan heeft haar soevereiniteit bij monde van het Ministerie van Buitenlandse Zaken nog eens herbevestigd. Het wachten is op de volgende stap vanuit Beijing: fluit het ‘haar’ strategisch analist terug of laat het bewust de schrikreactie voortduren? Het oorlogszuchtige opiniestuk van gisteren staat niet op zich zelf. Eerder deze maand botste China en India ook over olie- en gaswinning in het Vietnamese deel van de Zuid-Chinese Zee. Vooralsnog lijkt het erop dat de Amerikaanse journalist Robert Kaplan op termijn gelijk krijgt in zijn voorspelling dat de 21ste eeuw gekenmerkt zal worden door conflicten tussen China en de Verenigde Staten. Alleen hield Kaplan, toen hij in 2006 deze theorie ontvouwde, waarschijnlijk geen rekening met het effect van de huidige economische crisis op de Amerikaanse slagkracht?

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Foto: Eric Heupel (cc)

Palawan in actie voor biodiversiteit

Palawanneushoornvogel op Palawan, Filippijnen (Foto: Wikimedia Commons/Llimchiu)Milieubewuste Europeanen maken zich wel eens zorgen over de manier waarop men in ontwikkelingslanden met de kostbare natuur omgaat. Dat ook daar aandacht is voor biodiversiteit is inmiddels wel bewezen door milieuactivisten als Chico Mendes, de vermoorde leider van Braziliaanse rubbertappers die streden tegen de aantasting van het regenwoud, en zijn collega Marina Silva, vorig jaar presidentskandidate voor De Groenen in Brazilië. 

Een vergelijkbare beweging zien we nu op het Filippijnse eiland Palawan. Op dit 2000 km lange, meest westelijke eiland van de Filippijnen dreigt mijnbouw de biodiversiteit ernstig te schaden. Het eiland heeft veertig procent van de mangrovebossen die er nog in het land zijn, dertig procent van de koraalriffen, acht beschermde natuurgebieden, en twee gebieden op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Sinds de regering vorig jaar toestemming gaf voor mijnbouw (nikkel, olie) is de bevolking in actie gekomen om de natuur op hun eiland te beschermen.

Het gaat de bewoners van Palawan niet alleen om de biodiversiteit. Net als in Brazilië raakt de mijnbouw ook aan hun bestaan. Boeren zien hun oogsten verminderen door de ontregeling van de natuur die de mijnbouw veroorzaakt. Overstromingen en vervuild water hebben een enorme daling van de rijstproductie veroorzaakt. En omdat Palawan een belangrijke leverancier is van rijst voor de andere delen van de Filippijnen, zullen ook daar de gevolgen voor de economie merkbaar zijn. Hoe zwakker de economie, hoe groter de druk om te emigreren. Inmiddels kom je overal op de wereld arbeiders uit de Filippijnen tegen. De ‘brain drain’ groeit.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | BN’ers politiek neutraal?

SaillantLOGO“De politieke onthouding van BN’ers is wellicht een teken van intellectuele impotentie of sociale verwijdering. De echte tweedeling van de maatschappij zit ‘m erin dat BN’ers zich niet sociaal betrokken voelen”.

Een stelling die caprio (ex-Sargasso) met een linktip meestuurde. Het getipte artikel gaat over de beroemde Filipijnse bokser Manny Pacquiao die onlangs het Huis van Afgevaardigden betrad. Pacquiao is een held van het volk die dertig jaar geleden in de sloppen werd geboren maar die nu rijk en beroemd als gekozen vertegenwoordiger zich gaat inzetten voor het bestuur van zijn land.

In Nederland zijn weinig tot geen geslaagde voorbeelden van ‘helden van het volk’ danwel andere Bekende Nederlanders (BN’ers) die de politiek ingaan. Intellectuele impotentie is bij sommigen hier zeker een plausibele verklaring. Sociale verwijdering treedt, zodra men zich nestelt aan de Brink van Blaricum, zeer waarschijnlijk ook op. Toch zijn er wel BN’ers die een poging waagden: Peter R. de Vries en Emile Ratelband, maar zij strandden voortijdig. Hierdoor blijft volgens caprio de Haagse politiek voor de burger een afstandelijke technocratische bedoeling.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Eric Heupel (cc)

Klimaatverandering bedreigt voedselproductie Zuidoost-Azië


Het gerenommeerde World Resource Institute publiceerde samen met HSBC: een van de grootste financiële dienstverleners ter wereld, deze week een rapport waarin gesteld wordt dat klimaatverandering een grote impact gaat hebben op de voedselproductie in India en Zuidoost-Azië. Toenemende waterschaarste gaat de opbrengst van o.a. oliepalm en suikerriet sterk verminderen. Maar ook de in deze regio wijdverbreidde aquacultuur met tropische garnalen, meerval en tilapia zal door de temperatuurstijging klappen krijgen. Bovenstaand figuur toont de te verwachten opbrengstdaling voor gewassen per land, met name India dat nu al kampt met waterschaarste zal hard getroffen worden. Tel daarbij op de nog steeds sterk groeiende bevolking en het hoge aandeel van naar China en het Westen geëxporteerd voedsel (bijv. palmolie, garnalen) en je hebt de ingrediënten voor een héél heet gerecht… Lees hier meer of download het rapport.

Foto: Eric Heupel (cc)

Filipijnen: strijd om landhervorming loont

Iedere twee weken publiceert Sargasso een kort filmpje uit de serie Niet in het Nieuws van Lokaalmondiaal. Lokaalmondiaal informeert mensen over wereldse onderwerpen en wil bewustwording creëren over internationale samenwerking en begrip voor andere culturen bevorderen.

Nadat dictator Marcos in 1986 werd afgezet, kondigde de nieuwe Filipijnse overheid twee jaar later een grote landhervormingswet aan, CARP genaamd. Meer dan tien miljoen hectare land moest verdeeld worden onder enkele miljoenen arme boeren. Afgelopen week liep de wet af. Maar nog steeds zitten ruim een half miljoen boeren zonder land.

De Task Force Mapalad (TFM), een partnerorganisatie van ICCO, strijdt voor verlenging van de wet omdat een groot deel van het land nog steeds niet verdeeld is.

De ongelijke verdeling van land is al eeuwenlang de belangrijkste oorzaak van armoede op de Filipijnen. Een kleine groep van invloedrijke families heeft het grootste deel van de landbouwgronden in handen. De afkondiging van de landhervormingswet leek dan ook op een doorbraak.

In de praktijk verliep de uitvoering van de CARP echter traag. Dit had te maken met corruptie, de weerstand van invloedrijke landeigenaren en met de mazen in de wet zelf.

De procedure om een eigen stukje land te krijgen is ingewikkeld en traag. Boeren krijgen een stuk land toegewezen van het ministerie van landhervorming (DAR). Ze krijgen hiervoor een certificaat, maar dan begint de strijd pas echt. Landeigenaren kunnen de beslissing juridisch aanvechten en dat gevecht kan jaren duren. Of ze kopen of leasen het land weer terug van de boeren. Maar veelal werd er ook gekozen voor minder frisse methodes. Zo zijn er met regelmaat privé-legertjes ingezet om de boerengroepen die hun land opeisten te intimideren.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende