Wereld Intellectuelen
De bladen Foreign Policy en Prospect hebben samen een verkiezing opgestart om te bepalen wie in de wereld de beste publieke intellectuelen zijn.
De lijst bevat twee Nederlanders (beetje mager):
- Ayaan Hirsi Ali (ook al te vinden in de lijst voor mogelijke wereld regering van de BBC)
- Rem Koolhaas
Aangezien ik zelf geen intellectueel ben (daarvoor moet ik veel te hard werken), durf ik rustig te vertellen dat ik tweederde van de lijst niet ken.
Maar toch heb ik gestemd. Je mag er vijf opgeven.
Hier is mijn lijstje:
- Noam Chomsky
- Richard Rorty
- Peter Sloterdijk
- Michael Ignatieff
- Tariq Ramadan
Wat is uw keuze?
Vergeleken bij 97% van wat 50 jaar Nederlandse televisiegeschiedenis heeft “opgeleverd” behoorde Loeki de Leeuw tot de absolute TOP. Aangezien Loeki de Leeuw iets goeds was in dit land spreekt het vanzelf dat het moest worden afgebroken door gewetenloze neo-liberalen, te duur immers, en de meeste Nederlanders wilden Loeki de Leeuw handhaven op de buis. Dus kapot moest het; waarom zou de Nederlandse publieke omroep iets uitzenden wat Nederlanders willen ?
(Weer even een lichte noot na het diepgaande artikel hiervoor)

Terwijl een groot deel van de Sargasso redactie ergens in de Ardennen zich zit te bezatten met Belgisch Bier (let op de hoofdletter), is uwer verslaggever toch maar weer naar 


Het Nederlandse volk is diep verdeeld en tussen de verschillende bevolkingsgroepen gaapt een groot ravijn vol onbegrip. Over dat ravijn kijken we elkaar ziedend aan en bespuwen we elkaars levensstijl en gedachtengoed. Nee dit is geen spinoff van de laatste
Van Gogh’s levensloop en schilderijen zijn bij de meesten onder ons wel bekend. Het miskende genie leefde van 1853 tot 1890 in grote armoede die zijn geestelijke toestand zwaar onder druk zette, hetgeen resulteerde in een afgesneden oor en een zelfmoord in laatstgenoemde jaar. Pas na zijn overlijden werd zijn talent onderkend en zag men in hoe hij de schilderkunst opnieuw had uitgevonden dankzij zijn eigenwijze werkwijze en volharding. Zijn werk werd van onschatbare waarde en de erven van Gogh bepaalden dat het tot het cultuurgoed van het Nederlands volk diende te behoren, waarop zij het schonken aan de Nederlandse staat, hetgeen zoon Theo menigmaal liet verzuchten dat ze toch minstens één werk hadden kunnen behouden voor de financiering van zijn films. Dankzij de generositeit van de erven zijn wij in staat de werken van van Gogh te aanschouwen en met ons vele toeristen die voor de broodnodige economische impuls voor de hoofdstad zorgen.