Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Closing Time | Yeah! Yeah! Die! Die!
, door
Soms zijn titels misleidend. Wanneer u “Closing Time | Yeah! Yeah! Die! Die!” ziet staan, met “Death Metal Symphony in Deep C” op het plaatje, denkt u wellicht dat ik u weer kom lastigvallen met een enorme berg teringherrie. Op uw vrije zondagmiddag. Niets is minder waar! Want… eh… nou ja. Vooruit. Het is óók een hele berg teringherrie. Maar ook (vooral) veel klassiek. En wat rap. En nog veel meer.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Closing Time | Ministry
, door
Lang leve de protestsong. De clip behoeft denk ik weinig toelichting, wat meneer Jourgensen van Ministry vindt is denk ik wel duidelijk.
Closing Time | Dit jaar wil ik sneeuw
, door
Ook dit jaar is de wens van Bob Fosko en consorten voor sneeuw weer uitgekomen.
Closing Time | De Kast
, door
Het is koud, verschrikkelijk koud. De rayonhoofden komen bijeen! Zou het dan toch… ach nee. Ga toch weg. Er is helemaal niemand bijeen. Het is eind februari, de zon schijnt te hard, de wind waait te hard, en we mogen al blij zijn als we op een ondergelopen weiland een rondje mogen schaatsen.
Maar voor de Elfstedennostalgasten, is er als troost deze Closing Time van De Kast. In het Fries nog wel.
Closing Time | Hawkwind
, door
The Golden Void van Hawkwind is een heerlijk nummer, als je houdt van seventies space rock. Eigenlijk ook wel als je daar helemaal niet in het bijzonder van houdt, maar wel goede muziek kan waarderen.
Hawkwind bestaat sinds 1969, en is nog steeds actief. Het laatste album dateert van vorig jaar. The Eternal Warrior, uit 1975, is de laatste plaat waarop Lemmy te horen is. De band was klaar met hem, nadat hij met drugs was gepakt bij de Canadese grens, en er een paar shows moesten worden afgezegd. Volgens Lemmy was niet zozeer zijn drugsgebruik het probleem, maar dat hij de verkeerde drugs gebruikte: speed, in plaats van psychedelische middelen. Hoe het ook zij, we hoeven er niet rouwig om te zijn dat hij vertrok, want hij startte Motörhead en leverde een geweldige bijdrage aan de ontwikkeling van de hardrock en heavy metal.
Closing Time | Malochia
, door
Disclaimer: ik heb geen jota verstand van gothic (als in: de muziekstroming – een spitsboog van een rondboog onderscheiden lukt me nog wel). Ja, de gothic-metal, dat kan ik zeker wel waarderen: melodie, emotie, vaak mooie duetten tussen zanger en zangeres.
Maar Malochia is, naar ik begrepen heb, pure gothic. Wat heel wat anders is. Niettemin kan ik enorm genieten van de melodie, de emotie, en de duetten tussen zanger en zangeres. Tragisch dat deze Nederlandse band het slechts bij één album (Dreamhunter) heeft gelaten, want wat ze doen is erg mooi.
Closing Time | Winter
, door
Je hebt van die bands die één (in hun genre) klassiek album voortbrengen, om daarna weer te verdwijnen. Zo ook Winter. Als je van heeeele, zwaaaaare, laaaaaangzame death / doom houdt. Diegenen die een hekel aan langzame, instrumentale intro’s hebben kunnen de eerste zes minuten overslaan (maar het is wel sfeervol een passend bij de rest van het album, dus ik raad het niet aan).
Closing Time | Dog Eat Dog (live)
, door
Ok, ok, ik zei dan wel dat ik niet bekend wil komen te staan als een nostalgische oude zak, maar hé… een beetje nostalgie op zijn tijd is niets mis mee. Toch?
Dynamo Open Air was lange tijd hét toonaangevende metalfestival in Europa, en misschien wel in de wereld. De editie van 1995 was het grootst. Officiële waren er een kleine 120.000 mensen, maar de organisatoren gaven aan dat op een gegeven moment de hekken het begaven, dus hoeveel het er echt zijn geweest…
Closing Time | Arkona
, door
Na Moyey Zemle, oftewel “In my land”, in het Engels. Maar de oplettende lezer / luisteraar had wellicht al opgelet dat het Russisch betreft. Arkona is een Russische folkmetal band, die sinds 2002 actief is. Kenmerkend voor de band zijn onder andere het gebruik van traditionele, Russische folk-instrumenten; zangeres Maria Arkhipova, die moeiteloos heldere zang afwisselt met screams en een death grunt; en lange, epische nummers.
Het ruim een kwartier durende epos “In my land” is een samenwerkingsproject met een aantal andere folkmetalbands. Het concept is heel aardig. Het lied gaat over een Russische krijger, die zijn thuisland verlaat op zoek naar het geluk. Op zijn reis ontmoet hij allerlei lieden, die hem vertellen over hun vaderland en waarom zij daar gelukkig zijn. Dit wordt gedaan (gezongen) door bands uit Zweden, Letland, Litouwen, en Duitsland. Tot hij uiteindelijk aankomt in Nederland, ‘waar de zee het land verzwelgt’. Het Nederlandse Heidevolk speelt namens Nederland een deuntje mee.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.