Ghana, een oase van rust aan de Afrikaanse westkust, houdt komende zondag verkiezingen. De vorige twee keer zijn die rustig verlopen, ook toen oppositie en regering stuivertje moesten wisselen. Deze keer houdt iedereen zijn hart vast, omdat beide partijen nek aan nek lijken te gaan. Dat kan leiden tot langdurig en mogelijk gewelddadig getouwtrek om de macht. Er zijn twee partijen van belang, de centrumrechtse New Patriotic Party (NPP) en de centrumlinkse National Democratic Congress (NDC) (pdf-alert). In beleid verschillen die niet zoveel van elkaar. Beide sturen op economische groei, wat de afgelopen tien jaar goed gelukt is. De beurzen gingen, tegen de wereldwijde trend in, dit jaar zestig procent omhoog. De vondst van olie voor de kust, vorig jaar, biedt uitstekende vooruitzichten, maar Ghanezen weten maar al te goed waartoe olievondsten in buurland Nigeria geleid hebben. Dus struikelen de oproepen om de vrede te bewaren over elkaar heen. De beschuldigingen van fraude zijn echter al begonnen en er zijn ook al dodelijke schermutselingen geweest. De beschuldigingen over en weer zijn hard. De politie heeft 1399 plaatsen geïdentificeerd waar het uit de hand zou kunnen lopen, maar niet genoeg mensen om overal te zijn. Ghana heeft één geluk: de verkiezingscommissie is onafhankelijk en alom gerespecteerd. Als de uitslag duidelijk is, zal iedereen haar aanvaarden. Zoniet, dan is de nabije toekomst onvoorspelbaar.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Zelfs bij de grootste terreuraanslagen is de daadwerkelijke schade meestal vrij gering. De belangrijkste vraag is over het algemeen wat de uitwerking van de daad op het brein van de machthebbers is. De afgelopen tien jaar hebben om deze reden grote terreuraanslagen verschillende malen desastreuze gevolgen gehad. In september 1999 markeerde de aanslagen op enkele flatgebouwen in Moskou (waarvan de toedracht omstreden is) een keerpunt in de recente geschiedenis van Rusland: het gaf Poetin de gelegenheid om de democratisering van het land geleidelijk ongedaan te maken. De aanslagen van 11 september in New York en Washington DC werden door president Bush gebruikt om een buitenlandse politiek te voeren die xenofobe trekken had, en de wereld ernstig gedestabiliseerd heeft.
In India zou nu een gevaarlijke situatie kunnen ontstaan. Het lijkt waarschijnlijk dat de aanslagen in Mumbai een verband hebben met Pakistan. De druk op de Indiase regering om in de richting van Pakistan uit te halen zal erg sterk worden. Pakistan is echter een land in crisis, dat bovendien een atoombom heeft. India heeft ook een atoombom, en de twee landen hebben een lange geschiedenis van vijandschap.
Maar misschien dat de wereld dit keer geluk heeft. De leider van India is namelijk Manmohan Singh. Singh is in sommige opzichten enigszins te vergelijken met Barack Obama. Ook hij heeft zijn carriere in de eerste plaats te danken aan zijn academische prestaties (MA van Cambridge, PhD van Oxford), en ook hij heeft, als lid van een gediscrimineerde minderheid, de Sikhs, het hoogste ambt in zijn land veroverd. In het geval van Singh is dit wellicht nog uitzonderlijker dan bij Obama. Nog in de jaren tachtig dreigde er een aantal keren een burgeroorlog tussen Sikhs en Hindoes uit te breken, en een voormalig premier en leider van Singh’s partij, Indira Gandhi, is zelfs door extremistische Sikhs vermoord. Anders dan Obama is Singh niet meer de jongste (hij is 77), en heeft hij een lange staat van dienst. Begin jaren negentig was hij minister van Financiën, en hij was verantwoordelijk voor de hervormingen die de sterke economische groei van India in de afgelopen jaren mogelijk maakten.
Iemand met verstand van zaken (ik noem geen bron want die is er namelijk niet) vertrouwde mij toe dat George W. Bush precies het halve IQ had van zijn voorganger. Bill Clinton zou een IQ van 164 gehad hebben, het IQ van George W. Bush zou niet hoger dan 82 geweest zijn. Iemand anders, ook een expert, wist met zekerheid te zeggen dat het IQ van Bush onmogelijk lager dan 120 kon zijn. Een aanzienlijk verschil. Over Bush weten we met zekerheid dat hij ooit bijna gestikt is in een pretzel, maar een betrouwbare schatting van zijn IQ is niet beschikbaar.
Nu ben ik me er natuurlijk van bewust dat mensen niet op basis van de hoogte van hun IQ beoordeeld zouden moeten worden. Het IQ heeft een te grote foutmarge; het meet geen creativiteit of sociale intelligentie; het meet uiteindelijk het onderwijsniveau, en geen inherente intelligentie; het is een test die oorspronkelijk bedoeld is om leerachterstanden bij jonge kinderen vast te stellen, en is dus niet van toepassing op volwassenen. En zo zijn er nog wel meer bezwaren. Echter, intelligentie is een ongrijpbaar iets. Een IQ-score geeft tenminste enig houvast. Idealiter zou het IQ van een presidentskandidaat dus gewoon openbaar gemaakt moeten worden.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Met ruim vijftig zelfmoorden per jaar heeft het eiland het hoogste zelfmoordpercentage ter wereld. Een op de vier jonge vrouwen heeft een zelfmoordpoging ondernomen.”
Groenland stemde voor meer autonomie. Hopelijk vrolijken ze daar wat van op, want als we het NRC moeten geloven stemde 25% van de vrouwen al op een andere manier tegen leven op Groenland.
Het is een raar fenomeen: mensenmassa’s die de straat op gaan en openbare gebouwen bezetten, omdat ze vinden dat ze teveel macht hebben. Het speelt zich dezer dagen af in Thailand. Duizenden demonstranten van de PAD (People’s Alliance for Democracy) eisen het aftreden van de regering en afschaffing van het ‘one man one vote’ systeem, omdat kiezers op het platteland te dom zouden zijn. De PAD zat ook achter het opstoken van het vuurtje om een tempel, wat in de zomer bijna tot oorlog tussen Thailand en Cambodja leidde.
De acties lijken erop gericht het leger een reden te geven tot een coup. Maar daar heeft het leger geen trek in, na een weinig effectieve actie twee jaar geleden, ook op aandringen van de PAD. De indertijd afgezette regering kwam na verkiezingen onder een andere naam en met een andere frontman terug, omdat ze populair is bij de meerderheid van de Thaise bevolking (die op het platteland woont).
De oproep deze week van de legerchef aan de regering om nieuwe verkiezingen uit te schrijven, zou het conflict niet opgelost hebben. De regering weigerde dan ook toe te geven. Bovendien is er de complicatie dat de achterban van de regering groter, slechter georganiseerd en allicht daardoor gewelddadiger is dan die van de PAD. Toegeven zou niet per se een einde maken aan de onrust in het land.
Opnieuw terreuraanslagen in Mumbai. Gisteravond overvielen strijders van de nog onbekende groep Deccan Mujahideen een tiental locaties in de stad, waaronder twee luxe hotels. Men was vooral op zoek naar gasten met een Brits of Amerikaans paspoort. Het leger heeft beide hotels inmiddels bestormd. Het Taj Mahal Hotel zou nu ontzet zijn, bij het Oberoi vinden nog hevige vuurgevechten plaats.
Verder waren een treinstation en een vooral door buitenlanders bezocht restaurant doelwit van langdurige beschietingen. Op andere locaties zijn bommen afgegaan. Inmiddels zijn er in totaal honderd doden en meer dan tweehonderd gewonden.
De motieven van de terroristen zouden nog onduidelijk zijn. Er wordt wel gemeld dat één van de terroristen in het Oberoi naar de TV gebeld heeft met de eis om alle gevangen mujahedeen in India vrij te laten in ruil voor de gijzelaars. De regering is niet van plan te onderhandelen.
In totaal vielen bij eerdere aanslagen in India dit jaar al tweehonderd doden. Meestal was een bom de oorzaak.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“I can’t believe the president of the United States would be driving around in a Dodge Neon. It’s a little girl car.”
Half Chicago is in één klap beroemd, dus ook Natasha Brown, die ooit een tweedehands auto van Obama kocht. Ook handig: kaart met de locatie van Barack en Michelle’s eerste zoen.
Slechts weinigen zullen vermoeden dat ’s werelds ergste narcostaat niet in Latijns-Amerika ligt, maar in Afrika. Sterker nog, de meeste mensen zullen niet eens het bestaan van Guinee-Bissau vermoeden, een trieste voormalige Portugese kolonie die ergens onderaan de welvaartslijst van de Verenigde Naties bungelt.
Vorige week waren er verkiezingen, die afgelopen weekend gevolgd werden door een poging tot staatsgreep. De namen van de politici, partijen en generaals doen er eigenlijk niet toe. Sinds een kortstondige burgeroorlog tien jaar geleden is het een komen en gaan van staatsgrepen, mislukte verkiezingen en wat dies meer zij.
Het is de ideale biotoop voor drugsbendes, die van het vrijwel politieloze land een belangrijke doorvoerhaven voor drugs gemaakt hebben. De internationale gemeenschap krijgt dat langzaam door. In oktober sprak de Veiligheidsraad nog zijn zorgen uit over de toestand in het land (uitgebreide pdf).
De bevindingen van de Verenigde Naties suggereren dat in elk geval het leger actief meedoet aan de drugshandel. Het land is bezig van een simpele tussenstop een ware drugsmarktplaats te worden. De huidige president, die de coup van het weekend lijkt te hebben doorstaan, probeert er wat tegen te doen, onder andere door meer investeringen aan te trekken. Het gevolg is dat de bendes nu naar het zuiden trekken, naar Guinee, een ander straatarm en corrupt land. Daarvan zijn er aan de Afrikaanse kust nog meer dan genoeg.
Zo’n zeshonderd miljoen dollar verzamelde Barack Obama voor zijn verkiezingskas, meer dan welke kandidaat ooit. Volgens sommigen was dat de doorslaggevende reden voor zijn overwinning. Of dat geld op is, valt nog te bezien, maar in elk geval heeft de president-elect heel snel weer een paar miljoen nodig om de komende twee maanden door te komen.
Dat zit zo: alle voorbereidingskosten voor het presidentschap komen voor zijn eigen rekening. Er is vijf miljoen aan staatsgeld beschikbaar, maar Obama heeft twaalf miljoen nodig om de honderden mensen te betalen die nu al hard voor hem bezig zijn. Dus zal zijn aanhang weer de portemonnee moeten trekken. Restgeld van de campagne mag hiervoor namelijk niet gebruikt worden, omdat dat ‘politiek’ geld is. Het zal lastig werven worden in het crisisklimaat. Niettemin heeft Obama een lijstje met eisen aan donoren bekend gemaakt. Geen cadeautjes van lobbyisten, de gebruikelijke bron wanneer je als politicus snel geld nodig hebt.
Toch beginnen de waakhonden wat onrustig te worden. Anders dan voor de campagne zijn er geen wettelijke limieten aan hoeveel een donor mag geven en Obama wil pas na zijn inauguratie inzage geven in wie er allemaal iets in de pot gestopt hebben. Zijn verkiezingscampagne was ook minder transparant dan die van McCain. Obama maakt zo kennis met een ethische wetmatigheid: als je hoog van de toren blaast, kom je zelf des te meer onder het vergrootglas te liggen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Uiteraard kunt u, beste verkiezingsjunk, elke dag even hier kijken of er al weer wat nieuws te melden is op het verkiezingsfront, maar als extra-de-luxe lezersservice brengt GeenCommentaar het laatste verkiezingsnieuws uit de Verenigde Staten op een presenteerblad op de voorpagina. U heeft wellicht meegekregen dat 16 dagen geleden veel mensen op een zwarte Amerikaan gestemd hebben. Die verkiezing was ditmaal redelijk snel duidelijk, maar in de gelijktijdige verkiezingen voor het Huis van Afgevaardigden en de Senaat waren nog wat losse eindjes. Wat is nu de stand van zaken?
Eerst de presidentsverkiezingen: de overwinning van Obama staat uiteraard niet meer ter discussie. Integendeel, nu ook zo ongeveer alle stemmen per post of van afwezigen meegeteld zijn is zijn voorsprong zelfs nog gegroeid. Obama wint nu met 52,7 tegen 45,9%. In stemmen zijn dat er ruim 8,5 miljoen meer. Ook aardig: Missouri in zijn bellwether status kwijt. Voor het eerst in 100 jaar was de winnaar in Missouri niet de winnaar van de verkiezingen. Weliswaar was het verschil miniem, maar toch.
Senaatsraces
Dan de Senaat. De Democraten hebben daar nog altijd zicht op 60 senatoren. Dat is belangrijk omdat ze daarmee zogenaamde filibusters kunnen blokkeren. Op de verkiezingsavond waren nog drie staten onbeslist en was de vraag wat er met Joe Lieberman zou gebeuren, die weliswaar met de Democraten meestemt, maar onafhankelijk is en nogal openlijk campagne had gevoerd voor John McCain.
De verkiezingen zijn voorbij, dus het is tijd voor bijltjesdag in de Amerikaanse politiek. Bovenaan het lijstje verraders die een rotte vis verdienen staat Joe Lieberman. Lieberman was acht jaar geleden de running mate van Al Gore, verloor twee jaar geleden de primary voor de senaat in zijn eigen staat Connecticut, deed vervolgens als onafhankelijk kandidaat mee, won alsnog, bleef zichzelf hardnekkig democraat noemen, steunde tijdens de verkiezingen John McCain en zei daarbij heel onaardige dingen over Barack Obama.
Dus is er een campagne gestart om hem formeel uit de partij te gooien en hem al zijn belangrijke posten in de senaat af te pakken. Een tegenactie is onderweg. Obama zelf heeft het, indachtig zijn imago als verzoener, voor Lieberman opgenomen. Maar de vraag is: staat hij sterk genoeg tegenover zijn eigen bloedhonden? De Daily Kos heeft de opties op een rijtje gezet.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.