1. 5

    Aardig dat het hier gelinkt wordt. Het speelt al een tijdje, maar haalt nu (al) Nature. Ik vind het artikel echter niet bijzonder informatief en gedeeltelijk misleidend. De situatie is als volgt:

    1) Twee experimenten (D0 en CDF) die meten aan dezelfde versneller (Tevatron) melden een meetwaarde die afwijkt van voorspellingen van het Standaardmodel. De metingen ondergaan hevige statistische analyse, en er moet dus altijd een betrouwbaarheid aan toegekend worden. Die is op dit moment twee tot drie standaarddeviaties; vijf standaarddeviaties wordt als overtuigend gezien.

    2) Het CMS experiment aan de LHC ziet deze discrepantie niet, maar kan die ook nog niet geheel ontkrachten.

    3) Onafhankelijk van deze vindingen is er (kennelijk) een model dat deze discrepantie zou kunnen verklaren. In dit model zou er een nieuwe wisselwerking zijn tussen elementaire top-quarks, die top-gluon genaamd wordt, en die niet in het Standaardmodel zit.

    Het is dus nog lang niet zo dat “some of the top quark’s interactions are governed by an as-yet unknown force, communicated by a hypothetical particle called the top gluon.”

    Hier is een ander stuk van een insider over de metingen. De alinea’s onder “What is this about ?” zijn enigszins leesbaar voor niet-experts.

  2. 6

    @aron: je link is (ook al!) stuk.

    Wat ik begrijp van de Tevatron-mensen is dat de LHC niet zo gevoelig is voor specifiek dit effect, maar dat LHC wel goed in staat zou moeten zijn om een top-gluon te detecteren.

  3. 9

    Wil de echte DaVinci onder de Einsteins opstaan en het onhandelbare ‘standaard model’ es omkoppen naar wat hanteerbare formules? Fijn; dan hebben we d’r allemaal wat aan.

    Mag ik nog aanraden het boekje: Bluffen met quantum-mechanica?