ACHTERGROND - Bron: Tessel ten Zweege en Transgender Netwerk Het conflict tussen de non-binaire Tijn de Jong en zelfverklaard “gendercriticus” Caroline Franssen begint bij een LinkedIn bericht van Tijn De Jong. Daarin deelt De Jong screenshots van openbare X-uitingen van Caroline Franssen waarin zij trans vrouwen neerzet als “gevaarlijke, perverse mannen”, en ouders van transkinderen hebben volgens haar “een vorm van Munchhausen by proxy”.
De aanleiding
De Jong vraagt in deze LinkedIn-post aan diens contacten of zij zich bewust zijn van Caroline Franssens uitspraken. Franssen is namelijk coach geweest van onder anderen psychologen, begeleidde ook relaties en individuen. Nu leidt zij coaches op, is therapeut én een lunatic die iedere wetenschap negeert. Zij is ook onwetend over de positie van mensen van kleur.
Franssen negeert daarin dat haar eigen strijd, gelijke rechten voor vrouwen ook nog niet gestreden is, en de toenmalige rechteloosheid nog steeds consequenties heeft in het hier en nu. Voor trans en cisvrouwen.
En deze X symboliseert, met moeite welliswaar, 1 cellige hersen activiteit. Ze had ook Ingrid kunnen heten, van Henk. Franssen is af en toe te gast bij ON.
Normale mensen… daar heeft ze uiteraard ook een vastomlijnd beeld van.
De reactie van Franssen
Franssen ziet het fotograferen en delen van haar X berichten als een aanval op haar persoon en werk als zelfstandig coach. Zij stelt dat het publiceren van haar X berichten op LinkedIn kan leiden naar reputatieschade en mogelijk verlies van cliënten. Maar zij deelt diezelfde berichten wel met duizenden mensen op X.
Franssen eist dat De Jong haar berichten van diens LinkedIn-account verwijdert. De Jong weigert. Franssen spant dan een kort geding aan, die zij verliest. De rechter oordeelt dat De Jong kritiek mag hebben op haar publieke uitingen als onderdeel van vrijheid van meningsuiting. Aangezien deze X posts van haar publiek staan, hoeft Tijn deze ook niet te verwijderen van diens LinkedIn-account. Franssen gaat dan in hoger beroep en verliest wederom (rechtelijke uitspraak was december 2025), ook omdat zij niet aantoonbaar kan maken dat zij professionele schade heeft gehad.
Maar dit is niet het volledig juridische verhaal.
De strategische rechtszaak
Mensenrechtenorganisaties en juridische experts wijzen erop dat bepaalde rechtszaken niet primair worden aangespannen om te winnen, maar om te intimideren. Zulke procedures staan bekend als Strategic Lawsuits Against Public Participation, oftewel SLAPP-zaken.
Het doel is niet noodzakelijk een gunstige uitspraak, maar het opleggen van kosten, stress en onzekerheid aan activisten, critici, en het afschrikken van anderen die zich uit willen spreken.
“Dit is een bekende en veelgebruikte tactiek om minderheidsgroepen of individuen daarin monddood te maken”, aldus een woordvoerster van Transgender Netwerk. “Internationale anti-rechtenbewegingen hebben een hele infrastructuur opgezet om dit soort zaken aan te moedigen en in veel gevallen ook te bekostigen. Eisers hopen dat de mentale en financiële tol die dit eist van verweerders werkt als afschrikmiddel”.
Juridisch misbruik
Op deze manier wordt volgens de woordvoerster van Transgender Netwerk opzettelijk misbruik gemaakt van het rechtssysteem om gemarginaliseerde groepen te beperken in hun vrijheid van meningsuiting. Buitenlandse anti-rechtenbewegingen richten zich al langere tijd op Nederland en kunnen via deze weg veel invloed uitoefenen op onze maatschappij, aldus de woordvoerster. “Daarom is het van groot belang dat de overheid kijkt naar mogelijkheden om dit soort juridisch misbruik te voorkomen.”
Europees maatregelen
Het voorkomen van SLAPP-rechtszaken staat inmiddels op de politieke agenda. De Europese Unie heeft een Anti-SLAPP-richtlijn aangenomen die lidstaten verplicht om extra procedurele waarborgen in te voeren tegen misbruik van het rechtssysteem. De Raad van Europa waarschuwt eveneens dat SLAPP-zaken een structurele bedreiging vormen voor democratische participatie en vrije meningsuiting. Nederland werkt momenteel aan de implementatie van deze richtlijn, met een deadline in 2026.
Karma
Reacties (54)
Nu leidt zij coaches op, is therapeut én een lunatic
Wettelijk mag iedereen zich coach noemen.
En blijkbaar mag ook iedereen coaches opleiden.
De link is wel interessant: ze is begonnen als journalist (ook geen beshermde titel trouwens).
Wat maakt haar bekwaam als coach of opleider?
Ze noemt zichzelf ook therapeut, en ook dat is een vrij beroep. Ze is transfobisch, racistisch, xenofoob en lijdt aan grote zelfoverschatting. Daarnaast ‘ziet’ en ‘voelt’ zij dingen die anderen niet zien of voelen en dat zou eventueel kunnen, maar gecombineerd met haar andere ’talenten’ is zij gewoon een Klazien uit Zalk / Yomanda geval.
Zulke mensen mogen niet losgelaten worden op anderen, dat geeft schade. Maar helaas is daar momenteel niets aan te doen, dan behalve haar naam te verspreiden wat Tijn en anderen nu doen om mensen wat te waarschuwen.
Dat laatste plaatje is niet te lezen, daar is iets mis gegaan met de upload.
Ik vind de plaatjes vooral groot
Net in een andere browser geprobeerd. In edge is het wel leesbaar, in firefox niet.
Zal dus wel aan een browsersetting liggen dat die laatste in firefox gepixeleerd is.
En de plaatjes worden inderdaad steeds groter.
Ik denk dat we hier tegen een vervelende eigenschap van wordpress aanlopen. Een keertje kijken of ik daar wat mee kan.
Ik gebruik ook Firefox en kan het duidelijk lezen.
Er staat :
GEDISCRIMINEERD OMDAT IK NIET GELOOF DAT MANNEN VROUW KUNNEN WORDEN
De Stichting Hoogbegaafd
@_Hoogbegaafd_
discrimineert mij op basis van mijn politieke overtuiging.
Ik ben niet welkom op hun congres omdat ik niet geloof dat mannen vrouw kunnen worden. Het politiebureau in mijn woonplaats is nu gesloten, maar volgende week ga ik aangifte doen wegens discriminatie op basis van politieke overtuiging. Ik pik dit niet.
En daaronder zie je dan een brief van Stichting Hoogbegaafd die de uitnodiging van Franssen intrekt, het inschrijfgeld retourneert, met de reden dat deze Stichting wilt dat iedereen zich prettig voelt op die dag.
Franssen heeft nml ook de gewoonte transvrouwen meneer, en hij te noemen en nare opmerkingen te blijven maken.
Dat deed Franssen bv ook tijdens de zaak tegen Tijn. Ze heeft Tijn misgendert en belachelijk gemaakt. Dat is vaak ook een onderdeel van zulke SLAPP zaken, zorgen dat je in 1 ruimte komt en dan gaat het agressie volume omhoog.
Ik heb dit op de telefoon geschreven trouwens, als ik mijn laptop terugheb zal ik voortaan eens checken hoe het voor de computerlezer staat.
Ik was dit al eerder tegengekomen ja. Ik denk als ik het zo zie dat die Caroline Franssen gewoon een all round vervelend persoon is, wat haar acties hier alleen maar onderstrepen. Dit soort mensen is ook altijd heel actief met het Europees recht om ‘vergeten’ te mogen worden door Google. Dat – in principe goede – recht wordt vooral gebruikt door oplichters en mensen die dingen te verbergen hebben, waardoor ze langer onder de radar kunnen functioneren.
Overigens hebben wij hier ook eens met die dreiging te maken gehad: https://sargasso.nl/gaat-marcel-crok-sargasso-voor-de-rechter-slepen/
What the fuck, hier ook al.
Maar ind, dat is ook een potentiële SLAPP zaak geweest. Of had het kunnen worden. Het begint altijd met eisen en dan dreigen terwijl al duidelijk is dat beklaagde niets onwettelijks heeft gedaan.
De logica achter dit soort standpunten is ook ver te zoeken. Ze vinden dus dat trans vrouwen geen vrouwen zijn en zich dus niet in vrouwelijke spaces mogen begeven. Wat meestal onbeantwoord blijft is waarom ze een gevaar zouden vormen. En dan krijg je vaak verhalen van niet-transmannen die zich zouden laten ombouwen om zich ongestoord in die spaces te kunnen begeven. Huh? Hoe dan?
De consequentie van dit standpunt is overigens ook dat transmannen zich dan WEL in die spaces mogen begeven, en het is een stuk makkelijker voor een man om te doen dat hij een trans man is dan te doen alsof hij een trans vrouw is.
In de VS levert dit een hoop problemen op, want natuurlijk zitten dit soort vrouwen ook niet op transmannen in het damestoilet te wachten.
Ik denk dat ik het snap, al weet ik niet wat een niet-transman is.
Ik dacht dat een trans-vrouw zichzelf een vrouw noemt.
En een transman beschouwt zich als man.
En in de VS mogen transmannen niet naar het herentoilet, en wel naar het damestoilet.
En dan is er een risico dat andere mannen ook het damestoilet gebruiken.
Of de kleedkamers.
Dat lijkt mij pas een probleem als er geen individuele kleedkamers of toiletten zijn.
Ik snap niet zo goed welk onderscheid je hier maakt:
Een trans-man is een man, maar is geboren met vrouwelijke geslachtskenmerken, een trans-vrouw is een vrouw, geboren met mannelijke geslachtskenmerken.
Ik dacht dat een trans-vrouw zichzelf een vrouw noemt.
En een transman beschouwt zich als man.
Co, het is semantisch maar de duiding mag sterker.
Ik ben een trans man en ook als jongetje geboren, want gender wordt bepaald in de hersens. Alleen had ik een meisjeslichaam. Dus dat heb ik laten corrigeren zodat ik als mijzelf door het leven kan en ook zo herkent wordt.
Ik zal daarover nog wel eens een stuk over schrijven. Want dat is een typisch Amerikaanse fout geweest door te beginnen met ” I identify as..”.
Dat die rechtszaken kansloos waren lijkt me duidelijk, ook al ben ik geen jurist. Want je kunt natuurlijk nooit iemand aansprakelijk stellen voor gevolgen van wat je zelf in het openbaar uitkraamt. Als die gevolgen dan ook nog eens niet aan te tonen zijn ben je kansloos in het kwadraat.
Zou Franssen een advocaat hebben, vraag ik me af. En zo ja, zou die dan hard genoeg hebben geprobeerd om haar duidelijk te maken dat ze geen kans maakte? Want anders valt er voor zo’n advocaat ook nog wel wat uit te leggen. Ik zou denken dat een bona fide advocaat liever niet geassocieerd wil worden met zaken die kansloos zijn, en (mogelijk) alleen zijn bedoeld om iemand te intimideren. Al ben ik ook weer een beetje bang dat er advocaten zijn die zich daar in specialiseren, omdat er nou eenmaal een “markt” voor is. In de VS zijn ze er zeker, en is het zeer de vraag of ze die “markt” alleen bedienen, of hem ook actief stimuleren. Want als haat je verdienmodel is, is het aanwakkeren ervan goed voor de zaken.
Ze heeft in beide zaken een advocaat gehad. Wellicht was het eerste juridische advies dat deze zaak én het hoger beroep kansloos waren.
Maar dat is het met SLAPP zaken, de eiser weet vaak al dat de uitkomst negatief zal zijn, maar het gaat in die zaken om intimidatie, bedreiging, mensen monddood maken, zorgen dat anderen mensen niets negatiefs over haar publiceren.
En er zijn uiteraard advocaten die hier gewoon in meegaan, als het maar betaald. SLAPP zaken zijn zaken die dus misbruik maken van het rechterlijk systeem, schijnrechtzaken zijn het in feite.
Daarom zijn nu ook oa die Europese richtlijnen gekomen, om dit misbruik tegen te gaan als middel om de aangeklaagde op zo’n manier te bedreigen, maar ook om het rechterlijk systeem meer zuiver te houden.
Ik kan me voorstellen dat ze wel even heeft moeten shoppen, voor ze advocaat had gevonden die eraan wilde beginnen. Of het was er eentje die al bekend was in het transfobe en/of uiterst rechtse milieu, dat zou natuurlijk ook kunnen.
Ik neem aan dat in onze zaak de advocaat Crok heeft geadviseerd niet naar de rechter te stappen. Dat heeft hem er niet van weerhouden om toch nog even te dreigen, wat ik op zich al vrij twijfelachtig is. Want zo laat je je als advocaat toch gebruiken voor slapp-achtige verschijnselen.
Het was denk ik ook al vrij duidelijk dat we bereid waren naar de rechter te gaan én dat we zouden gaan winnen.
Als je nou een voorbeeld van een échte SLAPP-zaak wilt: in 2023 werd onderzoeksjournaliste Carole Cadwalladr bevolen om 1,2 miljoen pond aan juridische onkosten te betalen aan zakenman, multimiljonair en politiek financier Arron Banks, nadat ze hem in een TED-talk had beticht van een “heimelijke relatie” te onderhouden met de Russische overheid.
Arron Banks is 25 miljoen waard en kan dus net zo lang doorprocederen tot hij gelijk krijgt. En krijgt ‘ie het niet om de ene aanleiding, dan kan zo iemand natuurlijk altijd een nieuw proces beginnen over een andere uitlating die er een beetje op lijkt. Een armlastige journalist legt dan vroeger of later het loodje, en andere journalisten en publicaties zullen dus wel uitkijken om zich over de dubieuze zaakjes of contacten van zo iemand uit te laten.
Te kostbaar.
In het geval van Caroline Franssen versus Tijn de Jong gaat het gewoon om een internetfittie tussen twee personen, een soort flame war op social media. Fransen vind het niet leuk dat zij mogelijk reputatieschade en dus financiële schade lijdt doordat De Jong haar contacten op LinkedIn benadert, dus doet ze huilie-huilie dat dit haar wel eens geld kan kosten.
Vervolgens haalt ze uiteraard bakzeil, want hé, ze roeptoetert al die krasse en soms ronduit hatelijke uitlatingen zelf rond hè. Dus ja, als mensen daar dan de schijnwerper op zetten zodat anderen zich daar een mening over kunnen vormen, moet je niet janken dat je gestalkt wordt. Dan zegt de Nederlandse rechter doodleuk: ja doei, wie in een glazen huis woont, kan beter niet met stenen gooien.
En Franssen is bepaald geen multimiljonair die eindeloos door kan procederen. Noch is er in Nederland een goed georganiseerd en stevig gefinancierd anti-transnetwerk. Er zijn een paar figuren die af en toe in kranten publiceren (mediasocioloog Peter Vasterman en columnist Jan Kuitenbrouwer) en verder heb je een handjevol activisten zoals Franssen en Lydia Daniel die steeds opduiken en nu af en toe in de studio van ONgehoord Nederland! mogen aanschuiven.
Zit je dan… bij ON! Ik weet niet of de grote massa je dan erg serieus neemt. Beleidsmakers in elk geval sowieso niet. Vroeger kwam prof. dr. Paul Cliteur bijvoorbeeld nog in kringen van mensen die er toe doen, maar sinds ‘ie bij Forum bijbeunde wordt ‘ie voor zover ik weet gezien als geradicaliseerde halvegare.
Kortom, dat Caroline Franssen een rechtszaak begint, zegt vooral dat zíj zich geïntimideerd voelt. Want ja, ze heeft een leuk handeltje met pseudotherapie (‘familieopstellingen’), maar haar lelijke tronie in de etalage zou potentiële klanten en contacten wel eens kunnen afschrikken.
En dat kost centjes! En dan komen de kosten van die rechtszaak er nog bij ook.
Dat klopt niet helemaal. Dit is een typisch voorbeeld van een SLAPP nep zaak. Het gaat ook niet om de hoeveelheid geld, en het kan heel goed zijn dat Franssen gefinancierd wordt door anti-rechtstatelijke groepen.
Waar SLAPP zaken voor gebruikt worden is om de aangeklaagde te intimideren, monddood te maken,anderen af te schrikken om zich uit te spreken. Er is altijd wel een advocaat te vinden die zich hiervoor laat lenen om te zorgen dat in ieder geval de aanklacht de rechtbank haalt.
Zij deelt zelf haar berichten op X maar op X vindt zij ook meer gelijkgestemd publiek.
Zaken zoals deze of zoals Joost aangaf zijn nooit kleine zaken, want het kan een precedent scheppen bij een slapende rechter. Dus laat je niet verblinden door een geëist bedrag , maar kijk scherp naar de inzet en de maatschappelijke consequentie. Had Franssen gewonnen dan hadden wij als maatschappij iets van vrijheid van meningsuiting verloren.
Daar is het die anti-rechtsstatelijke groepen ook om te doen, de rechtstaat in een land beschadigen, vrijheid inperken, precedent scheppen etc. En Franssen wil zich oa , net als Rowling vooral profileren als ‘voorvechter van vrouwenrechten ‘ en daar is ook mee te verdienen.
En je was zo geïntimideerd door die rechtszaak dat je maar besloot een heel artikeltje te wijden aan Caroline Franssen? Ben je niet bang dat je nu zelf een rechtszaak aan je broek krijgt? Zo nee, hoezo dan niet? (ga meteen door naar: Dat bedoel ik dus. Dank u voor het illustreren van mijn punt).
Ik waag te betwijfelen dat deze rechtszaak ook maar iemand intimideert. Die Franssen maakt zichzelf er vooral belachelijk mee. Ze staat namelijk enorm voor joker.
Ik geloof ook helemaal niet dat er strategie achter steekt. Het komt op mij eerder over als een potje paniekvoetbal.
Zoals Barbara Streisand die publicatie van de foto van haar miljoenenvilla aan het strand wilde verbieden (ze zou daarmee in haar privacy worden geschaad), en daarmee vooral de aandacht vestigde op die villa.
Je lijkt wel heel erg uit te gaan van het idee van de homo economicus, die altijd volkomen rationeel en logisch handelt. De werkelijkheid is anders.
Het Streisand-effect bestaat inderdaad, maar er worden overal op de wereld nog talloze processen aangespannen door mensen die dat niet lijken te beseffen. Dat zo’n proces vaak helemaal niet helpt om iets buiten de aandacht te houden betekent nog niet dat niemand dat probeert.
En aan de andere kant zijn er ook veel SLAPP zaken die het grote publiek helemaal niet bereiken. Ze kunnen juist bedoeld zijn om te proberen iets de kop in te drukken voordat het het grote publiek bereikt.
Het kan bovendien voorkomen dat de uitkomst van zo’n proces wordt gebruikt voor misleidende pr. Als iemand zwicht voor de druk zou daar bijvoorbeeld een verhaal van kunnen gemaakt dat diegene heeft erkend dat eerdere beweringen onjuist waren. Of een minuscuul succesje voor de rechter wordt gebracht als een glorieuze overwinning op alle punten.
Exact Hans, het is een rechtssysteem misbruiken om een bepaald gewin te behalen, en daarvoor hoeft men zelf niet de zaak te winnen.
Ik heb Franssen dan wat lachwekkend neergezet, dat was ook niet zo moeilijk maar zij haalt hier wel degelijk gewin uit.
Ik zeg ook niet dat SLAPP-zaken niet voorkomen. Sterker nog, ik begon mijn reactie in #6 met een typisch geval van zo’n zaak.
Volgens de Coalition Against SLAPPs in Europe (CASE) in samenwerking met de Daphne Caruana Galizia Foundation zijn er vanaf 2010 in elk geval 1,303 gedocumenteerde SLAPP-zaken gevoerd binnen Europa.
Kenmerkend zijn exorbitante bedragen die geëist worden, vergezochte juridische argumenten en slepende procedures. En een belangrijk kenmerk dat zij noemen:
Dus als J.K. Rowling met haar miljard allerlei organisaties en privépersonen tot in de hel zou vervolgen met juridische aanklachten en civiele bodemprocedures omdat die haar bekritiseren, dan zou ik inderdaad geneigd zijn te denken: dit lijkt op een SLAPP-zaak.
Maar in het geval van Franssen moet die de advocaatkosten waarschijnlijk uit eigen magere ZZP-zak betalen, terwijl haar opponent vermoedelijk recht heeft gehad op rechtsbijstand.
In haar eigen ogen is Franssen ook gewoon het slachtoffer van een haatcampagne door transactivisten, enkel omdat zij mensen met de neus op de feiten drukt over trans/queer-activisme, slagerspraktijken van genderchirurgen en gevaarlijke transseksuelen.
Zo stelt ze dat ze Trustpilot af heeft moeten sluiten omdat ze een boel negatieve recensies krijgt van mensen die ze nooit als cliënt heeft gehad.
Dat is waar deze rechtszaak uit voortkomt. Dat is dus heel wat anders dan dat je als machtige ondernemer/organisatie critici de mond tracht te snoeren met allerlei slepende procedures.
Niet alle SLAPP-zaken zijn identiek. Je hebt ze in meerdere soorten en maten.
In dit geval blijft het in elk geval heel opmerkelijk dat iemand zo’n compleet kansloze zaak begint en dan ook nog in hoger beroep gaat. Dat ligt toch ook niet echt voor de hand voor iemand die de kosten “uit magere ZZP-zak” moet betalen. (Of heeft ze misschien een of andere crowdunding georganiseerd? Dat is in de contreien van uiterst rechts niet heel ongebruikelijk en soms nog lucratief ook.). In dit opzicht is het meer een SLAPP-zaak dan jouw voorbeeld, omdat die door rechter is toegekend. Die zaak illustreert dan ook vooral de enorm strenge wetgeving over smaad en laster in het VK.
En het zou niet de eerste keer zijn dat een “gewone burger” naar voren wordt geschoven als stroman in zo’n zaak, terwijl het op de achtergrond door een of ander clubje wordt georganiseerd.
De precieze achtergronden en beweegredenen van Franssen kennen we niet. We kunnen dus alleen afgaan op de zaak zelf, en die heeft op zijn minst een aantal kenmerken van SLAPP.
Is that the hill you’d like to die on, of hadden daar quotes omheen moeten staan?
Franssen heeft met een bedelactie in korte tijd haar kosten en meer kunnen ophalen bij haar transfobe achterban. Een tactiek dat ze heeft afgekeken van de wijdere transfobe gemeenschap. Het is een grift voor invloed en geld.
Dat verbaast me niks. Haat- en desinformatiecampagnes beginnen vaker wel dan niet met het regelen van een website met donatieknop, is mijn indruk. En een ANBI-status, als dat mogelijk is, maar Franssen zal die mogelijkheid waarschijnlijk niet hebben gehad.
Ik ben intimidatie gewend, dus nee ik ben niet bang voor idioten. Plus je kent mijn financiele situatie niet.
En als het antwoord van de ander je niet boeit, stel de vraag dan ook niet.
Je begrijpt de psyche niet van Franssen, dat is ook niet makkelijk bij lunatics, maar er zit wel een strategie achter. Daarom zijn dit soort rechtzaken zo populair bij anti-rechtstatelijke groepen, en bij extreemrechts. Je kiest een impopulaire groep, zoals transgender mensen. Bij het verliezen heeft zij het slachtofferschap, er is haar iets ‘aangedaan’, en zij is niet ‘gehoord’, dat bindt extreemrechts veelal, in het vijandbeeld ook. En het legitimeert haar ook meer in haar kringen, zoals Wilders dat ook deed en doet, én dit geeft zulke anti-rechtsstatelijke groepen gelegenheid om rechters en rechtspraak verdacht te maken.
Je onderschat ook de potentiële invloed van Franssen in dit politieke klimaat.
Maar waar het eigenlijk al misgaat in dit gesprek is dat jij mensen met minder geld ook als minder neerzet. In beide gevallen worden de personen geïntimideerd, ze hebben een jaar of meerdere jaren last van zo’n zaak, het geeft stress en zorgen.
En het misbruik van een rechtsysteem, SLAPP zaken komen ook veelvuldig voor, in allerlei settings. Het is ook niet voor niets dat de Raad van Europa hierover een beleid heeft gemaakt.
Daar heeft mw. Franssen natuurlijk geen last van tijdens zo’n zaak, van stress en zorgen. Welnee! Ook niet als ze bij verlies opdraait voor haar eigen advocaatkosten én de kosten van de procedure…
Zie verder #7.4
Ja, Franssen komt nogal over als een doorgedraaide fanaticus. Maar ze is niet de spin in het web van een of andere oppermachtige anti-translobby ofzo. Het is gewoon een eenpitter met een eenmansbedrijfje en een twitteraccount.
En als dat bedrijfje vervolgens allemaal negatieve recensies krijgt, en haar contacten op LinkedIn geconfronteerd worden met negatieve beeldvorming over haar, reken maar dat ze het dan wat benauwd krijgt. Want dit zou ‘r zomaar eens flink in haar inkomsten kunnen raken.
Ik zie op haar social media-accounts ook geen linkjes naar inzamelingsacties ofzo, zoals bijv. Raïsa Blommestijn en andere radicaal-rechtse influencers dat wel plegen te doen.
SLAPP is in Nederland niet zo’n groot ding als in het VK of in de VS. Daar is Trump zelfs als president bezig met dit soort zaken waarbij hij miljarden eist voor kleine zaken.
Maar SLAPP is hier weldegelijk, en dit ruikt er toch zeker wel naar, al was het maar een poging om te intimideren via het recht. De zaak was bij voorbaat al kansloos, en dat had elke jurist haar kunnen vertellen. Het hoger beroep was van de pot gerukt.
Je kan ook zeggen dat wat Crok gedaan heeft met Sargasso ook geen SLAPP was, en formeel heb je vast gelijk, maar het was daadwerkelijk een poging tot intimidatie, en dat is waar het begrip voor staat.
Ik begrijp uit welk sentiment je praat, en dat zijn altijd wat lastige gesprekken, omdat jij vanuit dat sentiment Franssen als slachtoffer probeert neer te zetten, maar ook denkt dat haar TERF image haar schaadt op LinkedIn, of dat zoiets haar boeit. En dat dit de reden is dat zij zo’n zaak begint.
Maar het is het tegenovergestelde. Deze zaak profileert haar meer als TERF en dat geeft haar ook inkomsten want een vrij grote groep in Nederland heeft een afkeer van transgender mensen, dat zijn diezelfde mensen die PVV, JA21, BBB, FvD, BVNL, SGP ed stemmen. Maar ook GL-PVDA bv want haters kom ik overal tegen, ook in links progressieve kringen.
Het is ook wat naief om dat sws te denken, google Franssen en het eerste wat je tegenkomt is haar publieke X account vol met racistische, transfobische, xenofobe shit. Ze is af en toe gast bij ON dus LinkedIn is wel het laatste wat haar boeit.
Nergens zeg ik ook dat ze J.K.Rowling is, jij komt zelf dan wat patserig met “weet je wat een echte SLAPP zaak is”….
Het gaat om een principe hier en dat blijft je wat ontgaan. Het principe is misbruik van het rechterlijk systeem, en dat kan voor wraak zijn, intimideren, dat je boek beter verkoopt, jezelf profileren, wat dan ook.
Dat maakt een systeem corrupt, en dat is de kern van het verhaal. En ik neem haar als voorbeeld omdat ik haar voor de bus wil gooien :)
Welk sentiment is dat dan wel?
Mijn uitgangspunt is dat ik Franssen accepteer als de persoon die ze is (al denk ik dat ze haar eigen glazen ingooit) en in die zin radicaal serieus neem. Ik ga dus uit van haar oprechtheid, dat zij écht meent wat zij zegt. Zoals ik er ook van uitga dat jij oprecht meent wat je zegt, en dat die Tijn de Jong oprecht meent wat die zegt.
Dus als Franssen stelt dat ze een voorvechter voor vrouwenrechten is, en dat zij met die negatieve recensies monddood gemaakt wordt door transactivisten, dan denk ik niet dat dit een of andere stiekeme tactiek is, maar dat ze dat echt zo beleeft. (Franssen is bij mijn weten ook geen professionele activist, zoals Willem Engel. Haar boterham zit in die coachingspraktijk.)
Daarin zit ‘m vermoedelijk het verschil tussen jouw perceptie van Franssen en die van mij: jij ziet een vijand, die mensen zoals jij het leven onmogelijk wil maken; ik zie een mens.
Hetzelfde sentiment waarmee je homofobie vergoelijkt als tijdsgeest. Doe je dat ook met de Holocaust bv ? Ach het was 1940 en ze wisten niet beter. En slavernij was ook een oprechte poging om arbeidsmigranten binnen te halen….
Ik zie Franssen niet als vijand maar wel als iemand die schade geeft aan anderen en niet alleen aan Tijn.
En je gaat er ook aan voorbij dat Tijn haar eigen publieke berichten op LinkedIn zette, dus wat Franssen zelf heeft geschreven op X. Dus als Franssen oprecht voor vrouwenrechten op zou komen, wat zou dan het probleem zijn dat Tijn ze op LinkedIn zet ? Want Tijn geeft haar geen negatieve reacties, Tijn vestigt alleen aandacht op wat zij zelf heeft geschreven.
Daar ging ook de rechtzaak over, niet over de reacties van Tijn, maar dat zij haar X posts weg wilt hebben van LinkedIn. Dat is dan toch vreemd als in die X posts een oprechte vrouwenstrijd zou staan. Dan zou ik daar als een Franssen blij mee zijn dat iemand mijn strijd meer publiceert.
Enfin.
En heeft dat sentiment ook nog een specifieke naam?
Nou nee: dat het door de gehaktmolen draaien van miljoenen Europeanen door de meeste mensen als moreel verwerpelijk werd beschouwd, wisten de nazi’s natuurlijk heel goed. Daarom probeerden ze dat ook geheim te houden, net als de Stalinisten niet rondbazuinden wat ze in de Goelags uitspookten, en de Japanners niet aan de grote klok hingen wat ze in China uitvraten.
Maar antisemitische attitudes waren echt geen uitzondering. Moeten we het Agatha Christie kwalijk nemen dat ze personages beschreef in racistische termen (‘natives, Oriental, 10 Little Niggers, gypsy’)?
Dit artikel op het Joodse Magazine ‘Forward’ beschrijft hoe Joodse personages in vroeg werk van Christie soms als aantrekkelijk en charismatisch worden omschreven, maar vaak ook als lelijk, “with facial features confirming typical racist expectations.”
Het stuk verwijst vervolgens naar ‘Malcolm J. Turnbull, die in Victims or Villains: Jewish Images in Classic English Detective Fiction’ (1998) beschrijft hoe dit stereotype bepaald geen uitzondering was in pulp detective-fictie uit die jaren.
Later schijnt de beroemde detectiveschrijfster dat wel bijgesteld te hebben, naar verluidt naar aanleiding van een ontmoeting met een nazi-propagandist bij een opgraving in Irak in 1933, die onomwonden stelde dat er niks anders op zat dan de Duitse Joden te verdelgen. Dat schokte haar blijkbaar nogal.
Wat je haar wel kwalijk kunt nemen, is dat ze er zelfs tot in de jaren ’60 antisemitische opvattingen op nahield. De schrijver en polemicus Christopher Hitchens verhaalde dat toen hij eens dineerde met Christie en haar echtgenoot in de zestiger jaren, de “anti-Jewish flavor of the talk was not to be ignored or overlooked, or put down to heavy humor or generational prejudice. It was vividly unpleasant.” (geciteerd door Benjamin Ivry in Forward).
Dan denk ik inderdaad: na de Holocaust zou zo iemand beter moeten weten.
Ik heb het over de actieve vervolging van homo’s in Cuba in de tijd van Fidel toen Guevara nog in Cuba was en in nauw contact met Fidel, de kampen waarin ze werden gezet, de dwangarbeid, de moorden die jij vergoelijkte als tijdsgeest. Daarna is Guevara naar de Congo gegaan, niet daarvoor.
En dan kan je er wel van alles omheen lullen, maar dat heeft niks met het onderwerp te maken.
Maar goed omdat je er dan zoveel moeite voor hebt gedaan, ook voor de Holocaust kan ieder een onderscheid maken tussen een mens respectvol beschrijven of kiezen voor lelijke generalisaties. Er is geen enkel excuus om een ander mens als minder te zien, geen enkel !
Er lopen hier ondertussen nogal wat dingen door elkaar, die een zinnige discussie in de weg staan. Volgens mij zou je deze drie dingen van elkaar moeten onderscheiden.
1. De rechtszaak. Zoals al meermaals is opgemerkt was die bij voorbaat kansloos en is hij desalniettemin doorgezet, ook in hoger beroep. Dat is karakteristiek voor een SLAPP-zaak. Als je er met een juridische blik naar kijkt, wat me niet zo gek lijkt voor een rechtszaak, moet je constateren dat het nooit te bedoeling kan zijn geweest om die zaak te winnen. Want dat kon niet. En dus moet er een ander doel zijn geweest.
2. Het gedrag van Franssen. Daar zijn wel snel klaar mee, wat mij betreft. Dat is intolerant en dus verwijtbaar.
3. De persoon Franssen. Ik neem aan dat niemand in deze discussie haar persoonlijk kent. En dat betekent dat je er alleen maar over kunt speculeren. We kennen haar financiële situatie niet, en haar motieven net zomin. Er zal vast een diepmenselijke verklaring zijn voor haar gedrag, maar een verklaring is niet hetzelfde als een excuus. Tenzij je haar beschouwt als verminderd toerekeningsvatbaar. Bij mijn weten is daar geen aanleiding voor.
Dat is één van de kenmerken van een SLAPP-zaak, maar er zijn er een stuk meer.
Jij gaat er maar van uit dat Franssen dat zelf ook zo ziet. Maar voor hetzelfde geld gelooft Franssen werkelijk dat haar uitlatingen geen aanleiding zijn om haar als transfobe, ableistische en racistische heks neer te zetten, of dat het niet aangaat dat iemand op een professioneel netwerkforum als LinkedIn stelt dat ze geen coach zou mogen zijn – weet jij veel?
Als ik de Twitter-tijdlijn van Franssen lees, dan meent zij dat zij mikpunt is van een georganiseerde lobby van transactivisten, die waarheidsaanzeggers als zijzelf het spreken onmogelijk wil maken.
Dus het zou zomaar kunnen dat ze zichzelf ziet als een soort Jeanne D’Arc, die geen andere keuze heeft dan zichzelf tegen de klippen op juridisch te verweren. Dat ze eerder een soort Don Quichot is, die tegen windmolens vecht terwijl die zich een drakendoder waant, heeft ze daarbij zelf vermoedelijk niet door.
Ik las op Twitter dat ze tevens een procedure bij het College voor de Rechten van de Mens was gestart. Ze was namelijk geweigerd als bezoeker op een symposium van Stichting Hoogbegaafd!, omdat andere bezoekers wel eens aanstoot zouden kunnen nemen tegen haar aanwezigheid.
Nu vind ze dat ze wordt gediscrimineerd om haar overtuigingen. Ze hoopt dan op een zelfde argumentatie als Maya Forstater in het Verenigd Koninkrijk, die haar baan verloor als fondsenwerver voor een vrouwenrechtenorganisatie, omdat zij vindt dat vrouwen volwassenen van het vrouwelijk geslacht zijn.
Maar ja, je baan verliezen is natuurlijk wel even wat anders dan niet welkom zijn op een privé-evenement omdat je overal op schrille toon opinies verkondigt die een heel aantal mensen laakbaar vinden.
Nee, daar ga ik nou juist uitdrukkelijk niet van uit. Lees #8.4 nog maar een keer, maar dan helemaal..
Gajes,
Is dit een reactie op #7.7 ?
Co, alle laatste antwoorden zijn op Prediker en ik antwoordde wel ergens op jou waar jij je afvroeg wat ‘niet transmannen’ waren. Ik snapte het woord zelf ook even niet, maar Joost bedoelde cisgender mannen. Ik ben trans man, en jij bent cis man. Zoiets als homo hetero, zwart wit etc.
Hoi Gajes,
Er zit een knop “Beantwoorden” onder het artikel. en onder elke reactie.
Het is handig als je vaker de knop onder de reactie gebruikt.
Ik ben inderdaad een cisgender man, dus ik denk dat mijn leven in een aantal opzichten makkelijker is dan het jouwe is (geweest).
Inhoudelijk ben ik het met Prediker eens dat het erop lijkt dat deze rechtszaak gestart is door een dolgedraaid individu, dat zelf niet beseft dat ze gewoon ongelijk heeft, en het procederen ook voelt in haar portemonnee.
Daarmee is ze een stuk minder bedreigend voor de gedaagde, en dat is wel een verschil met een typische SLAPP-zaak.
(als blijkt dat ze toch door rijke financiers gesteund wordt, wordt het natuurlijk een ander verhaal).
Het een sluit het ander niet uit.
Kijk, ik noem haar een lunatic en in mijn ogen is zij dat ook echt, maar ik wil haar ook niet neerzetten als hysterische vrouw. Of dolgedraaid, dat kan, maar dat weet ik niet feitelijk.
Als zij een advocaat treft die liegt tegen haar dat deze zaak wettelijke grond heeft, dan blijft het toch een SLAPP zaak. Want haar motivatie is om Tijn te dwingen. En ook al zou de eerste zaak geen SLAPP zijn, dan is het zeker de tweede wel. Want in de eerste zaak hoort zij dat Tijn niets onwettelijk heeft gedaan, en haar eis wordt daar al afgewezen.
Zij hoeft niet gefinancierd te worden om het een SLAPP te maken. En zoals Prediker haar afschildert, als een vrouw met nauwelijks inkomen, dat is niet feitelijk. Ik weet haar inkomen ook niet trouwens.
Maar goed, Transgender Netwerk ging uit van een SLAPP, ik denk dat zelf ook omdat aan alle voorwaarden is voldaan, maar niemand kan in haar hoofd kijken, dat is waar :)
Elke rechtszaak is er eentje om iemand anders tot iets te dwingen. Dat lijkt me een slechte maatstaf. Het punt is dat de zaak vanaf het begin totaal kansloos was, en toch doorgezet. Ik neem aan dat haar dat is verteld. En wat mij betreft gaat het bij SLAPP niet alleen om financiële kosten, maar ook geestelijke. Een dreigende (mogelijke) rechtszaak is voor veel mensen al voldoende reden om in te binden, ook al staan ze in hun recht. De meeste mensen hebben totaal geen geestelijke ruimte om zoiets er ‘even’ bij te doen.
Dat de eisende partij welvarend moet zijn is volgens mij ook geen enkele voorwaarde om iets een SLAPP te laten zijn. Het maakt het wel veel makkelijker om te doen natuurlijk
Dat klopt, dwingen alleen is geen goede maatstaf, onrechtmatig dwingen met de andere zaken die ik al benoemd heb is een betere definitie.
Ik sta achter Transgender Netwerk in hun definitie van deze zaak, maar ik weet ook dat er niet veel voor nodig was om mij sws te overtuigen omdat ik Franssen een vreselijk persoon vind. Ik heb zelf ook vooroordelen :)
Nog maar een keertje in de herhaling dan:
Volgens de Coalition Against SLAPPs in Europe (CASE) in samenwerking met de Daphne Caruana Galizia Foundation zijn er vanaf 2010 in elk geval 1,303 gedocumenteerde SLAPP-zaken gevoerd binnen Europa.
Kenmerkend zijn exorbitante bedragen die geëist worden, vergezochte juridische argumenten en slepende procedures. En een belangrijk kenmerk dat zij noemen:
En als er niks zinnigs te zeggen valt over het vermogen van Franssen of De Jong, dan is dat laatste punt sowieso niet van toepassing.
En exorbitante bedragen eist Franssen ook al niet. Ik heb dat vonnis uit het Hoger Beroep er eens even bij gepakt.
Wat vordert Franssen in deze zaak van De Jong? Niks meer dan dat die alle aantijgingen jegens Franssen verwijdert van social media, staakt met het doen van die aantijgingen en een rectificatie plaatst.
Tja, dat lijken me op zichzelf genomen gewoon heel redelijke eisen, als Franssen gelijk zou hebben dat ze ten onrechte in haar goede eer wordt aangetast met die uitlatingen. Heeft ze niet, maar dat maakt dit natuurlijk nog geen SLAPP-zaak.
Ze eist geen schadevergoeding van €35.000,- ofzo.
En sowieso: Franssen gaat nu zelf nog eens een keer het schip in voor €2789,- :
Ik weet niet of Franssens sympathisantenkring met de pet rond gaat, of dat ze een rechtsbijstandverzekering heeft. Maar die vijfduizend euro gaat anders gewoon ten koste van haar bruto inkomen, als eenvrouwsbedrijfje zijnde. Daar kun je een middenklassebestaan mee opbouwen, maar met zo’n coachingspraktijk word je echt geen miljonair (tenzij je celebritycoach bent en bizarre bedragen kan rekenen).
Terwijl De Jong andersom bij een veroordeling waarschijnlijk allemaal positieve exposure zou krijgen, en met een beetje slimme Crowdfundactie gemakkelijk de kosten zou kunnen dekken.
Met die exposure zit het door deze rechtszaken trouwens wel goed. Zelf had ik nog nooit van die Tijn gehoord (wel van Caroline Franssen).
Ik kan jouw redenering over het motief van Franssen wat dat aangaat ook omkeren (als ik vanuit wantrouwen zou invullen wat de motivering van die Tijn zou zijn). Ik zou dan kunnen opperen dat De Jong Franssen bewust zwart heeft gemaakt op LinkedIn en Instagram zodat die een smaadzaak zou beginnen, waardoor De Jong zichzelf kan opwerpen als martelaar voor de goede zaak en de eigen bekendheid als influencer, theatermaker en acteur kan vergroten.
Want met dat soort argumentaties kun je twee tegenovergestelde richtingen op, al naar gelang waar je sympathie of antipathie ligt, en wie je oprechte motieven toeschrijft, en wie oneigenlijke.
Aldus CASE.
Ze geven daarnaast kenmerken waaraan je een SLAPP-zaak zou kunnen herkennen, maar beweren nergens dat ze daarmee een sluitende definitie geven.
Ja leuk, maar als een begrip van alles en nog wat kan omvatten en geen duidelijke, vastomlijnde criteria heeft, dan verliest het z’n waarde.
Dan wordt het gewoon een etiket dat je kunt plakken op allerlei civiele aanklachten die je niet bevallen, omdat je sympathie bij de ene partij en je antipathie bij de andere partij ligt.
• Bram Moskowicz die Jort Kelder juridisch vervolgt omdat die hem smalend omschrijft als ‘maffiamaatje’: SLAPP!
• Patricia Paay die aangifte doet omdat ze vermoed dat de buurman plassekstapes heeft gelekt (no pun implied): SLAPP!
• Een telefonieaanbieder die een blogger civielrechtelijk aanpakt omdat deze een medewerkster bij naam en toenaam te kakken zet: SLAPP!
Het gaat er onder andere om: wordt iemand financieel zo op kosten gejaagd, dat dit diens leven ontwricht?
Zo heeft Eric Smit het flink aan de stok gehad met zakenmiljonair Nina Brink naar aanleiding van een ongeautoriseerde biografie die hij over haar had geschreven.
Brink liet beslag leggen op de bezittingen van Smit en startte meerdere juridische procedures. Gewoon uit rancune, omdat ze zich niet herkende in het beeld dat hij van haar schetste (of vond dat bepaalde dingen privé hadden moeten blijven, of een combinatie).
Kijk, dat komt aardig in de richting van wat er met SLAPP-zaken bedoeld wordt.
Je zou ook eerst eens kunnen kijken naar waar SLAPP eigenlijk voor staat: strategische rechtszaak tegen publieke participatie.
Dat die zaak van Franssen gericht is tegen de publieke participatie van De Jong is evident.
Dat de zaak inhoudelijk kansloos is, en er dus een of andere strategische overweging achter moet zitten, is op zijn minst heel aannemelijk.
De vlag SLAPP lijkt de lading hier dus heel behoorlijk te dekken. Ook al is het een nogal kleine en knullig aangepakte zaak vergeleken met de bekendere voorbeelden.
(In zekere zin is het zelfs meer een SLAPP-zaak dan jouw voorbeeld in #6. Daar is de klacht immers deels toegewezen door de rechter. Die zaak is vooral een illustratie van de enorm strenge wetgeving over smaad en laster in het VK.)
Maar goed, volgens mij loopt dit uit op een niet zo zinnige semantische discussie. Ik laat het daarom hierbij.
Sorry, maar ik zie geen enkele reden om daarin te lezen dat de financiële slagkracht van de eiser bepalend is. In Nederland is het sowieso al vrij lastig om exorbitante bedragen te eisen, dus daarom gebeurt dat hier meestal ook niet. Die zaak van Nina Brink is een uitzondering.
Wat denk je overigens van die zaak die Crok tegen Sargasso dreigde aan te spannen? A priori totaal kansloos, maar wel ingezet als drukmiddel. Dat heeft er ook elementen van. Fijn dat het Nederlandse recht dit allemaal een beetje beperkt.
Slepende juridische procedures kosten geld. Dat vereist dus diepe zakken. Als jij multimiljonair bent of je organisatie heeft voldoende reserves in kas om tot het gaatje te gaan en het bij verlies gewoon nog eens over een andere boeg te gooien, dan ben je dus enorm in het voordeel.
Ik noemde al het voorbeeld van Arron Banks (geschat vermogen: 250 miljoen pond) vs. onderzoeksjournalist Carole Caradwallr. Als hij voor 1,2 miljoen pond aan onkosten het schip in zou gaan, dan kan hij dat best missen. Als zij voor 1,2 miljoen pond juridische onkosten aan hem moet betalen, dan kan ze zelfs met een middelbaar inkomen haar huis verkopen, haar spaargeld opmaken, haar pensioenpotje legen, daarna de auto verkopen en bankroet aanvragen.
Dan is ze dus financieel geruïneerd. Want dat geld heeft ze gewoon niet. En dat weet hij ook.
En zo’n multimiljonair als Banks kan bij verlies gewoon een nieuwe procedure starten om iets anders, iets onbenulligs. Gewoon om zo’n journaliste he-le-maal kapot te maken, zodat anderen zich wel tien keer bedenken voor ze negatief over hem berichten.
Daar gaat het om bij het uitbuiten van een economisch voordeel dat de ene partij op de andere heeft.
Dan hebben we het niet over een rekening van vijfduizend euro. Ook nog best een behoorlijk bedrag voor een armlastige kunstenaar die zichzelf moet bedruipen, maar nog te overzien. Nee, dan hebben we het over miljoenen waar aangeklaagden tegen aan hikken.
Zie ook dat geval Brink vs. Smits.