serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=vO8C9fqC3uk

Closing Time | Love Hurts

Wilde ik gisteravond nog in mijn bier huilen, vanavond is het tijd om de jankende kat tevoorschijn te halen:

Deze versie, van Gram Parson en Emmylou Harris (afkomstig van het album Grievous Angel), vind ik persoonlijk de beste.

Maar het nummer is, sinds de Everly Brothers het in 1960 voor het eerst opnamen, natuurlijk eindeloos gecoverd. Het meest succesvol door ‘hardrock’-band Nazareth. Maar die versie raad ik niet aan.

https://www.youtube.com/watch?v=EQQpFAZLhCc

Closing Time | Bicycling to Afghanistan

Mevrouw Okto wordt gillend gek van het gefriemel – kriebelende mieren rondsjeezend in botsautootjes, noemt ze het. De kleine Oktootjes daarentegen zijn er wild enthousiast over – niet in de laatste plaats vanwege het oordeel van mevrouw Okto. Dergelijke tegengestelde reakties zien we vaak als het om de heer Fripp gaat.

Robert Fripp geldt als gitaargodheid van de planeet. Behalve zich al sinds de jaren zestig bezig houdend met het opheffen en weer opnieuw oprichten van zijn band King Crimson, gaf hij in de jaren 80/90 ook nog gitaarklasjes. Deze resulteerden dan in platen onder de naam Robert Fripp & the League of Crafty Guitarists.

https://www.youtube.com/watch?v=iTwksLNogiY

Closing Time | All Things Must Pass

MEDEDELING - ‘All things must pass’, zong George Harrison ooit op zijn eerste solo-album. Doe Maar kwam met ‘Alles gaat voorbij’. En The Doors zongen over ‘The End’ (inclusief reusachtige slang – vraag me niet waarom).

Waarom deze thematiek voor een zondagse Closing Time?

Omdat ik binnenkort stop als hoofdredacteur van Sargasso.

Bestuur en redactie zijn al een tijdje op de hoogte en ik vond het tijd worden om ook de lezers te informeren. Van de ene op de andere dag verdwijnen, is ook weer zo iets…

Closing Time | Rachel’s

Rachel’s is een Amerikaanse band opgericht begin jaren negentig. Ze maken een soort mix tussen kamermuziek, experimenteel en ambient. Ze werken vooral met klassieke instrumenten.

Hier op ‘Letters Home’, van The Sea and the Bells, uit 1996.

https://youtube.com/watch?v=fHqUZdXgS7g

Closing Time | Delirious

I hope you’ve got some common sense: turn around and walk away …
I told you not to come, my victim number one …
Oh, you’ll just have to learn the hard way…

De omgekeerde psychologie heeft de Norweegse singer-songwriter Suzanne Sundfør zo te horen wel in de vingers. Het zingen ook, als ze zo’n complexe melodie live ten gehore kan brengen zonder als een compleet valse kat te klinken.

https://www.youtube.com/watch?v=gz64trDyssc[/embed

Closing Time | Very Large Green Triangles

Niks geen gezeur over liefde, emoties, gemis of het verbeteren van de wereld – nee, we maken een lied over erg grote groene driehoeken. Nou ja, in het flimpje zijn het meer piramides, maar toch.

Matmos is een experimenteel elektronisch gezelschap dat al een plaat of wat meegaat. In 2012 brachten ze de Ganzfeld ep uit, met daarop dit ‘Very Large Green Triangles’.

]

Closing Time | Kreng

Kreng, ofwel de Belg Pepijn Caudron, vergast de wereld nu al een aantal jaar op de meest duistere muziek die er maar uit de horrorkrochten van de hel voort kan komen. Zijn impressionistische soundscapes zijn een combinatie van ambient, drone en net-niet-klassieke kamermuziek, en hij weet daar elke keer weer een sfeer mee neer te zetten die je nekharen overeind doen staan.

Voor z’n nieuwste project, net uit, slaat hij een nieuwe weg in, met loodzware gitaren er bij. Maar het blijft luguber als altijd.

Closing Time | Cut the Balls

De Sloveense komiek Klemen Slakonja eert zijn landgenoot, de marxistische cultuurfilosoof Slavoj Žižek, met bovenstaande parodie. Wie Žižek een beetje volgt, zal zowel scènes uit The Pervert’s Guide to Cinema (2009) als diverse uitspraken en de neurotische maniertjes van de provocatieve filosoof herkennen.

Voor wie de grap over de Mongoolse verkrachter niet goed volgt, is hier de uitleg van de meester zelf:

Vorige Volgende