De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Ach, kan het mij ook bommen, moet Mitchell Cullen gedacht hebben, ik ga gewoon een potje Ierse speedfolk spelen op een twaalfsnarige gitaar, percussie en drie didgeridoos. Klinkt niet slecht, hoor.
Voor meer van R.L. Burnside en traditionele blues volgt u dit linkje.
Morcheeba is een Britse fusionband die eind jaren negentig internationaal succes boekte. Ze maken gebruik van een potpourri van stijlen; het resultaat luistert lekker weg.
Bovenstaand nummer is van hun gelijknamige album uit 2010.
Rotterdammer Michel Banabila is aktief als muzikant en componist sinds begin tachtiger jaren. Zijn muziek speelt zich af in de schemergebieden van de ambient electronica, waar die samenkomt met allerlei ethnische invloeden. Soms gaat het duidelijk de kant van de wereldmuziek op, dan weer is het vooral electronisch.
Zoals op dit voorbeeld uit 2004.
Scanner is Robin Rimbaud, een muzikant die sinds begin jaren 90 muziek maakt rond geluiden die hij met zijn scanner uit de ether oppikt.
David Rothenberg is een filosofiedocent en jazzmuzikant die bekend staat als de “interspecies musician” omdat hij veel geluiden/zang van dieren in z’n muziek verwerkt – hetzij als directe opnames, hetzij als interpretaties op (meestal) klarinet.
Drie jaar deden ze er over om samen een plaat te maken. In 2011 kwam die uit.
Klangnomad is een deep house producer die hecht aan zijn anonimiteit, maar niet genoeg om ongevonden te blijven. Bovenstaand nummer duurt vijftig minuten, maar is uitstekend geschikt als achtergrondmuziek.
Neotropic is Riz Maslen, een Britse muzikante die vooral aktief is in de electronische muziek. Dit is een stuk uit 2001, van haar album La prochaine fois.
Camille Dalmais, in het artiestenleven gewoon Camille, is een franse zangeres die vooral bekend is vanwege de avontuurlijke inzet van haar stemgeluid.
Mocht het bij u nou zonnig zijn op deze middag, dan past de lome reggae van Keida (uit Kingston, dus the real stuff) daar uitstekend bij. Zoniet, dan heeft u pech gehad. In augustus komt ze naar Europa en als u toevallig een festival runt, kunt u haar nog boeken.
Hoe vaak kom je op Youtube een Bulgaars-Laotiaanse zangeres tegen? Alexandra Thidavanh Bounxouei heet ze, de absolute prinses van de Pop Lao. Haar ouders ontmoetten elkaar op het conservatorium in Sofia. Naast zingen en diverse instrumenten bespelen acteert Alexandra, studeert ze in Japan en haalt ze geld op voor zielige kinderen.
Vanuit Zuidoost-Aziatisch perspectief, waar zoete kweelmuziek de boventoon voert, is bovenstaand nummer bovendien behoorlijk progressief. Dat het in onze oren nogal glad geproduceerde r&b is, mag de pret niet drukken.
Hé, drie meiden uit Sao Paulo die thrash metal maken. Gezellig!