serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=2VB2LdOU6vo[/embed

Closing Time | Redbone

 

]

Een veldslag kun je het niet noemen – eerder een bloedbad: Wounded Knee, waar in 1890 zo’n tweehonderd Lakota-Indianen werden gedood door soldaten van het Zevende Regiment Cavalerie. De gebeurtenis markeert niet alleen het einde van de episode van de Ghost Dance maar geldt ook als het einde van de Indiaanse Oorlogen in de Verenigde Staten.

In 1973 was Wounded Knee opnieuw nieuws, toen Indiaanse activisten de plek bezetten om aandacht te vragen voor de slechte omstandigheden in het reservaat. De bezetting duurde ruim tien weken en kostte twee of drie mensen het leven. Later dat jaar bezong Redbone, een band waarvan de leden native Americans waren, het bloedbad.

https://youtu.be/j3UuK8hVpSw[/embed

Closing Time | Kemialliset Ystävät

Kemialliset Ystävät is een Fins muzikaal project onder leiding van Jan Anderzén. Het is een behoorlijk experimenteel gebeuren dat wel eens “psychedelic folk” genoemd wordt, met veel electronica maar ook traditionele instrumenten. Maar in normaal Nederlands: gewoon een stelletje mafklappers wat lekker aan het pielen is. En dat valt te zien op Youtube: 41 views, 2 likes!

]

Closing Time | Run-DMC

Wie herinnert zich niet de gebeurtenissen van kerstmis 1988? De Oostduitse terroristen die in Los Angeles Nakatomi Plaza overvielen? Het heldhaftige optreden van één politieman, John McClane, die een ramp wist te vermijden? Graag herinner ik u aan McClane’s onsterfelijke woorden “Don’t you got any Christmas music?” en het antwoord “This is Christmas music.”

De kerstmismuziek van Run-DMC behoeft geen nadere introductie.

 

https://www.youtube.com/watch?v=0A8KT365wlA[/embed

Closing Time | Slade

]

Op 21 december 2012 had de wereld behoren te vergaan en Beiroet leek me op die dag wel the place to be. Maar het was eigenlijk allemaal wel vreedzaam daar in Libanon. Sterker nog, terwijl mijn reisgenote en ik in café Laziz een waterpijp zaten te roken, hoorden we én van buiten de oproep tot gebed én binnen de muzak van ‘Komt laten wij aanbidden’. Vermoedelijk is Beiroet de enige stad waar je die twee gelijktijdig kunt horen. Het is trouwens ook de enige stad waar ik ooit een kerstboom bij een moskee heb kunnen fotograferen.

Closing Time | Down in yon forest

Woven Hand weet ook van deze traditionele Christmas Carol weer een naargeestige, spookachtige serenade te maken.

Als je goed naar de tekst luistert, merk je trouwens al snel op dat het lied enkel aan de oppervlakte wat met ’the Lord Jesus’ te maken heeft, en via legenden over bosnimfen en graalridders gedrenkt is in heidense mystiek.

https://youtu.be/0l-iU-62VVE

Closing Time | La Passacaglia della Vita

“Alle mensen moeten sterven; maar voor ieder mens komt zijn dood als een ongeluk en, zelfs als hij zich er bewust van is en er mee instemt, als een niet te rechtvaardigen, gewelddadige inbreuk,” schrijft Simone de Beauvoir in Een Zeer Zachte Dood (1964), naar aanleiding van het overlijden van haar moeder. Kanker. Morfine.

Datzelfde thema, de onontkoombare dood, heeft ook dit lied van de 17e eeuwse componist Stefano Landi. Een vanitascompositie in muzikale vorm.

Closing Time | Dresden Dolls

Amanda Palmer, die we op deze plaats al eens eerder mochten beluisteren, werkte aan het begin van het vorige decennium (en daarna af en aan) muzikaal samen met Brian Viglione in wat bekendstond als The Dresden Dolls. Hun muziek typeerden ze als ‘Brechtian punk cabaret’ en dat was natuurlijk een andere manier om te laten merken dat ze niet van de straat waren.

En inderdaad. Voor het geval u mocht denken dat het clipje van The Shores of California (2007) u ergens aan doet denken – ja dat klopt. Er wordt weer eens driftig postmodern geciteerd. Homeros en Aristofanes komen ook nog langs. Maar het is verdraaid leuk om naar te luisteren.

Vorige Volgende