De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
U heeft niet gevraagd om een vrolijk liedje over PMS, maar u krijgt het vanavond toch, met dank aan Lizzy, die als een ware superheldin haar kwelduivel verslaat, in dit fijne moppie bombastische kpop.
Stéphanie Sokolinski is een Franse actrice en singer/songwriter van Pools-Joodse komaf. Bovenstaand de officiële clip bij het nummer ‘We might be dead by tomorrow’, dat in 2014 de Billboard Hot Hundred binnen knalde omdat het als achtergrondmuziek gebruikt werd bij dit filmpje, waarin Soko zelf overigens ook te zien is.
Phoria is een 5-koppige electronische band uit Brighton, en met Emanate zetten ze een aanvankelijk heerlijk ingetogen nummer neer, dat steeds meer spanning opbouwt. Sadistisch is de band niet, want de opgebouwde spanning wordt weer keurig vrijgegeven. En hoe…
Floating Points dj’t al jaren in de bekende clubs, bracht in 2015 het album Elaenia uit, promoveerde ondertussen in de neurogenetica, en toert met een 11-koppig ensemble om zijn jazz-meets-elektronische muziek live ten gehore te brengen. Elaenia is bepaald geen clubmuziek maar het geluid mag hard, al was het maar omdat je de stille momenten ook wil horen.
Brian Wilson behoeft geen introductie: het artistieke brein achter de Beach Boys, die zijn leven lang al worstelt met een haperend gehoor en daardoor ongebruikelijke muzikale keuzes heeft gemaakt, die steeds weer goed uitpakten. Een man die tevens worstelt met mentale problemen en enkele jaren niet in staat was tot een normaal sociaal leven, eindeloos verblijvend in zijn bed.
Dat weerhield hem er niet van de draak met zichzelf te steken. In het filmpje van Surfin’ U.S.A. dat u hierboven aantreft, wordt hij letterlijk van het bed gelicht en de rest moet u zelf maar zien, zoals u ook zelf het aantal verwijzingen naar Wilsons liedjes maar moet tellen.
Stavros Lantsias is een Cypriotische componist en pianist, die zich op het grensvlak van jazz en klassiek begeeft. Hierboven een melancholieke wals, waar u zelf de dramatische filmscène bij mag bedenken.
Bij Sargasso’s Klik TV (of in uw social media tijdlijn) zag u al een reclamefilmpje ter gelegenheid van ramadan waarin een Arabisch telecombedrijf met kracht afstand neemt van terrorisme. De zanger van het betreffende liedje is Hussain Al Jassmi, een superster uit de Verenigde Arabische Emiraten. Al Jassmi maakte zich drie jaar geleden populair in Egypte met bovenstaand lied en clip (bijna een kwart miljard views), waarin hij oproept te gaan stemmen bij de verkiezingen die bedoeld zijn om de machtsgreep van generaal Sisi te legitimeren. Kortom, Al Jassmi kun je wel om een boodschap sturen.
Vrijdag ongeindag. Peking Duk is een Australisch duo meteen vrij breed repertoire aan elektronic dance music (edm). Gelauwerd in het thuisland, daarbuiten niet. Enfin, kijken is essentiëler dan luisteren bij bovenstaand clipje.
Helemaal niets heb ik kunnen vinden over Tribu Tulum, de maker van bovenstaande track, die te vinden is op diverse Georgische Youtube-accounts. De titel verwijst naar Om Purnamadah Purnamidam Purnat Purnamudachyate, een vrij bekende Vedische mantra.
Onlangs was er enige discussie of Closing Time soms de politieke correctheid in de programmering had losgelaten. Nee, driewerf nee! Daarom presenteren we vanavond Voice of Baceprot, een metalband van drie tieners uit Jakarta. Ze mochten onlangs op teevee en dromen van een wereldtoernee.
Je kunt de donkere soundscapes – in dit nummer wat overschaduwd door een ‘stroboscopische’ beat – van Dalhous ambient noemen, wordt hier geopperd, maar niet van het type ‘aural wallpaper’: ‘if it was actually wallpaper, you’d swear you could catch its patterns shifting in your peripheral vision’. Nu kunnen schuivende behangpatronen ook best rustgevend zijn.
Drs. P. behoeft geen introductie, maar toch. Hij was de man die met zijn feestelijk gezang de Nederlanders toonde dat poëzie gewoon leuk kon zijn. Hij was een knappe ambachtsman (“overwogen taalgebruik verrijkt het leven”). Hij was de inspirator van de Nederlandse hiphop. En hij was – ik hoop niet dat u mij verwijt dat ik vrijmoedig spreek – een buitengewoon aardige vent. Mocht u de afgelopen halve eeuw op een andere planeet hebben gewoond, dan leest u hier de necrologie die ik ooit aan hem wijdde.