serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=QO3hlmEyaiA

Closing Time | Eruption

Terwijl ik in mijn geheugen zat te graven naar welke muziek ik luisterde tussen mijn 14e en 18e, schoot me iets van veel eerder te binnen. Natuurlijk was het niet uitsluitend kleine-meisjespop waar ik als kind naar luisterde. En hoe kon ik deze nou vergeten!

Urenlang zaten mijn vriendin en ik bij haar op een zolderkamer te luisteren naar een verzamel-LP, die ze denk ik van haar vader had gejat. De naam is me ontschoten, maar er stonden nummers op van ene Gilla, van wie ik daarvoor noch daarna ooit iets gehoord heb, van het altijd lollige Boney M. (Freeze I’m Ma Baker, put your hand in the air and gimme all your money!), en één nummer van de band Eruption.

Closing Time | Jimi Hendrix

Zo te zien is Jimi Hendrix achtentwintig keer op Sargasso genoemd geweest, maar nog nooit hebben we een Closing Time aan de goede man gewijd. Dus bij dezen. En als we dan toch aandacht besteden aan een superberoemde artiest, waarom dan niet gelijk een van zijn allerberoemdste nummers?

Een originelere versie is hier, maar Hendrix’ versie is niet zonder reden bekender. Een hommage is daar en een parodie is er ook.

Closing Time | Myrkur

Myrkur is een black metal project van de Deense dame Amalie Bruun. De muziek is sfeervol en traag, en behoorlijk goed geproduceerd. Ik zeg het er maar even bij, want zeker bij de oudere (Noorse) black metal klonken de drums nogal eens alsof er gebruik was gemaakt van een pannenset, met daaroverheen wat extra ruis gemixt.

Anyway, verrassend en heel mooi dit.

 

Closing Time | Hunter

Net gisteren uitgebracht, ‘Hunter’ van Anna Calvi. Een ondergewaardeerde artieste, als u het mij vraagt. Ze bracht in 2014 een EP met zeer beluisterenswaardige covers uit.

Closing Time | Duran Duran

In mijn eerste Closing Time vertelde ik waar ik fan van was als kind. Na de Dolly Dots en Doe Maar kwam Duran Duran. Nu ik het zo opschrijf blijkt dat ik al vroeg een liefde had voor alliteraties.

Toen ik een jaar of 13 was werd The Reflex een grote hit, met die geweldige clip waarbij het lijkt of het publiek overspoeld wordt door een plens water. Van de tekst begreep ik geen ruk (nog niet eigenlijk), maar dat mocht de pret niet drukken. Ik was op slag verliefd op Simon Le Bon, wat een gelukkie was, omdat Doe Maar datzelfde jaar uit elkaar ging en dit mijn liefdesverdriet daaromtrent een beetje dempte.

Closing time | Doe Maar

Als nieuwbakken redactielid kennen jullie mij nog niet zo goed natuurlijk, behalve dan dat ik in de tot nu gepubliceerde stukken als gastredacteur best wel een mening heb. Maar er is meer! Ik heb ook een muzieksmaak, jawel. Die is in de loop van mijn leven alle kanten op geschoten. Het lijkt me wel een aardig idee om via Closing Time een inkijkje te geven in die ontwikkeling.

Het begon als klein meisje met de Dolly Dots. Nee, geen zorgen, daar zal ik je niet mee vervelen…hoewel ik het stiekem nog steeds best leuk vind, being my first love and all. Maar kleine meisjes-pop lijkt me niet aan jullie besteed.

Closing Time | Smashing Pumkins

Hé, dat is vreemd: nog nooit een Closing Time gewijd aan de Smashing Pumpkins? En dat terwijl deze blog ooit zo enthousiast was als de dame en heren weer iets uitbrachten? (2006, 2007) Vandaag dus even een oudje.

Geweldig clipje ook, trouwens.

Closing Time | Within Temptation

Helaas*, ook aan deze serie over ‘muziek op gratis schijfjes’ komt een eind. In stijl, met een bandje van “Dynamo Open Air 1997“. Het eindigt op een erg mooie manier: met Neerlands metaltrots Within Temptation. U kent het muziekgezelschap wellicht sinds hun doorbraak in de mainstream, met de Top-40 hits Ice Queen en Mother Earth (en nee, deze keer niet ironisch). Maar voor hun doorbraak-cd Mother Earth maakte de band al een prachtig album, Enter. Het is wat mij betreft een mijlpaal in het genre ‘atmosferische death metal waarin een death grunt wordt afgewisseld met heldere vrouwenzang’, dat waarschijnlijk alleen nooit een officieel genre is geworden omdat de naam iets te lang is (en ADMWEDGWAMHV ook niet echt een lekkere afkorting is).

Closing Time | Mötley Crüe

Ik zal er geen gewoonte van maken, glamrockers en hair metal in de Closing Time, dat beloof ik. Toch doe ik het nu, bij wijze van uitzondering, voor Mötley Crüe (met metal umlaut).

Ten eerste omdat het goed past binnen mijn (bijna ten einde zijnde) miniserie ‘gratis meuk’. Deze live versie is te vinden op het het hilarisch (ahum) genaamde “Rock ‘S Cool” verzamelaartje (met dito smaakvol artwork), van de platenlabels SPV en Steamhammer.

Vorige Volgende