Closing Time | Auntie Flo
Eindeloos repeterende nummers: de een vindt het saai, de ander noemt het hypnotiserend.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Eindeloos repeterende nummers: de een vindt het saai, de ander noemt het hypnotiserend.
Van Trent Reznor naar Johnny Cash naar Jan Rot in het Nederlands. Of het nu Hurt of Pijn heet, het blijft mooi.
Brittany Howard zou je kunnen kennen van Alabama Shakes, een graag geziene gast in de Late Night Shows in de VS. Maar zoals je op haar Wiki-pagina kunt lezen, timmert ze behoorlijk aan de weg met andere samenwerkingsverbanden. En nu dus ook solo.
I just wanna stay high staat al langer op mijn playlist, omdat het zo’n lekker laid back nummer is. Maar vooral ook vanwege de video. Hoewel ik muziek voornamelijk luister, trekt deze toch vaak mijn oog, als ie op staat.
Een toepasselijk nummer zo op de zondag, de dag des Heren. In zijn show noemt Arjen Lubach het hemelse muziek die hem in zijn hart raakte, die hij luisterde als hij weer eens twijfelde aan het geloof. Misschien probeerde God hem met dit nummer een boodschap te sturen en op het rechte pad te houden?
Tot hij op een goede dag besloot de tekst te vertalen:
“Quand je bois du vin clairet
Amis tout tourne, tourne, tourne, tourne
Aussi désormais je bois
Anjou ou Arbois
Vandaag sluiten we af met een gebbetje. Ismo is een Finse stand-up comedian en krijgt hier een podium bij de Late Late Show van James Corden. En het gaat zowaar een keer niet over politiek, maar over taal. Altijd interessant als een buitenlander zich verbaast over jouw taal. Hoewel ik niet van mijn stoel viel van het lachen (het publiek wel geloof ik), vond ik ’t best geinig en vooral verfrissend.
Los Colorados is een coverband uit Ternopil, Oekraïne, die overal uptempo folk van maakt, zoals hierboven een gedenkwaardige versie van Rammsteins Du Hast.
Erkin Koray was in de jaren zeventig een van de pioniers van de Turkse rock. Alleen al voor de vintage pakjes is de clip het bekijken meer dan waard. En ja, verder is het in de geest van de tijd een eindeloos uitgesponnen nummer.
Professionele artiesten en straatmuzikanten over de gehele wereld coveren The Weight uit 1968, en dat swingt. Playing for Change (pun intended) is een non-profit muziekproject, dat de wereld wil verbinden door middel van muziek. Dat lukt best aardig als je dit staaltje mixtechniek zo ziet.
Drie exen moeten eraan geloven in dit clipje van Pomme. Maar ze zingt er wel heel gevoelig bij.
Ter begeleiding van het laatste deel van de boeiende en vermakelijke serie over “De Vliegende Hollander“: The Rime of the Ancient Mariner, die in deel 2 al even voorbij kwam vliegen.
Het nummer van Iron Maiden is gebaseerd op het gedicht van Samuel Taylor Coleridge, uit het einde van de achttiende eeuw. Het nummer is een lange zit, maar zeker de moeite waard. En het gaat sneller dan het lezen dan het gedicht zelf …
Zoals al eerder vandaag hier op sargasso bericht: vanochtend overleed drummer Ginger Baker op 80-jarige leeftijd. Hij gold als een legendarisch drummer – en als een onmogelijke gestoorde gek die met iedereen ruzie had. Desalniettemin wilde iedereen die wat voorstelde in de muziek graag met hem spelen – het risico om een knal voor je kop te krijgen nam je dan maar voor lief.
Het meest bekend was hij van de band Cream, die slechts een kort leven was beschoren eind jaren 60. Veel interessanter was natuurlijk zijn lange carriere aan solowerk en met z’n Ginger Baker band.
Ik luister tegenwoordig niet meer zo vaak naar dance, behalve als ’t op de radio langskomt. Dan hoor ik ’t aan. Vaak een beetje meewarig, met de gedachte dat het toch vooral een uitgekauwd nummertje is geworden.
Maar dit! Holy moly. Ik kan er geen genoeg van krijgen! Waanzinnig! Die clip ook!
Oké dat waren wel weer genoeg uitroeptekens, you get the point.
Elderbrook geniet wel enige bekendheid. Ik vind niet alles wat hij doet even tof, maar hij maakt in elk geval wel bijna altijd geweldige clips. Zo ook met Old Friend, een hypnotisch visueel spektakel, met verlichte wolven en verkeerslichten, of zoiets, het gaat nergens over maar het is echt prachtig. Het past perfect bij de al even hypnotische muziek. Ik zet ‘m gewoon nog een keertje op. Ja zie wel, ik ben gehypnotiseerd. Door een uh, oud beekje, met een oude vriend. O verrek; een wolf op zoek naar een beekje. That makes total sense.