Closing Time | Someone
, door
Limonademuziek, zou mijn ex dit noemen. Maar limonade kan zo nu en dan best lekker zijn.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Closing Time | Theo Koomen
, door
Omdat zomers leuker zijn als de Ronde van Frankrijk niet pas in september is. En natuurlijk ook omdat de quatorze juilliet het leukst is als een gretige jonge Nederlandse wielrenner alle Fransen op achterstand rijdt op de berg der bergen, op de top der toppen, op de aankomst der aankomsten. Peter Winnen was pas vierentwintig toen hij op 14 juli 1981 op Alpe d’Huez bergkoning Lucien van Impe en Bernard Hinault het nakijken gaf. Morgen negenendertig jaar geleden.
Closing Time | Nothing Compares 2U (Prince)
, door
Het was natuurlijk Sineád O’ Connor die het nummer in 1990 wereldberoemd maakte, maar het werd midden jaren tachtig geschreven door Prince, en uitgebracht door The Family, waar Prince de nummers voor schreef en produceerde.
In bovenstaande versie heeft het veel weg van een kerklied. Wel toepasselijk op den zondag.
Closing Time | Mama Saturn Concert
, door
Tanerélle Stephens is een 26-jarige Amerikaanse alternatieve R&B-zangeres. Chill as f*ck.
O, en voordat u over haar borsten begint… u bent niet origineel.
Closing Time | Mike Glebow – Lost on You
, door
Mike Glebow is een Russische singer-songwriter met z’n eigen rockband, die hier een lang niet onaardige cover van Laura Pergolizzi neerzet.
Closing Time | Duma
, door
Duma is een duo uit Nairobi. Het eerste album komt pas in augustus uit, maar in metalkringen is men er nu al wild van. Zie hierboven. Luidruchtig en verontrustend.
Closing Time | Space Invaders – Are Smoking Grass
, door
Het is niet helemaal mijn genre, en ik kan u er niets over vertellen wat niet op Wikipedia staat, maar hé, het is wel een lekker nummer, dat “Space Invaders – Are Smoking Grass”. Niet dan?
Closing Time | Neuk!
, door
Hee wat leuk, Neuk! bestaat niet alleen nog, ze maken ook nog steeds nieuwe muziek. Bovenstaande komt van hun nieuwe EP “Ongeregeld Heden“. Het blijft een fijne combinatie van Nederlandse raps, hardcore en ook wat metalinvloeden. En met “Tot de schijt ons doodt” hebben ze nog altijd één van de mooiste albumtitels van ons land.
En gewoon, omdat het oude werk óók neuk is:
Closing Time | Jacob Collier
, door
Neeeee! we hebben Jacob Collier nog nooit behandeld hier. Dat moet onmiddelijk rechtgezet worden, want de man is een ware hype in de muziekwereld, en met name veel youtube-muzikanten zijn lyrisch over alles wat hij doet.
Zijn handelsmerk is het tot in het extreme doorvoeren van harmonie in zangpartijen, door soms letterlijk vele tientallen zangtonen van zichzelf over elkaar heen op te nemen. Hij is bekend geworden met het vertolken en drastisch her-arrangeren van bekende bestaande nummers, maar schrijft ook eigen nummers. En neemt uiteraard alles zelf op, speelt alles zelf, etc. Kortom, een alleskunnertje.
Closing Time | Kim Weston – Lift Every Voice And Sing
, door
Op 4 Juli vierde de Verenigde Staten Onafhankelijkheidsdag. Zoals altijd ging dit gepaard met veel vlagvertoon en het zingen van het nationale volkslied The Star-Spangled Banner. Dit jaar, meer dan voorgaande jaren, was er in de aanloop naar Onafhankelijkheidsdag meer aandacht voor “the Black national anthem” Lift every voice and sing. Zelfs de National Football League (NFL) mengde zich in de discussie door aan te kondigen dat in de eerste spelronde van de competitie Lift every voice and sing wordt gezongen voorafgaande aan het nationale volkslied. Of het de NFL menens is of slechts een schaamlap voor de racistische wijze waarop Colin Kaepernick en anderen spelers die knielden tijdens het spelen van het volkslied werden behandeld valt nog te bezien.
Closing Time | Leonard Cohen – Boogie Street
, door
Als je deze clip bij Boogie Street van Leonard Cohen ziet zou je denken dat het nummer voor de film is geschreven (overigens geen idee welke film het is). Maar dat blijkt niet het geval. Boogie Street verwijst waarschijnlijk naar Bugis Street in Singapore. Leonard was een spirituele man, bestudeerde meerdere religies, zelf van Joodse afkomst met een rabbijn als vader, hij zat een tijdje bij Scientology maar bekeerde zich uiteindelijk tot het boeddhisme. In Boogie Street zag hij een metafoor voor het dagelijks leven, de harde werkelijkheid, waar je altijd weer moet landen. Zelf heeft hij daarover gezegd in Macleans Magazine:
Closing Time | Christine and the Queens
, door
Meet Christine and the Queens. Een nogal verwarrende naam, want het is geen band maar gewoon een zangeres. Die ook nog eens geen Christine heet, maar Héloïse Létissier. Toen ze voor het eerst optrad deed ze dat met een stel drag queens, en hoewel die inmiddels van haar podium zijn verdwenen, heeft ze de naam gehouden. Ze is behalve zangeres vooral ook danseres, en dat is terug te zien in al haar performances, waarbij ze zich meestal omringt met een groep dansers.