Zelfbedrog of overlevingsstrategie?

"Any life story is by definition a retrospective reconstruction, at least in part an outgrowth of native temperament. Yet the research so far suggests that people’s life stories are neither rigid nor wildly variable, but rather change gradually over time, in close tandem with meaningful life events." De manier waarop mensen vertellen over hun levens onthult veel over de manier waarop zij omgaan met ervaringen. Het levensverhaal wordt voortdurend bijgeschaafd om zaken te (kunnen) verwerken en er een identiteit aan te kunnen ontlenen. De manier waarop mensen gebeurtenissen herleven verandert ook met de jaren, en daarmee dus ook hun zelfbeeld. Niet geheel terecht wordt er veel naar dit artikel gelinkt met de kop: Better living through self deception. Bedrog is meteen weer zo'n moreel oordeel, maar oordeel zelf. In elk geval interessante nieuwe inzichten in een misschien wel heel elementaire menselijke overlevingsstrategie. Of zoals Dōgen Zenji, ooit zei: “When we discover that the truth is already in us, we are all at once our original selves.”

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bart had het vast ook lachen gevonden

– ´Wat we kunnen doen als nieuw format komend seizoen: we laten in een reality soap een ongeneeslijk zieke patiënt de keuze maken tussen drie nierpatiënten die een donor nodig hebben. De patiënt met wie ze het meest een band opbouwt, krijgt de nier, de anderen hebben pech.´

– ´Is dat wel verantwoord allemaal?´

– ´In het echt gaat het niet anders, daar is het in feite ook een loterij.´

– ´Oh. Ok. Maar ben je niet bang voor kamervragen?´ Of zelfs een verbod?

– ´Nee, joh. Dat is alleen maar goed voor de kijkcijfers. En we kunnen zeggen dat we mensen wakker willen schudden. De afgelopen vijf jaar is het aantal donoren enorm afgenomen. Verder is het volgend jaar vijf jaar geleden dat onze eigen Bart overleed, die had het ook aan zijn nieren. We kunnen het programma vlak daarna laten beginnen. Dan kunnen we ons gelijk mooi achter hem verschuilen!´

– ´Bart had het vast ook lachen gevonden. Ok, doen!´

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De allerlaatste dagen der mensheid (12)

    Proloog, scène 34
    Op de Waddendijk bij Marrum. Aan de voet van de dijk ligt een berg jonge paarden, met de benen omhoog en de tanden ontbloot. Een tractor met grijparmen rijdt af en aan om de dieren te bergen. Op de dijk slaan twee ramptoeristen het macabere schouwspel gade, vergezeld van hun hond die wil spelen.
    De eerste ramptoerist: Hadd’n ze d’r niet een kleedje overheen kunn’n legg’n of wat?
    De tweede: Geen gezicht. ’t Is toch ook niet te geloov’n. Met groot materieel uitg’rukt en nog staan die beest’n tot an hun buik in de koo int waeter.
    De eerste: ’t Schijnt dat die pontons tot drie keer toe aan de grond zijn gelopem…
    De tweede: Kvinnet maer triest hoor. Vijftig man hebben ze dropaf stuurd en die hebben niks presteerd. Ja, ze hebbn wat van die veulentjes uutet waeter haald…     De gemeente Ferwerderadiel staat er weer bantgekleurd op.
    De eerste: Joa, maer, ’t leger…
    De tweede: Skei toch uut, asset in Oeroeskan kan, dan kannet hier toch oôk?
    (changement.)

    Proloog, scène 35
    Ter Apel. De Tijdelijke Noodvoorziening voor mensen die asiel willen gaan aanvragen, waar ze ongeveer twee weken wachten om asiel te mogen aanvragen. Een terrein met caravans, zonder wielen, waarin niet gegeten of gedronken mag worden. Thee zetten mag ook niet. Dat is te gevaarlijk. Voor de thee wordt dus illegaal warm water afgetapt uit de buizen van de verwarming. Er is een ruimte vol gloednieuw speelgoed, maar er is geen geld voor een begeleider en dus kan er niet gespeeld worden. Dat is ook te gevaarlijk. De kinderen staan met hun neuzen tegen de ramen naar het speelgoed te staren. Rechts van de toegangspoort het Aanmeldcentrum, waar het asielverzoek gedaan moet worden, links het Vertrekcentrum. Een groepje belangstellenden, onder wie een voormalige vluchteling die nu bij VluchtelingenWerk werkt, wordt rondgeleid door een personeelslid van de IND, met vierkant geknipt stekeltjeshaar, als een Amerikaanse marinier. Hij staat in de centrale hal van het Aanmeldcentrum bij een kunstwerk, een druppelende kraan die het verstrijken van de tijd symboliseert.
    De IND’er (met een kopje thee in zijn hand): Stel je voor je vlucht uit je land…
    (changement)

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende