De Week van GeenCommentaar: Crisis

De wereld draait door, ondanks de afwezigheid van uw trouwe terugblikkende redacteur (vanwege Lowlands 2008 en ik was niet de enige). Daarom nu een dag later dan gebruikelijk alsnog de vertrouwde GC-terugblik, met deze week: de Nederlandse huizencrisis, Georgië en Rwanda. Oh ja, er is ook weer een bericht uit Uruzgan!

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Democratische verantwoording

Inbreker (foto:flickr/Andwar)

Nu het voorbij is en het weblog dat zichzelf ook niet aan de wet houdt gestopt is met het kraaien van de victorie trekken de rookwolken op. En wat zien we? Een fractievoorzitter van GroenLinks die de zegt dat acties altijd binnen de wet moeten blijven. Een totale knieval voor de nieuwe tijdsgeest.

De boodschap van GeenStijl, de Telegraaf, Elsevier en andere rechts georiënteerde blaadjes is duidelijk: welkom in de nieuwe tijd, de tijd van de regels zijn regels-mentaliteit, behalve als het ons niet uitkomt.

Maar heeft Halsema gelijk en is het wenselijk dat elke actie binnen de wet blijft? Het lijkt me niet. Mensen als Mahatma Gandhi en Martin Luther King waren nooit zo ver gekomen als ze niet ook de wet braken. Niemand zal deze twee als immoreel veroordelen. Maar wat is dan het verschil tussen de actie van Duyvendak en die van deze twee illustere grootheden, waardoor Nederland massaal over Duvendak heenviel?

De Nederlandse socioloog Kees Schuyt omschreef reeds in 1972 criteria om te bepalen of een buitenwettelijke actie ‘geoorloofd’ is of niet. Hij stelde dat een actie moet:

  • in verhouding staan tot het doel,
  • openlijk zijn,
  • gewetensvol zijn,
  • geweldloos zijn

Het moge duidelijk zijn, de actie van Duyvendak voldeed bijna aan de eisen, maar niet helemaal. Openlijk kon je het niet noemen, en er is dan ook nooit – tot nu – verantwoording afgelegd voor de daad. En die rekenschap zou in dit geval wel eens het verschil kunnen zijn tussen boeman en held. In die tijd konden zijn acties waarschijnlijk op een hoop sympathie rekenen, en had hij toen aangegeven met de inbraak te maken te hebben, dan zou hem dat naast het risico op een (korte) celstraf ook veel sympathie hebben opgeleverd.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

2018: Een week uit het leven van een rechtse activist

Vandaag plaatst Sargasso een gastbijdrage van Mark Thiessen Algemeen Bestuurslid Politiek & Voorlichting JOVD Hoofdbestuur.

Ten geleide: “In zijn tijd als actievoerder is Duyvendak opgekomen voor het milieu en de samenleving. Hierbij heeft Duyvendak altijd een maatschappelijk doel willen dienen. Het feit dat zijn actieverleden de media beheerst heeft en dit tot zijn vertrek heeft geleid betreuren wij. De acties uit de jaren ’80 zelf gaven daar volgens DWARS geen reden toe” DWARS-woordvoerder Jaap van der Heijden, augustus 2008

Maandag

Ik sta vroeg op om naar mijn werk te gaan, want dat moet ook gebeuren. Sinds het huidige kabinet van SP, GroenLinks en PvdA het openbaar vervoer gratis heeft gemaakt pak ik iedere dag de bus. Helaas is het busvervoer de afgelopen tijd toevalligerwijs in rap tempo verslechterd, waardoor ik met ruime vertraging op mijn bestemming aankom. Snel ga ik aan de slag om de verloren tijd in te halen. Ik werk voor een organisatie die opkomt voor de belangen van het midden- en kleinbedrijf. Dankzij ons kabinet, dat in 2013 het pluche bestormde, hebben we tegenwoordig geen tijd om stil te zitten. Door de verhoging van de winstbelasting naar 75% en de onmogelijkheid personeel te ontslaan hebben veel kleine ondernemers moeite het hoofd boven water te houden, en heerst er een algemene angst om risico te nemen. Wij proberen deze mensen waar mogelijk te helpen. Helaas wordt ons dit vrijwel onmogelijk gemaakt, door het stopzetten van onze subsidiering wegens het tegenwerken van overheidsbeleid met overheidsgeld en het maken van propaganda voor de detailhandel. Ik behandel 16 e-mails van ondernemers die erover denken de pijp aan Maarten te geven. Iets onder het dagelijkse gemiddelde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lowlands Trendspotting 2008

Zeer traditiegetrouw was uw redacteur ook dit jaar weer afgereisd naar de polder om het Lowlands Festival te bezoeken. Niet met een perspolsbandje of een backstagebandje of een servicebandje of een gastenbandje of een artiestenbandje, nee gewoon als bezoeker. Het leek er dit jaar een beetje op dat de mensen rondom het festival in de meerderheid waren ten opzichte van de bezoekers.
Dat neemt niet weg dat het toch gewoon wel een heerlijk festival was. Met de nodige zorgen werd naar het weekend uitgekeken vanwege het slechte weer dat er aan vooraf ging. Maar op vrijdag brak gewoon riant de zon door. Het mooie weer werd pas zondagavond met een stevige onweersbui afgesloten.

Maar goed, naast dat ik er altijd ben om te zien wat er zoals gebeurt in muziekland, was ik er natuurlijk ook om te kijken of er interessante trends te spotten waren. Het voordeel van ieder jaar naar hetzelfde grote evenement gaan. Hier weer mijn observaties.

  • Gewone piercings zijn uit. Daar val je allang niet meer mee op. Wil je nu nog doen alsof je anders bent, moet je de piercing door je nekvel of hand heenjagen. Met esthetiek heeft het al een hele tijd niets meer te maken natuurlijk. Een categorie piercings is echter wel handig. Dat zijn die open ringen in de oorlellen. Mits je de juiste maat hebt, kan je daar je sigaret in bewaren of je zonnebril aan hangen.
  • Het zwart is terug. Niet het overdreven zwart als bij de Goths, nee gewoon zwart als basis kleur. Zwarte shirt (soms met opdruk) en zwarte broeken. Ook de grijs en bruin tinten waren duidelijk meer aanwezig dan in de laatste jaren, zelfs bij het mooie weer. Schijnt overigens vanzelf te gaan als een land richting economische recessie gaat. Mensen kiezen dan sneller voor sobere en donkere kleuren.
    Opvallend was trouwens het enorme aantal zwart/wit jurkjes. Zwart onder en wit boven, scheiding over de borstlijn. Kennelijk had H&M bij de deur staan uit te delen.
  • Eeneiige tweelingen zijn helemaal de bom. Waar je ook keek, je zag wel een setje staan. Uiteraard (modern) niet in dezelfde kleren om de verwarring groter te maken. Maar wel onmiskenbaar uit één ei. Zou een experiment 25 jaar geleden wat vreemde neveneffecten hebben gehad? Zoeken we op.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de dag: Volledig onafhankelijk

We zijn volledig onafhankelijk. Sterker nog: we krijgen geregeld mailtjes van de raad van bestuur dat we vooral door moeten gaan met het schoppen tegen heilige huisjes van De Telegraaf, zoals het koningshuis, en dat we ze vooral de Televaag moeten blijven noemen.

Aldus GeenStijl, maar hoe serieus kan je gevraagde schoppen nog nemen? Het doet denken aan ouders die een jointje meeroken; hoe zet je je daar als kind nog tegen af?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Toch maar verbranden?

Boek Nabokov (Foto: Flickr/luiginter)

Toen de Russische schrijver Vladimir Nabokov, beroemd van Lolita, in 1977 stierf, liet hij een onvoltooid manuscript achter op 138 archiefkaarten. Het droeg de titel The Original of Laura. Hij drukte zijn zoon en executeur-testamentair Dimitri op het hart om dit werk te verbranden. Dimitri moest hier rustig over nadenken, en plaatste de 138 kaarten in een kluis in een Zwitserse bank, in afwachting van een beslissing. Deze herfst zal het boek alsnog uitkomen, en meer recentelijk zijn alvast vier van de 138 archiefkaarten openbaar gemaakt.

Het postuum uitgeven van boeken tegen de wil van de auteur is soms een goed idee, waarbij het geval van Franz Kafka een goed voorbeeld is. Ook hij verzocht om verbranding van al zijn manuscripten, en als dat gebeurd was zou bijna niemand nu nog van hem gehoord hebben. Maar het kan met dit soort dingen ook ontzettend mis gaan. Ernest Hemingway’s reputatie heeft erg geleden onder de talrijke postume romans die er van hem zijn verschenen. Mensen die Tolkien’s In de ban van de ring al onleesbaar vonden zouden de postuum verschenen twaalfdelige reeks The History of Middle-Earth moeten proberen. Tupac Shakur, een artiest wiens reputatie berustte op een paar aardige nummers en de vier kogels die een einde maakten aan zijn leven, bracht postuum het ene nummer na het andere uit, zonder dat er veel fatsoenlijks bij zat.

Quote du Jour: Noord-KoRaRa

”Noord-Korea heeft een afzichtelijk regime. Een mensenleven is er niets waard voor de overheid. Daar heb je niets te zoeken.” (PvdA-wethouder Lodewijk Asscher)

“Door handelsbetrekkingen aan te gaan kun je het leven van de bevolking misschien enigszins verbeteren”. (VVD-raadslid Huub Verweij) (Parool)

In het Amsterdamse dorpje A. woedt een hevige discussie over een gepland bezoek van de Kamer van Koophandel aan Noord-Korea. Twintig jaar na de MAKRO-branden is er nog weinig veranderd. Dezelfde discussie, dezelfde standpunten, dezelfde verwachtingen, dezelfde excuses.

Vorige Volgende