Doe mij Obama maar!

Dit is een gastbijdrage van Ingo Piepers. Hij is militair deskundige en heeft de wetmatige onvermijdelijkheid van het ontstaan van (grote) oorlogen bestudeerd. Met enige regelmaat laat hij op Sargasso zijn licht schijnen op internationale militaire conflicten en/of ontwikkelingen. -- Update: Ingo is inmiddels associated blogger. Daarom staat dit stuk nu onder zijn eigen naam -- Robert Gilpin beschrijft in zijn boek War & Change in World Politics, aan de hand van uitvoerig historisch onderzoek, dat grootmachten een typische levenscyclus bezitten, en dat mede daardoor de (relatieve) machtsposities van Grootmachten niet statisch zijn. In het Internationale Systeem is hierdoor hooguit sprake van een tijdelijk machtsevenwicht. Aan de machtsontwikkeling van staten liggen volgens Gilpin een reeks interne en externe factoren ten grondslag. Door deze machtsdynamiek van grootmachten wordt een systeemoorlog vroeg of laat onvermijdelijk, dat was in ieder geval sinds 1500 het geval, het 'moment' waarop een Europees statensysteem tot stand was gekomen. Tijdens een dergelijke systeemoorlog worden de 'kaarten' opnieuw geschud, in overeenstemming met de 'nieuwe' machtsverhoudingen in het Internationale Systeem. Inzet van een systeemoorlog is de 'besturing' – volgens welke regels en met welke instituties – van het Internationale Systeem.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s oppositiepartij van het jaar: PvdD

PvdD logo

Prinsjesdag is het jaarlijkse hoogtepunt van onze democratie. Maar op de dag zelf staat vooral het beleid van de regering en de coalitie centraal. Democratie kan echter niet zonder een tegengeluid. GeenCommentaar besteedt in de aanloop naar Prinsjesdag daarom extra aandacht aan de oppositiefracties in het parlement. Wat hebben zij het afgelopen jaar bereikt? Elke dag geven wij een partij de kans om hun resultaten aan jullie te presenteren. En vanaf donderdag kunt u aangeven welke partij u vindt dat in uw ogen het afgelopen jaar het best oppositie gevoerd heeft. Dit weekend zijn we afgetrapt met bijdragen van de SP en de VVD en gisteren kon u lezen wat D66 bereikt heeft Vandaag is het de beurt aan de Partij voor de Dieren om onze vragen te beantwoorden.

Kunt u 3 concrete punten noemen die bereikt zijn door uw toedoen? Waarom waren deze punten zonder uw partij niet gerealiseerd en waarom zijn ze belangrijk?

Vleesvermindering op de agenda
Het kabinet gaat onderzoeken naar de mogelijkheden om Nederland minder vlees te laten eten (de transitie van dierlijke eiwitten naar plantaardige eiwitten), omdat ook zij inmiddels moet erkennen dat vlees het meest milieuonvriendelijke onderdeel van ons voedselpakket is. De Partij voor de Dieren heeft sinds haar oprichting en sinds zij in de Kamer zit, als enige het debat geëntameerd over vleesvermindering. Deze maand werd door onderzoeksbureau Deloitte bekend gemaakt dat 17% van de Nederlandse consumenten in de laatste drie jaar minder vlees is gaan eten. Genoemde redenen voor de vermindering zijn volgens Deloitte dat de veehouderij teveel voedsel opslokt (in termen van granen voor veevoer) en klimaatproblemen veroorzaakt. Tot voor kort was het feit dat de veehouderij de belangrijkste veroorzaker van het broeikaseffect is, onbekend of werd het ontkend door zowel de regering als door andere partijen. De veehouderij is verantwoordelijk voor 18% van de broeikasgassenuitstoot: meer dan al het verkeer en vervoer samen. Wij zijn de enige die dat punt op de maatschappelijke en politieke agenda gezet hebben.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Lessen uit de kredietcrisis?

Logo kamerstukken van de dagTussen de kamerstukken zat dit keer een brief van Minister Wouter Bos van Financiën over de kredietcrisis. Dit is al de derde brief dit jaar. Dat geeft wel een beetje aan hoe hard de crisis aan komt.
Voordat ik zelf een paar punten uit de brief haal, bij deze de vraag naar de financieel en economisch deskundigen die hier meelezen om toch vooral jullie inzicht te geven. Het is namelijk best wel complexe materie die echter verstrekkende gevolgen kan hebben.

Zelf heb ik drie punten naar aanleiding van deze brief.
Ten eerste zie ik de reflex naar verder gaande regelgeving om soortgelijke situaties in de toekomst te kunnen vermijden. Basel II is niet genoeg, dus komen er nieuwe zaken bij (BCBS, CRD). Daarbij moet ik denken aan een opmerking van iemand (een deskundige, link helaas kwijt) die aangeeft dat de huidige crisis mede tot stand is gekomen doordat bestaande regelgeving de laatste jaren is versoepeld. Dat roept dus de vraag op of het wel zin heeft nieuwe regels te maken wanneer die na enige tijd, als iedereen de ellende weer een beetje vergeten is, weer verdwijnen. Dan zorgt het alleen maar voor overhead terwijl het weinig resultaat heeft (iedereen is nu toch al voorzichtig).

Verder constateer ik bij de voorstellen voor die regels een neiging om naar kwantificatie van de risico’s te werken zodat financiële instellingen een benoemde hoeveelheid geld reserve moeten houden bij risicovolle financiële constructies. Maar de les die ik uit deze crisis heb meegekregen, was nou juist dat de constructies inmiddels zo complex waren geworden, dat zelfs de specialisten er met geen mogelijkheid meer iets zinnigs over konden roepen. Teveel factoren die een rol zouden spelen. Dus hoe zinvol of haalbaar is zo’n maatregel dan?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende