En dan nu het echte vergrijzingsprobleem

En langzaam begint Nederland zich te verdelen in kampen voor en tegen de verhoging van AOW. Zelf ben ik tegen, zoals ik hier al beargumenteerd heb, onder andere omdat ik denk dat de AOW in verband met de vergrijzing geen probleem is. Maar wat wél een serieus vergrijzingsprobleem is is de te verwachten stijging van de zorgkosten. Dat heeft te maken met twee factoren. In de eerste plaats omdat er meer oude mensen zullen zijn - die ook nog eens steeds langer blijven leven - en oude mensen gemiddeld veel meer zorgkosten hebben. Het tweede probleem is dat door de technologische vooruitgang er weliswaar steeds nieuwe methodes worden ontwikkeld om mensen langer in leven te houden, maar dat deze methodes ook vaak steeds duurder worden. Dat brengt dus een vervelende vraag naar boven: hoeveel moet de maatschappij nog investeren in het verlengen van het leven van een 95-jarige? Gaan we uit van het ultieme solidariteitsprincipe, dan kunnen we verwachten dat de zorgkosten komende decennia behoorlijk gaan stijgen. Het alternatief is ergens een grens te stellen. Maar welke politicus of opiniemaker zou het aandurven om een maximum besteding/leeftijdsformule op te stellen? Zo iemand zou onmiddelijk worden neergesabeld en neergezet als een harteloze technocraat. En dus blijven we ons maar blindstaren op de AOW, terwijl een grotere financiele tijdbom onder onze maatschappij wordt genegeerd.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Quote du Jour

Quote du Jour | Ruk naar links in Samoa

, door

“Cars are going to crash, people are going to die – not to mention the huge expense to our country” (Tole’afoa Solomona Toa’iloa, leider van het protest tegen links rijden)


Maar premier Tuilaepa Sailele Malielegaoi heeft dus andere plannen. Met een plotselinge maatregel heeft hij geregeld dat auto’s in Samoa vanaf vandaag links moeten rijden. De premier wijst op het economische voordeel: Samoaanse expats in Australië en Nieuw-Zeeland kunnen nu mooi tweedehands auto’s naar huis sturen. Bovendien rijdt Japan ook links. Komt er ook nog bij dat ze zich zo lekker af kunnen zetten tegen buurlandje Amerikaans Samoa, dat natuurlijk rechts blijft rijden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verhalen van de gewone man in China

, door

Sargassosrecentefilmrecenties24
‘Doordat ik het te druk had met het werk ben ik je niet meer gaan opzoeken.’ Het voelt als een smoes die werknemers over de hele wereld gebruiken nadat hun chef met pensioen is gegaan en ze de man als een baksteen hebben laten vallen. Ook in China moet de pensioengerechtigde leeftijd het moment zijn om te ontdekken dat al dat gelach om je grapjes niets te maken had met je aangeboren gevoel voor humor maar alles met je functie. In de filmdocumentaire 24 City, die fictieve elementen bevat, vertellen Chinese werkers op een huiselijke manier over hun ervaringen op en rond werkplaats 63 van fabriek 420.

De fabriek was en is natuurlijk hun thuis. Voorzieningen voor bijvoorbeeld huisvesting, vrije tijd en ontslag zijn kennelijk verbonden aan de werkgever. En bij een grote verhuizing van de fabriek, vijftig jaar geleden, verhuisde zo’n beetje iedereen mee. Daarom was het een goed idee om een groep van acht werkers uit dezelfde fabriek – vijf mannen en drie vrouwen – in een serie gefilmde interviews over hun leven te laten vertellen.

De films van regisseur Jia Zhang Ke hebben allemaal hetzelfde grote thema / onderwerp: wat de modernisering van China (industrialisatie, communisme en kapitalisme) in het leven van de gewone man betekent. Helaas heeft Jia als filmer niet die grote begaafdheid die het onderwerp verdient. Naar mijn smaak mist hij een bepaalde artistieke gevoeligheid. Dit zeg ik nadat ik eerder de speelfilms Unknown Pleasures, The World en Still Life van hem heb gezien. Op papier moet een opzet voor een van zijn films er altijd geweldig uitzien. Maar in de uitwerking mis ik steevast iets, iets wat je misschien wel filmpoëzie zou kunnen noemen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Einde abonnemententerreur, behalve door kranten

, door

Het lijkt erop dat de abonnemententerreur ten einde is. Automatische verlenging van (al dan niet) in een vlaag van verstandsverbijstering aangegane verplichtingen behoren binnenkort tot het verleden.

Afgelopen donderdag werd een wetsvoorstel van de PvdA daartoe aangenomen, en vanaf 1 januari 2010 is het wet. Stilzwijgende verlengingen behoren hierdoor tot het verleden. Er kunnen nog wel abonnementen en lidmaatschappen voor onbepaalde tijd worden afgesloten, maar deze krijgen een opzegtermijn van maximaal een jaar maand.

De wet geldt voor sportscholen, boekenclubs, internet- en telefoniebedrijven en autopechdiensten, waarbij je op dezelfde manier op moet kunnen zeggen als dat je het abonnement bent aangegaan.

Maar missen we hier niet een branche? Die van de dode boom, te weten kranten en tijdschriften? Inderdaad, deze krijgen een uitzonderingspositie en mogen een opzegtermijn van drie maanden hanteren. En wat zijn de dwingende redenen om de kranten en tijdschriften deze uitzonderingspositie te geven?

Allereerst logistiek. Het schijnt moeilijk te zijn binnen een maand door te geven dat iemand geen prijs meer stelt op een krant, of aan de adverteerders duidelijk te maken dat het ledenaantal maandelijks fluctueert i.p.v. drie-maandelijks.

Maar de meest belachelijke redenen zijn wel het feit dat de krantensector het moeilijk heeft en het grote belang van kranten voor de Nederlandse democratie en samenleving.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Google books en de toekomst van kennis

, door

In onze mailbox zat afgelopen week een gastbijdrage over de rechtszaak tegen Google books. Nu is dat stuk in het Engels en keek de redactie er wat laat naar. Vrijdag zou namelijk de uitspraak al zijn.
Gelukkig bleek bij nadere beschouwing dit weekend dat de rechter pas in oktober uitspraak doet. En de deadline van vrijdag, bedoeld voor de inbreng van de deelnemende klagende partijen, is verschoven naar dinsdag.
Dat biedt ruimte om alsnog aandacht te besteden aan dit onderwerp. Mijn korte samenvatting: Google koop overal in de wereld de rechten van bibliotheken op om oud (copyrightvrij) materiaal online te zetten. Positief gezien komt dan heel veel kennis voor iedereen beschikbaar. Beetje negatief gezien wordt dit commercieel uitgebuit (reclame, fees). Heel negatief gezien claimt Google het alleenrecht op al het oude materiaal online en zit de kennis van de wereld opgesloten in 1 bedrijf.

Met name het laatste aspect is, naar ik verneem, reden tot een rechtszaak.

De bijdrage van Merlijn Olnon (eerdere bijdrage) vat het belang in ieder geval goed samen. Daarna staan nog wat interessante overwegingen. Het is dus geen volle gastbijdrage geworden, maar laat u dat niet weerhouden aldaar het hele stuk te lezen.
“Essentially, the question is whether it is desirable for Google Books and the publishing world to arrange for the protection of copyright through a settlement that will not only limit rightful access to those (more recent) protected texts, but also has the inherent potential to severely limit future generations’ access to the entire collection, including the (historical) uncopyrighted texts so enthusiastically provided by Google Books’ library partners.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van Dag: Google Books

, door

“With Google books, any student anywhere in the US will have the books in the greatest libraries of the world at their fingertips.”

Wade Henderson, voorzitter van de Leadership Conference on Civil Rights, is een groot fan van Google Books, dat boeken wil digitaliseren, als een soort Napster van het geschreven woord. Anderen zijn minder enthousiast.

Sommige Nederlandse auteurs kregen deze week een brief van hun uitgever dat die tegen Google ten strijd zal trekken, mocht het bedrijf hun werk online gooien.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende