Het kan rechtvaardiger

Keti Koti was begonnen in Amsterdam. Het festival dat het afwerpen van de ketenen door slaven herdacht trok sambaënd het Oosterpark binnen. Aan de ene kant van de straat, op de stoep, stond een Fiat Panda stil. Enkele mensen laadden kookspullen uit voor in het park. Aan de andere kant van de straat, ook op de stoep, stond een rij dikke auto’s stil. Notabelen werden afgezet uit de Mercedessen en Lexussen. Ook duidelijk bedoeld voor het park. Een politieagent zag de Panda op de stoep en trok zijn bonnenboekje. Protesten mochten niet baten. Na de Panda-bestuurder te hebben bekeurd, sjokte de agent het park binnen. De Panda-bestuurder keek woedend naar de overkant van de straat, waar de chauffeurs deden alsof ze niets hadden gezien. [kaj]

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Oproep: wie wil schrijven over kleine literaire musea?

, door

Ken je een leuk literair museum bij jou in de buurt? Ga je dit jaar op vakantie naar plek waar je een klein museumpje zult aantreffen van een lokale schrijver? Of ga je juist het museum bezoeken dat gewijd is aan die belangrijke schrijver?En wil je hierover schrijven op Sargasso (ongeveer 500 woorden)?

We willen in de zomervakantie graag een serie maken over kleine literaire musea. Het mag om bekende en onbekende schrijvers gaan. De eerste inzending is al binnen: Theodor Stormhaus in Husum (D). Het Theo Thijssen Museum in Amsterdam is in voorbereiding.Wij denken daarnaast aan het  Multatuli Museum in Amsterdam, het Betje Wolff Museum in Middenbeemster en het Simon Vestdijk Museum in Harlingen, maar er is ongetwijfeld meer. Graag ook voorstellen uit de uithoeken van ons land of de rest van de wereld.

Stuur een mail met voorstel of tip naar info at sargasso punt nl, ovv musea.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Snoeien is goed, maar dan wel met liefde

, door

Een gastbijdrage van Arjo Klamer, hoogleraar Culturele Economie.

Deze week bleek dat de bezuinigingen op kunst en cultuur gewoon doorgaan. Daar zitten goede kanten aan. Een tuin bloeit als je zo nu en dan goed snoeit. De culturele sector is nu te afhankelijk van de overheid en wordt nu eindelijk gedwongen om zich veel zelfbewuster te richten op ons, potentiële liefhebbers. Maar snoeien op manier van staatssecretaris Zijlstra is onzorgvuldig en ronduit schadelijk voor de noodzakelijke aanwas. Ook het dedain waarmee de regering over de culturele sector spreekt, is schadelijk. Een goede tuinman heeft toch liefde voor zijn tuin?

In de podiumkunsten en in de beeldende kunsten is het aanbod te groot en de belangstelling te gering. De sector is ook te afhankelijk geworden van de financiering van de overheden. Typerend voor die afhankelijkheid zijn klagende reacties over een overheid die geen waardering heeft voor al het moois dat wordt gemaakt en die te weinig steun verleent. Dit zijn de reacties van het miskende kind. Ik wijzig de metafoor iets. De overheid wordt de ouder die moet zorgen voor het wel en wee van zijn kroost. De ouder moet zijn kroost waarderen, belonen en steunen. Maar de overheid is geen mens. De overheid kan niet waarderen. Als deze staatssecretaris zijn waardering uitspreekt, doet hij dat functioneel. Persoonlijk zal het hem een worst zijn wat de kunstensector doet. De overheid is een afstandelijk doorgeefluik. Je hoeft de overheid niet te bedanken voor haar steun. Voor een warme waardering is het beter om zelfbewust en zeker van het waardevolle van jouw kunsten af te stappen op ons, potentiële liefhebbers, om onze waardering te krijgen en om ons betrokken te maken. Onze waardering is per slot van rekening echt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

En toen was er nog maar 1 over: Bernanke

, door

Met het mogelijke vertrek van Timothy Geithner (Amerikaans minister van Financiën) is Ben Bernanke de laatste van de Grote Drie die in 2008-2009 het puin na de ineenstorting van de Lehman Brothers Bank ruimden. Deze week werd al bekend dat Geithners voorganger en toenmalige baas Hank Paulson gaat lesgeven aan de John Hopkins Universiteit. Voor zijn politieke loopbaan was Paulson CEO van Goldman Sachs – een van de grootste investeringsbanken op Wall Street.

Als een van Geithners opvolgers is onder meer Jamie Dimon (CEO bij JPMorgen Chase & Co) genoemd. Geithner en Dimon kennen elkaar goed. Tijdens het hoogtepunt van de crisis hebben ze regelmatig met elkaar de degens gekruist. Geithner, is de overlevering (onder andere in Too Big To Fail), ging daar weinig zachtzinnig en volgens de geldende mos tekeer tegen de verzamelde top van bancair Amerika. Daarbij zaten veel schofferende telefoontjes en zelfs weinig onthullende opdrachten om fusiegesprekken met andere banken te beginnen. Geithner was in 2008-2009 de luitenant van Paulson. Na zijn promotie tot minster heeft hij weinig in de melk kunnen brokkelen. Zeggen vooral de Amerikaanse post mortems die vandaag verschenen.

Niet vreemd ook. Geithners macht is hopeloos versnipperd. De President, Senaat en Congres, het stelsel van Centrale Banken onder leiding van Bernanke, de bestuurskamers van het Hele Grote Geld (Wall Street), beleggers, hedge funds en de publieke opinie (die hun buik vol hebben van de bonussen en bail outs) zetten het vak van minister van Financiën in Amerika onder grote druk. De gigantische staatsschuld en economische malaise (hoge werkloosheid) voert die druk alleen maar op. Druk waar zelfs Paulson, CEO van een grote bank en toch wat gewend, meermalen aan onderdoor ging. Hij hing van oure ellende en oververmoeidheid tijdens het redden van Lehman (wat mislukte) en AIG (wat is gelukt) kotsend boven een prullenbak.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

SGP wil begrip vrouw oprekken

, door
[speld]

Het voorstel van de PVV om het begrip allochtoon op alle Nederlanders die niet van joods-christelijke afkomst zijn toe te passen, vindt brede weerklank. In navolging hiervan stelt de SGP voor ook het begrip ‘vrouw’ op te rekken.

Woordvoerder Jozef Timmermans licht toe: “Het huidige onderscheid tussen man en vrouw leidt tot een scheef beeld van onze werkelijkheid. Wij zijn een politieke partij, en zoals u weet is politiek een mannenkwestie. We zien met name bij partijen van linkse signatuur veel mensen die als man te boek staan, maar naar ons inzien als vrouw denken en handelen. Het lijkt ons goed hen als vrouw te registeren, zodat wij hen op basis van ons partijprogramma kunnen negeren. Het verwijt dat wij dat nu ook niet doen wordt daarmee ook meteen weggenomen.”

Als het voorstel wordt aangenomen kunnen volgens Timmermans ook homo’s, onderwijzers, verplegers en kunstenaars als vrouw te boek worden gesteld. “Deze mensen houden zich al dan niet beroepsmatig bezig met zaken die in de schrift zijn voorbehouden aan vrouwen, die zoals u weet per definitie sneller tot de zonde worden verleid. Hen te boek stellen als vrouw schept duidelijkheid, die het maatschappelijk debat ten goede komt.” Timmermans beraadt zich nog op de positie van vrijwilligers, chronisch zieken en 65-plussers. Aantijgingen dat de SGP hiermee zou discrimineren werpt hij verre van zich. “We moeten onder ogen zien dat anno 2011 het gelijkheidsbeginsel niet meer de vanzelfsprekendheid heeft van bijvoorbeeld het vrijheidsbeginsel.”

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende