Onzinnige onderzoeken: Favoriete werkgevers

Wat is in vredesnaam de relevantie en de waarde van een onderzoek naar de Favoriete Werkgevers?
Jaarlijks verschijnt er in de diverse media een lijstje met bedrijven. Volgens de onderzoekers zijn dit de bedrijven waar de mensen uit de steekproef het liefst zouden willen werken, waarbij ze niet hun eigen werkgever mogen noemen.
Wat zegt ons dat nou? Helemaal geen zak. Het grootste deel van de mensen heeft namelijk nog nooit in die bedrijven die ze noemen gewerkt. Ze kunnen daar dus eigenlijk geen oordeel over vellen. Het oordeel wordt voor het grootste deel bepaald door hoe een bedrijf in het nieuws is gekomen. En misschien voor een heel klein deel door informatie uit de vrienden/kennissen kring. Maar het zegt dus meer over de omvang en publiciteitsgeilheid van een bedrijf dan of het een goede werkgever is.
En dat dan bedrijven een hoge score wijten aan “Het concern heeft verschillende functies en banen op alle niveaus. Er zijn doorgroeimogelijkheden” is natuurlijk helemaal van de zotte. Daar kan je als buitenstaander namelijk nauwelijks een zinnig oordeel over geven. En als je veel bij grote bedrijven hebt rondgelopen weet je dat er zoveel politieke factoren zijn die belangrijker zijn voor jouw “doorgroeimogelijkheden” dan het aantal beschikbare treden op de ladder.

Het onderzoek is dus nietszeggend. Maar wat mij dan nog meer verbaast, is het feit dat er kennelijk mensen en organisaties zijn die zitten te wachten op die non-informatie. Iemand moet die onderzoeken toch betalen. Maar wat kan je er nou mee? Als je als HRM manager werkelijk denkt dat een hogere positie jouw wervingsbeleid makkelijker maakt, wordt het tijd voor een andere favoriete werkgever.
En wat moet ik als werknemer met die lijstjes (die me via de krant opgedrongen worden)? Anders dan de het bevestigen van de businessmantra “big is beautiful, come to us“?
De nutteloosheid wordt nog eens extra onderstreept als je naar een ander onderzoek kijkt, namelijk naar de werknemerstevredenheid. Daar winnen vier bedrijven die niet eens in de top50 van favoriete bedrijven voorkomen.

En dan nog even stevig tegen de economieredactie van de Volkskrant aan trappen. De kop “Bij de NS is het plotseling heel plezierig werken” raakt natuurlijk kant noch wal. En dat er een relatie zou kunnen liggen met de toegenomen punctualiteit van de treinen is natuurlijk helemaal hilarisch.

Dit onderzoek mag wat mij betreft de volgende keer gelijk de prullenbak in. Spaart weer wat nodeloos drukwerk.

  1. 1

    een ago onderzoek is niet helemaal nutteloos (1400 of 15.000 man maakt voor een uitslag niet zo veel uit, echter ik werk toch liever voor de Aldi dan voor de politie.

    ook al krijgen alle ambtenaren > 10 % in 3 jaar).

  2. 4

    Fijnste om voor te werken als wat? Is Philips leuk om te werken voor de afdeling Juridische Sales & Management, voor lui die een betekenisloze opleiding hebben gedaan, of vooral bij de R&D afdeling?

    Als je mij vraagt waar ik het liefst zou willen werken, noem ik een krant die nooit dit lijstje haalt. Mijn vrienden noemen obscure biotechnologiebedrijfjes, ingenieursbureau’s of het onderwijs.

    Ik verdenk dit soort lijstjes ervan dat ze ons vooral leren dat paarsbebroekte eikels het liefst werken in bedrijven met veel paarsbebroekte eikels, om -edet- maar eens aan te halen.

  3. 6

    Weg met de onzinnige onderzoeken, hearhear.

    En ook weg met de onzinnige gezondheidsadviezen.
    Zoals die van de 10 glazen water per dag, steeds vaker te horen sinds die mineraalwateren in de grote schappen klaar staan.

  4. 7

    Weg met..weg met..honden et al..ja, laten we daar nu eens mee beginnen.

    De kraan in uw regio lest de dorst uitstekend begrijp ik overigens…net even naar de cam verderop gekeken..allemaal sterren..blis.

  5. 8

    @6: Moet er toch eerst nog een onderzoekje overheen dat kraanwater ongezond is, anders zijn nederlanders veel te vrek om die 10 glazen in de winkel te kopen.