KORT | Rutte belde met Mahmoud Abbas

Het Palestijnse persbureau WAFA brengt een intrigerend, superkort nieuwsberichtje. Ik vertaal letterlijk (uit het Arabisch):

Ramallah 25-4-2014 – De president van de Palestijnse staat Mahmoud Abbas is deze vrijdagmiddag opgebeld door de Nederlandse premier Mark Rutte. Hij heeft de heer Rutte tijdens dat gesprek ingelicht over de laatste ontwikkelingen in het vredesproces en de moeilijkheden die dit proces ondervindt als gevolg van de Israëlische onbuigzaamheid en de weigering (van Israël) om uit te voeren wat was afgesproken.

Wat heeft Rutte bewogen om Abbas op te bellen? Is daar niet een minister van Buitenlandse Zaken voor? Vertrouwt Rutte zijn eigen minister Timmermans soms niet? Had Rutte gedacht dat hij Abbas wellicht op andere gedachten had kunnen brengen? Wat heeft hij Abbas geantwoord na diens uitleg over wat er gebeurd is, wat heeft hij gezegd? (daar meldt WAFA dus niets over). Interessante vragen, allemaal. Is er niet een Kamerlid dat Rutte daarover een vraag wil stellen?

  1. 1

    Volgens Abbas kan er geen vrede zijn “zonder dat Jeruzalem de hoofdstad is van de Palestijnse staat”, en ziet hij in zijn toekomstvisie van Palestina geen plaats voor ook maar één enkele jood. Zou Rutte Abbas nou echt niet hebben ingefluisterd dat zulke standpunten moeilijk als vredelievend en/of flexibel kunnen worden opgevat? Ik kan me het nauwelijks voorstellen.

    Eind deze maand (de 29e) zal de termijn aflopen waarbinnen de vredesonderhandelingen moeten worden afgerond met een raamovereenkomst. Onderhandelaar Mohammad Shtayyeh heeft echter al aangegeven dat het roer wat hem betreft daarna radikaal omgaat. Hij wil Israël vanaf dat moment op alle mogelijke manieren bestrijden om te komen tot de werkelijk gewenste ‘oplossing’: een Palestina van de Jordaan tot de Middellandse Zee. De timing van het gesprek tussen Rutte en Abbas moet haast wel met deze geplande koerswijziging te maken hebben, want de Nederlandse steun voor de PA wordt wel heel moeilijk te verdedigen als Abbas het vernietigen van Israël tot officiële politiek zal maken.

  2. 2

    @1: Past in het Hamas – Fatah plaatje. Arme Palestijnen, gebruikt door hun megalomane leiders als kanonnenvlees om de Westerse opinie te beinvloeden.

  3. 3

    @1 Je reactie lijkt nogal op gespannen voet te staan met recente berichtgeving in zelfs Israëlische kranten.

    Mohammaed Shtayyeh is bijvoorbeeld geen lid meer van de Palestijnse onderhandelingsdelegatie.
    In november bood de voltallige delegatie haar ontslag aan Abbas aan als protest tegen de voortgaande bouw van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem. Abbas accepteerde dat ontslag, behalve dat van Saeb Erekat. Sindsdien is een nieuwe delegatie samengesteld. Shtayyeh maakt daar geen deel van uit.

    Bovendien koppelt hij het einde van de tweestatenoplossing niet aan de door jouw gesuggereerde radicale koerswijziging, maar aan de voortgaande bouw van Israëlische nederzettingen.

    Zo zei Shtayyeh in januari:

    We are headed toward the one-state option […] The peace talks will end at the end of April, […] The talks wouldn’t be extended even for one day. The talks will end in failure, and then we will bid farewell to the two-state solution as Israel continues its policy of settlement and creating new facts on the ground.

    Volgens Shtayyeh zoekt de PA naar een internationalisering van het conflict. Hij pleit voor een internationale conferentie, vergelijkbaar met de conferentie in Genève over Syrië.

    Begin deze maand nog zei Shtayyeh dat de Palestijnse onderhandelaars de vredesbesprekingen willen voortzetten, maar alleen om te spreken over de grenzen van de toekomstige staat. Hij daagde Israël dan ook uit om een kaart te presenteren die gebaseerd is op de grenzen van voor 1967. Wat Shtayyeh wil is dus niet langer onderhandelen over de onderhandelingen, maar daadwerkelijk inhoudelijke onderhandelingen voeren over de cruciale onderwerpen. Voor Shtayyeh zijn serieuze besprekingen over de grenzen een bewijs dat Israël en de VS oprecht zijn in hun bedoelingen om tot een overeenkomst te komen.

    Die uitspraken liggen in lijn met die van Yasser Abed Rabbo, lid van het uitvoerend comité van de PLO, die recent tegen Reuters zei:

    We can’t return to the empty routine, a search for a framework for talks — this empty routine which is negotiating about negotiating.

    Volgens Abed Rabbo doet de stap om lidmaatschap van internationale organisaties aan te vragen, niets af aan Abbas’ commitment aan de Amerikaanse vredespogingen.

    The Palestinian leadership… wants the political process to continue. But we want a real political process, without tricks

  4. 5

    Normaal zou een telefoongesprek met een buitenlandse premier ipv. zijn minister van buitenlandse zaken een teken zijn dat je serieus wordt genomen, maar nu moet het ineens een sinister complot tegen Palestina voorstellen waar zelfs het Palestijnse persbureau bij betrokken is?

  5. 6

    @3: Dat de onderhandelaars ontslag hebben genomen en zijn vervangen door andere, hoeft helemaal niet te betekenen dat de eersten ineens geen invloed meer hebben. Zo bleek Shtayyeh maanden later nog ongestraft over “we” te spreken:

    We are headed toward the one-state option

    Wat ik dan weer ongerijmd vind is de uitdaging van Shtayyeh aan het adres van Israël en de VS (alsof die laatsten daarover gaan) om een kaart te overleggen met de grenzen van de te stichten Palestijnse staat. Want die grenzen zijn in het geval van een één-staat-oplossing toch al bekend?

    Als ik Rutte was, zou ik zo vroeg mogelijk willen weten wat de PA nou precies van plan is. En het zou dus zomaar kunnen dat precies die vraag de aanleiding was voor het telefoongesprek.

  6. 7

    @6 Het punt was dat hij geen onderhandelaar meer is en jij hem wel als zodanig ten tonele voert. Dat hij nog wel invloed heeft, verandert daar niks aan.
    Bovendien leg je hem standpunten in de mond die flink afwijken van zijn recente uitspraken tegen de pers.

    Ik vind die vraag om een kaart wel logisch. Ooit zul je het toch een keer moeten hebben over de vraag waar de grenzen dan moeten lopen. De Palestijnen zeggen tot nu toe ‘pre 1967 borders’, voor hen is het inderdaad duidelijk. Tegelijkertijd is het een punt waarover kennelijk onderhandeld moet worden volgens Israël en de VS, wat doet veronderstellen dat zij er kennelijk anders over denken. Laat ze hun kaarten dan maar op tafel leggen.

    Tegelijkertijd: met een doorgaande uitbreiding van het aantal nederzettingen neemt de kans op een levensbare staat, in een aaneengesloten grondgebied, natuurlijk wel zienderogen af. Dan rest feitelijk nog slechts de een-staat-oplossing.

  7. 9

    @1:

    Volgens Abbas

    Lijkt me sterk dat Abbas dat in het telefoongesprek met Rutte gezegd heeft. Je reactie is dus volledig off-topic. Probeer zelf eens een stukje te schrijven waarin de door jou gewenste onderwerpen over de situatie daar aan de orde komen.