1. 1

    Erg relevant. Ik ben benieuwd wanneer de mainstream pers dit soort hints oppikt en gewoon ook zelf soortgelijke onderzoeken gaat doen, zodat ook zij weer aan belang kunnen winnen. Ik denk aan een onderzoek naar de echtheid van bronwater (komt het wel uit een ‘bron’), een kwaliteitsonderzoek naar de verschillen tussen de vuilrapers-diensten in de grote steden en de kleine, wat er allemaal achterblijft in een hondendrol en hoe effectief de verschillende soorten voer dus zijn en niet te vergeten: vruchtvlees in pakken sinaasappelsap. Meten is weten.

  2. 2

    Topcombinatie van enthousiasme en professionele onderzoeksinslag. Lijkt mij niet minder waard dan activiteiten van een ‘onderzoeksjournalist’ .
    Belangrijker dat die hier niet in duiken, al is het belang evident.
    ZOu het te maken hebben met belangen van de commerciele kant, adverteerders? Of zijn de journalisten niet (meer) in staat om hiervoor op onderzoek uity te gaan. Dit zal uiteindelijk zeker uitbetalen, ook voor het weblog waar het staat.

    @ 1:

    Enige die hier wat aan doen zijn de heren van Keuringsdienst van Waarden, maar ook dat is meestal indicatief. Ontbreekt vaak een follow-up. Verder misschien consumentenbond, maar die zitten achter een muurtje.

    Lijkt me dat je met deze hoek van onderzoek een waardevolle aanvulling hebt op Johannes van Dam en dergelijken. Voldoende mensen die het zouden willen weten..

  3. 3

    @2: de reden dat de gevestigde media dat niet doen, is hùn lezerspubliek voor iets van 99% niet-veganistisch is, en zich dus geen fuck interesseert voor deze problematiek. Angst om adverteerders kwijt te raken speelt wellicht minder.

    Maar de gevestigde media doen dit soort dingen best vaak. AD test bij haar beroemde haringtest ook of de beestjes wel hygiënisch genoeg zijn behandeld. Elsevier liet ooit wat zakken appels testen op vitamines en andere gezonde stofjes (conclusie: die zitten er tegenwoordig niet meer in, appels zijn doorgefokt op smaak en uiterlijk).

    Daarnaast kan onderzoeksjournalistiek natuurlijk ook nog onderzoek zijn zonder dat er een laboratorium aan te pas komt.

  4. 4

    @3:
    Los van de veganistische inslag vond ik het algemene idee van controleren van ingredienten, en doorzoeken tot de bron wel sterk. In dit geval veganistisch. Algemener komt het erop neer dat je veel op je mouw gespeld krijgt, en er weinig tegen kan doen.

    Leuk dat Elsevier dit ooit een keer heeft gedaan. Maar het zou wat mij betreft meerwaarde hebben als dit op regelmatige basis bij verschillende winkels/restaurants.
    Bovendien, wanneer je dit online doet kan je wel degelijk heel gericht sponsors/adverteerders erbij vinden die hier positief bij afsteken..

  5. 5

    @4: Oh ja? Ik krijg nou niet bepaald de indruk dat Adfactor zich het vuur uit de sloffen loopt voor de weblogs. Laat staan dat ik Carlos zelf aan de telefoon zie hangen met een potentiële sponsor.

    ‘Hallo, met Mekkafood? Heej, weet je wat wij gaan doen? Wij gaan alle halal-slagers in de randstad af, gehakt kopen en dan kijken of er niet stiekum varkensvlees inzit. Willen jullie daarbij adverteren?
    (…)
    Alleen als de uitkomst opzienbarend is? Hoe moet ik nù al weten welk percentage van de moslimslagers varkensvlees gebruikt? Dat wil ik nou net gaan onderzoeken?
    (…)
    Tweehonderd euro? We dachten eigenlijk aan het twintigvoudige. Hallo? Hallo?