Amerika in Beeld

carwash 125th street New York City

Wheel Brite   $2.00     Front Mats   $1.00
Hot Wax   $2.00     Rear Mats   $1.00
Polish Wax   $5.00     Vans & Jeeps   $3.00
Rust Inhibitor   $2.00          

Veel New Yorkers werken makkelijk 80 uur per week, werkdagen waarin ’s nachts doorgewerkt wordt zijn eerder regel dan uitzondering. De salarissen zijn daarentegen ook vaak veel hoger dan in Europa. Programmeurs verdienen rond de $100.000, advocaten beginnen met een start salaris tussen $125.000 en $150.000, en winst bonussen kunnen ook flink oplopen. Deze ‘rat-race’ heeft echter ook tot gevolg dat er in Amerika een enorme onderklasse op de arbeidersmarkt bestaat die voor een redelijk inkomen allerlei klusjes opknapt voor de goedverdienende, overwerkende bovenklasse. Zoals bij de car-wash waar groepjes van 2 tot 6 man je auto helemaal droog wrijven en als je wilt nog even snel in de wax zetten voor een paar dollar extra. Of zoals bij de supermarkt waar bij elke kassa je boodschappen voor je ingepakt worden of voor een paar dollar extra thuisbezorgd. Of de vele ‘janitors’, opzichters, straat venters, Amerika is de grootste service-economie van de wereld.

  1. 3

    New York telt officieel 36.000 daklozen op een bevolking van 8 miljoen. In de VS schat men dat er 3.5 miljoen daklozen zijn op een bevolking van 298 miljoen.

    In Nederland met 16,5 miljoen inwoners zijn de schattingen dat er tussen de 30.000 en 100.000 daklozen zijn. Er bestaan eigenlijk geen cijfers van daklozen. Slechts het Leger des Heils registreert daklozen en registreerde er 21.000. De PvdA-er die een initiatiefwet heeft ingediend stelt dat er 100.000 zijn.

    De definities van homeless/dakloos lopen trouwens ook nog sterk uiteen.

    Er bestaat ruime opvang voor daklozen in New York: gemiddeld werden 32,094 daklozen geregistreerd in de opvanghuizen in oktober 2005. En Bloomberg heeft 1 miljard geinvesteerd in steun-woningbouw voor daklozen.
    Lees meer over steun aan daklozen:
    http://www.nyc.gov/html/dhs/html/press/pr110705.shtml

    Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de problemen niet zo heel ver van elkaar liggen, hoewel je wel met statistieken en definities elkaar om de oren kunt slaan.

  2. 5

    Tja, ze werken “gewoon”. Alleen verdienen ze daarmee zo ontzettend weinig dat ze daardoor die twee of drie baantjes achter elkaar nodig hebben om genoeg geld bij elkaar te sparen.
    De bedrijven weten dat het voor veel mensen net iets beter is om te werken tegen $2 dollar per uur dan op een wel heel schamele uitkering aangewezen te zijn. Dus maken ze die banen (klantgericht als ze zijn).

  3. 9

    In New York, een stad met zo’n 8 miljoen inwoners, heeft men (dacht ik) zo rond de 50 bestuurders. In Amsterdam, een stad met nog niet eens 800.000 inwoners, heeft men méér dan 500 bestuurders (d.w.z. raadsleden en wethouders) – over ‘verborgen werkloosheid’ gesproken.

    Nederland is wat dat betreft sowieso net Groningen in het groot; mensen zitten meer in de politiek dan dat ze echt een product of een dienst leveren.

    Ik zeg overigens niet dat de VS zo perfect zijn, daar hebben ze immers ook nog steeds te lijden onder verschillende overheden, maar hier in Nederland is inmiddels meer dan de helft van de mensen latent werkloos door voor de staat te werken of er anderszins van afhankelijk te zijn.

    Persoonlijk wrijf ik liever auto’s droog (een dienst waar vraag naar is en dus vrijwillig voor betaald wordt) dan dat ik voor een maffiaorganisatie als de overheid zou werken (een dienst die betaald moet worden middels dwang – immers, je moet overheidsdiensten accepteren, en ervoor betalen, anders draai je de bak in).

  4. 10

    @Krekel: ik weet niet zo heel goed hoe je aan die cijfers komt, en of het ook de boroughs meetelt etc. Persoonlijk zou het me verbazen als er minder bestuurders in New York zouden zijn als in Amsterdam.

    Wat wel grappig is, is dat veel gekozen bestuurders hier hun salaris weigeren of voor een salaris van $1 werken zoals Bloomberg of anderen. Niet dat Bloomberg er zuinig voor hoeft te leven hoor, veel bestuurders hebben zichzelf al bewezen in de prive sector voordat ze in de politiek gaan. In Nederland ga je als kneus juist op tijd bij een politieke jeugdpartij zodat je later na veel pijpen en op je rug liggen je op een verkiesbare plek in de partij geplaatst wordt.

    Niemand is perfect maar zowel in Amerika als Nederland hebben maar weinigen reden om zich echt te beklagen.

  5. 11

    @Krekel: ik weet niet zo heel goed hoe je aan die cijfers komt, …

    Ik ook niet, moet ik bekennen. Ik heb het ergens gelezen, maar ik weet niet meer waar. Ik ga even zoeken. mocht ik het mis hebben, dan trek ik uiteraard mijn woorden terug, maar ik heb het echt ergens gelezen.

    Althans … het kan ook een LSD-flashback zijn geweest.

  6. 12

    Het is een zwaktebod, ik weet het, ik blijf ook nog even doorgaan met zoeken, maar deze persoon in de onderstaande link zegt ook wat ik zeg (even F5-en op ‘wethouders’).

    Hij zegt dat New York één burgermeester heeft en 51 raadsleden, terwijl de Amsterdamse Raad 1 burgermeester, 6 wethouders en 45 raadsleden telt. Daarnaast heeft Amsterdam nog deelraden, in totaal nog eens goed voor 365 bestuurders. +1 +6 +45 Komt dat, als ik me niet vergis, neer op 417 bestuurders voor Amsterdam.

    Als het klopt van New York, dat ze dus maar 52 bestuurders hebben, is dat een flink verschil. Maar goed, ik zoek nog even verder …

    http://82.94.242.7/viewtopic.php?p=125698&sid=b4eb4cc7ae1f59422f4fec5861a44bab

  7. 14

    Overigens verbaasde het mij ook dat Amsterdam meer bestuurders nodig blijkt te hebben dan grotere steden als New York en München.

    Maar goed, niet voor niets is de belastingheffing in Nederland hoger dan in communistisch China … we hebben immers een hoop bestuurders te betalen!

  8. 15

    er lopen nergens zoveel politiekers en overbetaalde zakkenwassers rond als in belgie . dus de nederlanders moeten niet klagen…

  9. 16

    @Krekel 14, Daar was je toch de ;-) vergeten ?

    Amsterdamse deelraden, ja daar heeft men voor gekozen. Wijkbestuur (nou ja) met een echt smoel.

    De kosten voor een produkt per inwoner, en de bijbehorende belastingheffing zijn beduidend hoger in een grote stad. Maar niet door die wijkbesturen, die kosten heel weinig en hebben ook weinig greep in de kas. Wat wel veel geld kost (in alle grote steden) is (stap 1) het inefficiente en grote ambtenarenkorps met witte boord. Die (stap 2) ook om de haverklap dure adviesbureaus inhuren voor nader onderzoek.

  10. 22

    Ha! 50 jaar sociaal-democratie, arbeid die in de macht deelt, heeft als gevolg dat een heel volk neerkijkt op arbeid, arbeid is vies in Nederland, niet respectabel, dat heeft mij als socialist altijd enorm geirriteerd, dat een heel stratum bourgeois kindertjes die de PvdA en Nederland nu runt, geen respect/bewondering heeft voor werk. Het adagium bij deze pseudo-intellectuelen is ‘hoe minder werk, hoe beter’. Vreemd genoeg heeft men in het ‘kapitalistische’ Amerika oprecht en diep respect voor Den Arbeider. Daar bestaat geen patatgeneratie die werken ‘loonslavernij’ noemt.

  11. 24

    @piet: ik vraag me af wie er wel en wie niet is meegeteld in die 7000 van Hitler. Hitler was juist een enorme voorvechter van de publieke sector, hoewel ie daar veelal militaire instituties en ‘vrijwilligers’ voor instelde. Ik neem aan dat beide niet zijn meegeteld. Hitler moest zijn schulden wel betalen met oorlogsbuit en dwangarbeid. Dat kun je allemaal dus niet los zien van elkaar. Als we dan toch een vergelijking willen maken moeten we het dienstenniveau trouwens ook meenemen.

  12. 25

    @Mark: treffend inderdaad. De keuze is voor veel Europeanen blijkbaar: neem ik een uitkering of een baan. Dat is een triest gevolg van een sociaal vangnet, waarvan ik niet weet of diezelfde werkende man wel bereid is ervoor te betalen. De PvdA kan niet anders want de helft van haar electoraat heeft waarschijnlijk een uitkering (WAO/bijstand/OAW/pensioen). DAT zou nog eens een interessante statistiek zijn.

  13. 26

    Caprio, dat de Europeaan een keuze kan is dacht ik toch zeer liberaal?…..de burgers moeten keuze kunnen maken, schreeuwen ze tenslotte van de daken.

    En het gekissebis bij de rechtbank tussen Philips en Heineken over, notabene, een biertender, geeft al aan dat er hier geen overwerkende bovenklasse is.
    Alleen maar managers die kankeren dat de portier en de schoonmaakster te veel verdienen.

  14. 28

    Caprio: “Hitler moest zijn schulden wel betalen met oorlogsbuit en dwangarbeid.” — — ja dat staat er ook in, 1 alinea verder (Hitler’s Volksstaat door Goetz Aly, gerecenseerd door J Schuesslburner) maar hier speelt een soort een zelfvervullende ‘ver(w)achting’ van oorlogstuigvervaardiging als bezigheidstherapie een rol; helaas 1 die in Amerika grootsscheeps is overgenomen. .. en daar hollen wij als dutch devils en domme doosjes achteraan.

    Gek hoor dat het westen in dienst van duister centralizerende monomaanmannetjes, zoals JS ook doet trouwens, de loftrompet over individualisme blazen. Goed, als dit een voorkeur voor solitaire en grootst mogelijke diversiteit uitdrukt ben ik het daar roerend mee eens maar helaas.. . die status word zelfs vaag onverantwoordend grote goedheid buitengaats en schot sluizende corporaties die dus letterlijk en figuurlijk te ver gaan toegedicht (zo’n MNC is echt ‘je van het’ hoor … slechts letterlijk dit keer).

    De dicht en degelijk verweven maar onbeleden, verduisterde en tegenstellingen aanscherpende 2e helft van de vergelijking word gewoon achterwege gelaten, dan wel als iets heel eigens en er niks mee te maken hebbend specialisme behandeld onder de noemer veiligheid terwijl het in werkelijkheid gaat over de dwangmatigste der gezamelijkheden, goed fout defensie apparaat geheten, geacht vrijheidsvoorwaarden buitengrenselijk (op) te scheppen (daar liggen ze tenslotte voor in het buitenland, militantisme moet zich wel binnen bepaalde figuurlijke grenzen houden, al te gulzig schrokken word moet aan de grootste voorbehouden blijven. En zo was het altijd al (een zootje).

  15. 29

    @Ruud oost: een vangnet verondersteld in mijn ogen niet dat je ervoor kiest, dat is zoiets als dat verhongerende mensen kiezen voor noodhulp. In Nederland is een uitkering geen sociale schande, het brengt zelfs geen schaamte of ongemakken mee. Het is zelfs in vele opzichten prettiger dan werken bij de Walmart, zoals hierboven al gesuggereerd werd. Als socialist vind ik dat een schande, arbeid is ten allen tijde nobeler dan ledigheid omdat zij bijdraagt aan het algemene goed en de individuele emancipatie.

  16. 30

    @draadprikkelpiet: de militarisering van de Amerikaanse maatschappij is gedeeltelijk historisch bepaald en heeft zo zijn goede kanten (Amerikaanse revolutie die door de Minutemen mogelijk werd, en later hebben die lokaal georganiseerde milities voor een emancipatie van het individu/vrijheid gezorgd, met wat duistere trekjes). Aan de andere kant slaat die momenteel zonder meer door in mijn ogen, vreemd genoeg proberen de anti-Iraq-oorlog fracties zich politiek juist te wapenen met Iraq-veteranen als kandidaten. Erg bizar, ik weet nog niet wat ik ervan vind, hoewel ik het in principe eng vind.