Echtscheidingen vergroten ecologische voetafdruk

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Deze pagina is meer dan 18 jaar oud. Kijk ook eens verder naar andere en meer recente artikelen van de homepage.

Echtscheidingen vergroten ecologische voetafdruk

Reacties (14)

mescaline #1

De term “groundbreaking study” mag ik nu toch wel gaan gebruiken voor de spreekbeurten van mijn zoon (bijna 7), niewaar ?

HansR #2

Let op: de katholieke kerk gaat de milieutroef spelen met het echtscheidingsargument!

Sigi #3

Ah, dit pleit voor een alleenstaandentoeslag op loon en uitkering, men is veel duurder uit dan een knus stelletje / gezinnetje.

Bismarck #4

@2: Ik zat erder aan de CU te denken.

esgigt #5

Dit is meer een aanleiding om mensen die gaan scheiden een slurptax te heffen en mensen die bijelkaar blijven een SUV kado te doen…..

#even kijken of het verlanglijstje voor Sinterkaas nog aangepast kan worden#

HansR #6

@Sigi
Maak je geen zorgen: alleenstaanden worden al behoorlijk zwaarder gepakt.

Bismarck #7

@6: Daar heeft het CDA wel voor gezorgd. Dat is toch de hoeksteen van hun beleid?

GoedeMorgenDezeMorgen #8

Je zou toch denken dat kinderen krijgen de grootste milieuzonde is?

esgigt #9

@GoedeMorgenDezeMorgen: tja, met ruim 6 miljard mensen op deze aardkloot… Dat kan gewoon niet goed gaan.

Sigi #10

@HansR
Ik weet wel dat alleenstaanden zwwar worden gepakt, daarom pleitte ik ook voor een toeslag. Méér geld dus.

S’z #11

Kapitalistische levensstijl (incl. huwelijkstrouw) tout court.

HansR #12

@Sigi
Ah, verkeerd begrepen.
Geheel eens dus :)

Mary Servaes #13

HansR rijdt een stokpaardje,
keer op keer.
De Sint luistert,
al lang niet meer.

Mary Servaes #14

Even serieus: Dit is pas een ongemakkelijke waarheid. Allerlei vrijheden die wij ons veroorloven kunnen volgens mij alleen maar bestaan dankzij een liberale consumptiemaatschappij. En let wel: Ik bedoel dat zo neutraal mogelijk. In Maslovs piramyde staat zelfontplooiing bovenaan. Het kan pas als alle basale behoeftes voldaan zijn. Men heeft tegenwoordig erg hoge verwachtingen van relaties waaraan vrijwel nooit blijvend te voldoen is. De keuze die mensen maken om die verlangens te bevredigen (wat me de crux lijkt van een consumptiemaatschappij; het bevredigen van alle verlangens) wordt niet gemaakt als de strijd om het bestaan een factor van betekenis is.