1. 7

    Die oogjes op de voorplaat zeggen het hele verhaal al helemaal. En daarna zie je de lidmaten hun weg gaan. Overleg ? Nee. Plan ? Nee. Enig idee ? Nee. MOOI RUW GEDAAN @CRACHAT!

  2. 11

    Nochtans eenvoudig voor de ingewikkelden.
    een beetje zoals het leven zelf, Al Qeitel.

    De truk is de ruk, naar rechts.

    Zonder dat men het in de gaten heeft,
    is de klepel reeds doorgeschoten
    belandt dat wat ooit de meridiaan is geweest
    met het mes in de keel, en dat mooie midden naar de kloten.
    Vol is vol.
    Dat is wat het onbevangen oog enkel nog passief mag aanschouwen of aanhoren. Hou je er maar buiten, klinkt het.
    Kakelende lemmingen zonder kop,
    arrogant voorbijschuivend. Vol van vooral het eigen gelijk, vol is overvol ervan.

    Een beschamend vertoon van een copycatgedrag, – en als het origineel de copycat gaat nabootsen: vroeg of laat heet dat werkelijkheid.


    maar goed, morgen een lekker weertje, lekker pilsje pakke, en de gebeden niet vergeten. Run Charlie!

  3. 12

    @Crachat,

    De political compass was een deceptie? :-)

    Ik heb wel wat te stellen met de oudste hoor, sinds de kleine er is *waar is steeph*

  4. 14

    De puntjes van 11 op de 7, ja de hand van de meester zelf natuurlijk.

    Een jonge meester ben je @Crachat, in de linies. Dat is goed voor iedereen, mits ook u een passend bonis van uw gepresteerde bonus ontvangt.

    Ik zou graag een Belgisch-Nederlands initiatief ondersteunen voor een zogenaamd “Fonds voor de Annum Magistorum Mediae Honoris Causa”, met tantièmes + jaarlijkse festiviteiten zoals vooral de Vlamingen die zoo ghuud kunnen organiseren.

    Dat Latijn, dat breekt me de nek nog eens.

  5. 15

    @MP de oudste dochtor ? (hm) Zoals Goethe al zei, Was will dass Weib. Ikzelf heb al heel vroeg aan hen het pad uitgezet: als je 5 bent kun je dit, als je 6 bent kun je dat erbij, als je 7 bent kun je alles. Bovendien: fijne bonus voor de meid is de rugkrabbel blote huid net voor het slapen. En samen scheldwoorden fluisteren..

  6. 16

    Dat roodblauw potlood heb ik 10 jaar geleden gekocht daar op Martinique, alwaar mijn vader zou en toen niet wou sterven.
    Een souvenir zeg maar, eentje wat wekelijks oplost op papier.
    Wellicht iss’m voor mij echt dood wanneer de laatste korrel aan Sargasso besteed is.

    We vormen een troostrijk gezin, mesc

  7. 18

    @mescaline,

    Het is inderdaad vooral frustratie en onmacht, ow ow wat een grote kleine drama’s. Praatjes voor tien, maar er moet nog veel bewustzijn bij. Papa heeft het in ieder geval altijd gedaan, kwaaie piet is dat zeg.

  8. 21

    @MP 18 Je zit midden in de valkuil van de KindDemocratie zo te zien. Dom hoor :P

    Je dochter wil gezag, en dat krijgt ze niet. Advies: iedere dag nieuwe spelregels er inhameren: JIJ bent de baas over … noem 20 dingen op, waaronder: altijd kijken waar op vingers fluiten vandaan komt, ZIJ is de baas over … iets met eten, haar zakgeld, welke kleren ze aan moet.

    Op schoolplein nu en dan op je vingers fluiten. Feedback.

  9. 25

    @mescaline,

    Hey, het hoort ook bij de leeftijd hoor, ze was altijd heel lief maar wil nu meer zelf bepalen. Dat is ook goed voor haar ontwikkeling, maar wel even uitvogelen hoe ze wel haar integriteit behoudt en ze niet de hele huishouding op de kop zet. Bovendien, tweede erbij zet alles even op scherp. Ik geef grenzen aan, dus ben ik niet lief he, ik mag ook helemaal niks zegt ze dan, nog geen 3 :) Adviezen zijn goed.

  10. 28

    “De grote Weense cultuur had de toenemende abstractie en irrealiteit ontmaskerd van het leven, dat steeds meer in beslag werd genomen door de mechanismen van de collectieve informatie en veranderd was in zijn eigen mise-en-scène. Altenberg, Musil en hun grote tijdgenoten hadden goed begrepen hoe moeilijk het werd om het bestaan, ook het eigen bestaan, te onderscheiden van het gereproduceerde en in talloze kopieën vermenigvuldigde beeld ervan ; om het valse gerucht van de crisis van een bank te onderscheiden van de werkelijke crisis die door dat gerucht werd veroorzaakt wanneer alle cliënten hun tegoeden gaan opvragen ; om de gebeurtenissen te Mayerling te onderscheiden van het cliché dat er een vertoning van maakt. Nu zetten diegenen zich te kijk die de vertoning van het leven aan de kaak hadden gesteld, zonder zich te verbeelden dat zij daar immuun voor waren ; de levensechte ledepop van Altenberg stelt die fictie in het kwadraat ten toon en Wenen is de plek waar de vertoning van de vertoning van het bestaan plaatsvindt. Maar de zwervers die aan deze tafeltjes zaten te kladden verdedigden ironisch en zonder illusies een uiterste grens van onwrikbare individualiteit, de splinters van een betovering – iets onherhaalbaars, dat zich niet volledig laat nivelleren. De verborgen of ontoegankelijke waarheid was voor hen niet iets dat niet bestond, en zij bewoorden vooral niet dat zij dood was” (Claudio Magris, “Donau”, blz. 167)

  11. 32

    Waren er in de werkelijkheid maar mensen met iets van intellect in hun knar, zoals de reageerders in deze thread op Sargasso – dat zou het leven een stuk dragelijker maken.