Conclusies FAO studie voedselprijzen niet eenvoudig

China en India consumeerden de laatste jaren minder graan, het is de vraag naar (graan voor) biobrandstof in het Westen die juist enorm toenam. Dit is één van de observaties die een high-level expertpanel van de Wereldvoedselorganisatie (FAO) deed in haar onderzoek naar voedselprijzen. De wereldwijde voedselcrises in 2008 die volgden op een scherpe stijging van de voedselprijzen gaven aanleiding voor onderzoek naar de oorzaak van prijsvolatiliteit op de voedselmarkt. Deze prijsvolatiliteit, oftewel beweegelijkheid van de prijs, wordt bepaald door uiteenlopende factoren waaronder: handelsregels, voorraden, speculatie, vraag, productie en investeringen. Dit complexe systeem laat zich lastig vatten in one-liners. Daarom zijn de conclusies in het rapport (.pdf) van dit FAO expertpanel – waar ook de Nederlandse hoogleraar Rudy Rabbinge aan deelnam – op voorhand niet eenvoudig. De Britse kwaliteitskrant de Guardian koos ervoor om in het kader van dit FAO rapport de conflictueuze verhouding tussen voedsel- en energiegewassen te belichten. De constatering dat de opkomende economieën China en India, tegen de algemene perceptie in, juist minder graan consumeerden is opvallend.

De verwachting is juist dat er steeds meer welvarende consumenten in die landen bijkomen die meer vlees gaan eten en voor vleesproductie is immers (veel) graan nodig. Dat de sterk groeiende vraag naar biobrandstoffen in Europa en de Verenigde Staten in toenemende mate beslag legt op voedselgewassen als maïs en soja was al langer bekend. Maar wie het rapport leest ziet dat dit aspect slechts een deel van de problematiek verklaart.

Persoonlijk vind ik het feit dat we aan de ecologische grenzen van onze planeet komen de kern van dit rapport. Want het feit dat er grenzen aan de groei zijn maakt dat de impact van alle andere factoren zal toenemen. Ik had dan ook niet als de Guardian gekozen voor een figuur dat groeipercentages in de vraag naar voedsel- en energiegewassen uitdrukt.

Maar voor het figuur dat het mondiale landbouw-areaal uitzet tegen de productie en het kunstmestgebruik samen met de observatie dat er binnenkort grote fosfaattekorten dreigen.

  1. 4

    @pim
    Er zijn heel veel oorzaken aan te wijzen en het is verleidelijk om er een – of meerdere zo je wilt – als oorzaak van ellende aan te wijzen.

    Maar uiteindelijk is het de consumptie die het probleem is. Gewoon teveel mensen, teveel verbruik. Teveel. Daar helpt geen herbicide tegen.

    *onderdrukt vervelende opmerking over giffen, mensen en groei*

  2. 6

    Mijn vraag: is het voederen van dieren met graan niet een typisch gevolg van de intensieve veeteelt?
    Waar ik woon eten de koeien gras.

    @Pim, bedankt voor de links

    Het zal nog wel even duren voordat de westerse consument er achter komt dat het grote probleem de gemechaniseerde productie in de vorm van monoculturen op zichzelf is.

    En het proces waarbij het “doe-het-zelven” langzaam in de mode komt omdat het loont, zal wel synchroon lopende met de stijgende prijs van aardolie.

    De wal keert het schip.