Closing Time | Barry White – Let the Music Play

De zondag sluiten we af met Barry White met Let the Music Play. The long version. Gewoon, omdat ik in the mood ben.

No you pervert, it’s not about sex. Ik ben in een romantische bui. Terwijl ik dit schrijf moet ik nog even wachten op mijn geliefde, zoals dat soms gaat. En dat je dan hevige voorpret kan hebben, om de muziek die nog komen gaat. Je hart dat alvast zachtjes neuriet, vol verwachting van de apotheose die straks gaat plaatsvinden, als je je lief daadwerkelijk in je armen sluit. Ja, ik heb dat nog steeds na 4,5 jaar, dat is ’t voordeel van een latrelatie. En als ik ‘m zat ben schop ik ‘m gewoon de deur weer uit, of als ik bij hem ben neem ik zelf de kuierlatten. Daar doen we heel niet moeilijk over. We voelen vrij precies aan wanneer het genoeg is geweest. We zijn Parttime lovers (tututerude, ook best een aardig nummer trouwens) en dat bevalt prima. We maken onze eigen muziek, en we maken samen muziek. Let the music play on.

  1. 4

    @3: Ja, en nu kom jij die romantische, zwoele stemming verstoren met die platte witte brabo’s. Ik had echt die herinnering aan die Moments & Whatnauts, dat i e d e r e e n dan de dansvloer opging: punks, heavymetalfans, disco’s, alto’s en wat had je nog meer. Dit nummer pakte iedereen in, mij incluis.

  2. 5

    Het introotje en de playback van je clipje deden mij dwalen! duizend excuses! Bij ons deed iedereen de dansvloer bestormen met bij smells like teen spirit btw :-P

  3. 8

    @5: Hehe….ik snap de associatie wel. Maar inderdaad wel een moodkiller qua romantiek, godallemachtig. De jeugd van tegeswoordigs ook (niet dat het vroeger anders was).

    De dansvloer bestormen op Nirvana? In wat voor gat ben jij in godsnaam opgegroeid? Wij bespraken dat met gepast geloken ogen in de plaatselijke coffeeshop, maar hoe kun je daar in godsnaam op dansen? Halfslachtig headbangen? Vertraagd pogoën? Robotachtig voguen misschien?

  4. 9

    *Proest* YouTube schotelt me na de Vliegende Panters “Hoe ’t danst” van Borsato, Michelle en Van Buuren voor. Toegegeven, daar zou ik dan wel voor de dansvloer op gaan, hoe lame ’t ook is, het swingt wel echt. Best lekker eigenlijk.