Privacy iets uit het verleden?

In de week dat Google ronduit zei dat Gmail-gebruikers geen privacy moesten verwachten, in het jaar van Snowden en de NSA, in het tijdperk van Google Glass, kochten wij een nieuwe fotocamera. Met ingebouwde zoomlens die optisch tot vijftig keer en digitaal tot honderd keer vergroot. U kunt op Flickr zien wat 50x zoom betekent voor een dorpje op vier kilometer afstand (gemeten in Google Maps). Dat is geweldig leuk natuurlijk, als je zoals ik een beetje een uitzicht hebt om te verkennen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Snelle daling criminaliteit onder niet-westerse allochtonen

DATA - Dat de criminaliteit dalende is, schreven we al eerder. Dat de criminaliteit onder niet-westerse allochtonen sneller daalt dan bij andere groepen bleek vandaag uit de nieuwe CBS cijfers.

Aan de hand van een grafiek met vier groepen er in is deze omslag duidelijk zichtbaar:

aangehouden_verdachten_groep2_475

Natuurlijk hadden bepaalde groepen begin deze eeuw een stevige ‘voorsprong’ opgebouwd, maar nu lijkt het er toch op dat ze die in rap tempo beginnen kwijt te raken. De achterliggende factoren bij deze trend kunnen we niet zo makkelijk uit de cijfers halen. Maar wat wel zichtbaar is, is dat de daling onder de groep 12 tot 18-jarigen het sterkst is (van alle groepen). Hier is sprake van bijna een halvering in vijf jaar tijd!

Je zou kunnen speculeren dat het beleid met betrekking tot deze groep goed werkt.

Update (18:00 uur): De verkeerde grafiek stond oorspronkelijk in het stuk. Daar ging het om percentage van de bevolkingsgroep. Nu staat het aantal per 10.000 inwoners uit die bevolkingsgroep er wel. Excuses

Update (22:00 uur): Nadere analyse van de cijfers (zie ook de reacties, waarvoor dank) laten zien dat de daling onder niet-westerse allochtonen niet zo heel veel sterker is dan die bij het totaal. De grafiek geeft daarom een vertekend beeld. Wat niet wegneemt dat de overrepresentatie van de groep niet-westerse allochtonen wel al enige jaren dalende is, alleen niet zo snel.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Homoburgemeester van ‘Small town America’

Johnny Cummings is de homoseksuele burgemeester van een dorpje van krap 400 zielen in het hartland van Amerika: Vicco, Kentucky. En het opmerkelijke is: vrijwel niemand in het mijnwerkersdorpje schijnt daar problemen mee te hebben.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Gastvrijheid in Europa

ELDERS - Terwijl veel Europeanen over en weer van elkaars gastvrijheid genieten levert de ontvangst van immigranten van elders ook deze zomer weer de nodige problemen op.

Malta weigerde vorige week een Libische tanker met 102 vluchtelingen toe te laten, ondanks een dringend verzoek van de Europese Unie. Volgens Malta had de tanker de vluchtelingen opgepikt nabij de Libische kust en zou het schip ze dus in Libië moeten afleveren. Uiteindelijk heeft Italië de groep opgenomen.

Het is het zoveelste incident dat er op duidt dat er iets mis is met het immigratiebeleid van de EU. Het kleine eiland Malta zit in de frontlinie van de immigratiestroom uit Afrika. Per hoofd van de bevolking komen nergens ter wereld meer vluchtelingen aan dan in Malta. Tot nu toe zetten 17.000 illegale migranten er het afgelopen decennium voet aan de grond. Het zou omgerekend hetzelfde zijn als er 2,7 miljoen migranten in Groot-Brittannië zouden aankomen, schrijft Jessica Abrahams in The Guardian. Malta kan die vluchtelingenstroom niet aan, dat weten alle Europese politici. Maar intussen verandert er weinig in het EU-beleid om tot een rechtvaardiger verdeling van de opvang van immigranten te komen.

Italië, Griekenland en in mindere mate Spanje hebben net als Malta onevenredig grote problemen met de opvang van immigranten die in deze landen bovenop de toch al ernstige economische crisis komen. De eenzijdige druk van met name Afrikaanse migranten op de landen aan de Middellandse Zee wakkert in al die landen reeds bestaand racisme aan. In Griekenland zien we dat in de populariteit van de neonazi’s van de Gouden Dageraad. In Italië werd onlangs de zwarte minister Cécile Kyenga het slachtoffer van onverbloemd racisme. Maar ook in noordelijke landen woekert de xenofobie en het racisme. Ook daar ontbreekt het aan een doeltreffend beleid om immigranten te behoeden voor de gevolgen van discriminatie en openlijk geweld. Wat te denken van de apartheidspolitiek in het Zwitserse Bremgarten? Of van de uitzetting van met vervolging bedreigde Pakistaanse vluchtelingen uit Oostenrijk, ondanks alle protestacties? De oproep die de paus begin vorige maand deed bij zijn bezoek aan het Italiaanse eilandje Lampedusa, waar ook veel bootvluchtelingen stranden,  lijkt nog nog niet gehoord te worden in de gelovige achterban.

Foto: oatsy40 (cc)

Achtervolgd door prullenbak en wc

COLUMN - Eind vorig jaar hoorden we voor het eerst over etalagepoppen die het winkelend publiek observeren. De zogeheten EyeSee paspoppen zijn uitgerust met camera’s – die, heel slim, in de poppenogen zijn verborgen – en beschikken over gezichtsherkenning. Winkelketens die de poppen gebruiken, kunnen op die manier ongemerkt hun potentiële klanten volgen en hun gedrag analyseren. Welke routes lopen mensen door de winkel, waar blijven klanten het langste hangen, komen dezelfde klanten vaker terug, hoe vaak komt een klant in de winkel voordat hij of zij iets koopt.

Dat voelt eigenlijk al betrekkelijk akelig. Maar dat het nog stukken onsmakelijker kan, bewees een bedrijf in Londen. In het centrum van die stad worden mensen sinds kort heimelijk gevolgd door de prullenbakken die her en der op straat staan.

Het bedrijf Renew plaatste kort voor de Olympische Spelen van 2012 honderd afvalbakken in het centrum, en rustte die uit met digitale advertentieschermen. Via een internetconnectie konden de advertenties snel worden ververst of aangepast, en konden adverteerders zodoende handig inspelen op de sportuitslagen.

Deze zomer heeft Renew twaalf van deze afvalbakken, allemaal gepositioneerd langs een drukke winkelstraat, opgewaardeerd. Het bedrijf voorzag ze van software die via wifi contact probeert te maken met de mobiele telefoons van de mensen die voorbij lopen. De afvalbakken lazen het unieke nummer uit dat elke mobiele telefoon (het MAC-adres) en bewaarden dat. Op die manier volgden de afvalbakken de route, het wandeltempo en het patroon van de voorbijgangers: bij welke etalages stopten ze, in welke winkels gingen ze naar binnen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: thierry ehrmann (cc)

Waarom Snowden wel, en Kinne, Binney en Klein niet?

Een held of een boef? Ideologisch gedreven of een opportunist? Ik stelde deze vragen al over Snowden, het NSA-lek. Na lezing van Jams Bamfords They Know Much More Than You Think (NYRoB) moet ik volledigheidshalve nog drie namen van klokkenluiders vermelden: Adrienne J. KinneWilliam Binney en Mark Klein.

Alle drie hintten al eerder over de enorme aflusiterpraktijken van de NSA. James Bowden sprak ze eerder en in zijn stuk zijn ze weer tot leven gewekt. De journalisten die Snowden op de voet volgen, aangehaakt. Rijst de vraag: waarom we na Snowden deze bronnen wel serieus nemen en voor Snowden nog maar weinig aandacht hadden voor de NSA en haar klokkenluiders hadden. Het verschil zit ‘em waarschijnlijk in de vier laptops die Snowden wel en de anderen (waarschijnlijk) niet hadden. Daarop explosief materiaal dat onze ergste vermoedens, eerder geopperd door Kinne, Klein en Binney, definitief bevestigden.

Maar wie zijn deze klokkenluiders?

Adrienne Kinnen was afluisteraar. Zij vertelde Bowden in 2001 mee te luisteren met landgenoten die belde. Alsof ze dagboeken zat te lezen, vertelde ze Bowden. ‘It was incredibly uncomfortable to be listening to private personal conversations of Americans,’ she said. ‘And it’s almost like going through and stumbling and finding somebody’s diary and reading it.’

William Binney nam in 2001 afscheid van de NSA. Hij kon het afluisteren niet meer rijmen met zijn geweten. Bowden: ‘In March 2012, Wired magazine published a cover story I wrote on the new one-million-square-foot NSA data center being built in Bluffdale, Utah. In the article, I interviewed William Binney, a former high-ranking NSA official who was largely responsible for automating the agency’s worldwide eavesdropping network. (…) “They’re storing everything they gather,” he said.’

Groot-Britannië brengt graag vieze oude verkrachters voor de rechter – en dat is een probleem

Naar aanleiding van het Jimmy Savile-schandaal zijn de Britse politie en justitie een grootschalige operatie begonnen om bejaarde pedoseksuelen alsnog voor het gerecht te brengen. De meeste vergrijpen dateren uit de jaren zeventig. Vorig jaar werd er echter een 79-jarige man veroordeeld wiens misdaad 64 jaar terugging.

Reginald Davies, aged 79, was sentenced to 11 years in prison for one count of rape and four of indecent assault, with the first crime being committed 64 years ago when Davies was still a teenager.

Verkracht in Dubai, vervolgd en ontslagen

Vierentwintigjarige Noorse expat Marte Dalelv had de baan van haar leven in Dubai (Verenigde Arabische Emiraten), totdat ze afgelopen Maart na een paar drankjes werd verkracht door een collega.

Toen ze daarop in de lobby van het hotel om hulp riep, haar aanrander beschuldigde en vroeg om de politie erbij te roepen, begon haar nachtmerrie pas echt. Allereerst werd ze zelf gearresteerd, aan een alcoholtest onderworpen en vier dagen in een politiecel opgesloten.

Vorige Volgende