Tichelaar mag gaan Drentenieren

Ok, de irritatie komt deels van het feit dat ik de voordracht van Jacques Tichelaar als Commissaris van de Koniningin in Drenthe niet heb weten te voorspellen (ik had hem getipt als burgemeester van Groningen). Maar ook los daarvan vind ik het een tamelijk dubieuze keus. We weten allemaal dat CdK niet de meest intensieve baan ter wereld is. Vandaar ook dat er zoveel grossieren in bijbaantjes. Maar wat voor belabberd signaal geef je af als politiek om een hartpatient wiens parlementaire carriere zichtbaar voorbij was nu naar Drenthe te sturen? Zo kom je nooit van het beeld af dat de grote partijen dat soort posten uitsluitend gebruiken om baantjes te regelen voor uitgerangeerde politici. Bovendien is Tichelaar de verkeerde man voor die plaats. Goed, je kunt zeggen dat Drenthe de ene gezellige PvdA-dikkert omruilt voor de andere, maar daar is het wel mee gezegd. Maar wat Drenthe nodig heeft, zeker in deze crisistijden, is een bestuurder die geld uit Den Haag (of Brussel) weet los te peuteren. En daar was een CDA'er een stuk geschikter voor geweest.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: Fractievoorzitters en regeringsbeleid

, door

“De Tweede Kamer staat formeel niet buitenspel. Maar het te sluiten akkoord krijgt straks in het debat een voorspelbare behandeling, omdat de coalitiefracties eraan gebonden zijn.”

“[Het is] ongezond dat het steeds meer de gewoonte wordt dat de fractievoorzitters van de coalitiepartijen een centrale rol spelen bij het maken van beleid.”

“Ik had liever gezien dat het ook bij eerdere kabinetsonderhandelingen anders was gegaan. Wat mij betreft sluit een coalitie een hoofdlijnenakkoord, dat door de nieuwe ministers verder wordt uitgewerkt. Beoogde bewindslieden hebben nu geen inbreng; ze mogen alleen nog een handtekening zetten.”

Oud-Kamerlid en ChristenUnie-prominent Gert Schutte becommentarieert de gang van zaken rond het kredietcrisisoverleg.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Andermans fraude overschaduwt Antigua

, door
Toerisme is een van de belangrijkste inkomensbronnen van Antigua (Foto: Flickr/Snap Man)

Vandaag zijn er parlementsverkiezingen in de Caribische eilandstaat Antigua en Barbuda, maar de grote man waar het allemaal om draait zit in een Amerikaanse cel: Sir Allen Stanford, mega- fraudeur met een zwart gat van acht miljard dollar op zijn naam. Stanfords bedrijven waren de grootste investeerder en werkgever van het kleine land, dat inmiddels Stanfords bezittingen geconfisqueerd heeft (voor zover bekend). Niet zo gek dus dat Stanfords arrestatie een grote schaduw wierp over de verkiezingscampagne.

In de Antiguaanse politiek doen slechts twee partijen er toe. De ALP was tot vijf jaar geleden aan de macht, haalde Stanford binnen en heeft daar geen spijt van. Of in de woorden van regeringspartij UPP: “Hoeren!” Alleen, zoals die dingen gaan, zodra de problemen boven komen drijven, krijgt de zittende regering de schuld. De ALP eist opheldering.

Onafhankelijke analisten vinden dat geen van beide de overwinning verdienen, maar het zal de UPP wel worden. In elk geval wacht de winnaar een fijne klus: de reputatie van de eilanden als belastingparadijs weer opkrikken. Anders zal er toch meer geld uit de online casino’s moeten komen, al dan niet via een klacht bij de WTO, of door de adellijke titel die Stanford gratis kreeg te gaan verkopen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Globalisering blijkt goed idee

, door

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Drie stapeltjes muntjes (Foto: Flickr/Jeff Belmonte)

Globalisering is een gegeven waarvan zo langzamerhand iedereen wel inziet dat het geen zin heeft je ertegen te verzetten. Spraken we vroeger (vijf jaar geleden) nog van anti-globalisten, nu probeert zowel links als rechts het globalisatieproces meer te sturen dan tegen te gaan. Het is een natuurverschijnsel geworden waar de mens weinig of geen invloed op heeft.

Wat je je wel kan afvragen is of globalisering in de kern een positief of negatief gegeven is: zorgt de kleinere wereld voor meer intolerantie en xenofobie of zorgt het er juist voor dat onze overeenkomsten naar de oppervlakte komen en worden nationaliteit en groepsdenken steeds minder belangrijk? Met een aardig economisch experiment denkt Nancy Buchan van de University of South Carolina dat het tweede vooruitzicht waarschijnlijker is.

Buchan gebruikte hiervoor een public goods-spel, een standaard experiment waarin proefpersonen muntjes krijgen die ze kunnen verdelen over een privĂ©-pot (waarvan de inhoud voor de proefpersoon blijft) en een gedeelde pot (waaruit iedereen ontvangt). Onderzoekers vermenigvuldigen vervolgens de muntjes in de gemeenschappelijke pot om mensen aan te moedingen bij te dragen. Aan de hand van het aantal ‘defectors’ en ‘cooperators’ (proefpersonen die niet of wel bijdragen aan de pot) kunnen economische conclusies getrokken worden.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

SP: Postbodes betalen rekening liberaliseringsdrang Europa

, door

SP: Postbodes betalen rekening liberaliseringsdrang Europa

SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen heeft vandaag de regering aangevallen op haar voornemen de postmarkt per 1 april open te gooien. Deze liberalisering leidt tot een loondaling van 15% voor postbodes en een keiharde concurrentie op lonen. Gesthuizen: ?Ons is voorgehouden dat iedereen een minimumloon moet kunnen verdienen en dat niet geconcurreerd zou worden op arbeidsvoorwaarden. Ondertussen raken postbodes honderden euro?s per maand kwijt en nog steeds krijgt vrijwel geen van de postbezorgers bij de nieuwe bedrijven het minimumloon.?

Vorige Volgende