Amerika is nu al weken in de ban van Terri Schiavo. Of liever, van het juridische gevecht tussen haar man en haar ouders. Terri ligt al tijden in coma, en er is geen reële kans meer op herstel. Zelfs als ze weer bijkomt zal ze hoogstwaarschijnlijk zware hersenschade hebben. Daarom hebben haar artsen en haar man besloten haar niet meer actief in leven te houden. Haar ouders zijn het daar niet mee eens en gebruiken juridische procedure na procedure om de artsen te dwingen haar in leven te houden. En de tijd dringt, want ze heeft al bijna twee weken geen voedsel en vocht toegedient gekregen.
De laatste slag is gewonnen door de ouders (geencom/geencom):
…a federal appeals court agreed to consider an emergency motion requesting a new hearing on whether to reconnect their severely brain-damaged daughter’s feeding tube.
Lijkt een beetje op een pirrus pyrrusoverwinning, maar toch.
Het Amerikaanse congres, conservatief en religieus tot op het bot, kiest de kant van de ouders en is inmiddels begonnen met het voorbereiden van wetgeving die het artsen onmogelijk moet maken dit in de toekomst te doen.
Hoever moeten artsen gaan om iemand in leven te houden? Wanneer wegen de kansen van het slachtoffer niet meer op tegen het geld dat het in leven houden kost? En waarom bemoeien politici zich met zaken waar ze èn geen verstand van hebben, èn waar ze niks mee te maken hebben?
