Moderne kunst kan zomaar ineens 100 jaar oud zijn. De “geboorte” van het Dadaïsme wordt dit jaar gevierd met tentoonstellingen, films en lezingen gevierd. Eigenlijk een treurige viering, want het vaak provocatieve en absurde Dadaïsme lijkt vergeefs bekrompen burgerlijke opvattingen en idiote machtspolitiek aangeklaagd te hebben. Terwijl het niet alleen volop oorlog is in West-Europa, maar ook in Oost-Europa, Turkije en in gebieden die nu als Syrië en Irak bekend staan, zochten veel mensen een goed heenkomen. Zo vluchtten onder anderen Duitse en Oost-Europese kunstenaars naar het neutrale Zwitserland. Een deel van hen bezocht in Zürich het Cabaret Voltaire, opgericht door de uit Duitsland gevluchte Hugo Ball en Emmy Hennings. https://www.youtube.com/watch?v=fkl92oV1kMc Samen met de Roemeense kunstenaars Tristan Tzara en Marcel Janco, de Duits-Franse beeldhouwer Jean Arp en nog wat anderen, worden zij als de eerste Dadaïsten gezien.
Ok, u hoort niet zo’n beetje een echo van Daft Punk in bovenstaande clip van C2C, een viermanscollectief uit Nantes dat in 1998 werd opgericht, maar pas in 2012 zijn eerste album opnam. De mannen zijn overigens beslist niet alleen maar navolgers met een computer. Ze werden ook vier keer achter elkaar wereldkampioen aan de draaitafel, wat wil zeggen dat ze echt heel vaardig zijn met vinyl.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dit weekend gaat het carnaval loos. Een stukje cultuur waarbij, naar verluidt, rangen en standen er niet toe doen en de spot wordt gedreven met de waan van de dag.
Voor velen bekend als een prachtig feest, waar je ongeremd jezelf kan zijn, mits verscholen achter maskers, pruiken en zotte kledij. Voor veel anderen bekend als een orgie van bierzuipen, lallen en billenknijpen. De vermeende carnavalsvierder die zich daaraan overgeeft heeft het carnaval net zo min begrepen als degenen die carnaval als louter een orgie van ongepaste zondigheid ziet.
Geen mens houdt het vol 365 dagen per jaar te hossen en te zingen, maar de wereld op vrolijke wijze op haar kop te zetten zou niet tot één week beperkt moeten zijn. De mens is te weinig nar.
Hoogtepunt van menig carnavalsfeest is de parade van carnavalswagens. Kunst of kunstig, u mag het zeggen. Zeker is dat hier veel creativiteit en ambachtelijkheid in is gaan zitten.
Het grappige is dat niet alleen humor om de humor voorbij rijdt. De essentie van carnaval indachtig, kun je ook maatschappelijk en/of politiek betrokken spot langs zien rijden. Het bespotten van staat (de politiek, de politici), kerk (of religie) en kapitaal (bedrijven, banken) hoort van oudsher bij carnaval.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
DakhaBrakha is een, ja hoe zal ik het eens zeggen, wervelwind uit Kiev, bestaand uit vier vrouwelijke multitalenten. Zingen, acteren, een instrument bespelen, ze kunnen het allemaal. In juni zijn ze te zien op het Holland Festival. Bekijk deze murder ballad en u begrijpt waarom Jan Roos liever niet heeft dat ze zonder visum Europa kunnen binnentrekken.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Kom, we doen eens wat gekkigheid uit de jaren zestig. Hierboven ziet u een virtuoos optreden van de Stoneman Family, maar de man om wie het draait speelt niet mee. Ernest Van Stoneman, “Pop”, de naamgever van de groep was een van de grote countrysterren van de jaren twintig: hij schreef meer dan 200 nummers. Tijdens de Grote Depressie raakte hij alles kwijt en nam ieder baantje aan dat hij krijgen kon, terwijl hij zijn kinderen de liefde voor muziek bijbracht. Aan het eind van bovenstaand clipje mag hij vertellen wat hij ervan vond.
“Vellum lasts 5,000 years, while there is no guarantee that electronic means of preserving documents will be there 1,000 years from now.”
De Britse parlementariër James Gray maakt zich druk over de afschaffing van perkament als medium waarop de verslagen van het House of Lords worden vastgelegd. Men gaat over op papier.
Halie Loren is een Amerikaanse jazz-zangeres. Denk Madeleine Peyroux en Melody Gardot, maar dan met nog minder scherpe kantjes, vooral als ze covers opneemt. Bovenstaand nummer is van haar eigen hand, goed voor drie hele relaxte minuten.
Areti Ketime is een Griekse zangeres van het betere levenslied. De hele wereld kon haar horen toen ze in 2004 optrad tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Athene. In bovenstaand nummer werkt ze samen met Stefan Hantel, een Duitse producer met roots op de Balkan, die er een net wat meer eigentijdse draai aan geeft.
BRIEF - Vind van Lodewijk Asschers politiek wat je wilt, maar deze open brief aan de reageerder (sic) is briljant.
Voor de liefhebbers van bands die de tijd nemen om een nummer op te bouwen: tien minuten duurt deze clip van Savages, een postpunk band uit Londen, die een boodschap er in te rammen heeft: Don’t let the fuckers keep you down. De band heeft overigens net een nieuwe single uit.
Barcelona Gipsy Klezmer Orchestra was aanvankelijk bedoeld als een tijdelijk project van een aantal muzikanten die bij elkaar waren voor een zigeunerfestival in Barcelona. Het wereldwijde succes van hun muzikale mix heeft ze doen besluiten samen verder te gaan. In steeds wisselende samenstellingen en onder een andere naam, dat wel.
Zelfs als je de Amerikaanse verkiezingen nu al zat bent is dit filmpje pretty good. Prettyyy, prettyyy, prettyyyy, pretty good …
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.