Closing Time | Jarre
, door
We blijven nog even bij jaren tachtig retromuziek met deze ode aan Jean Michel Jarre.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Het Verhaal | Lidy Nicolasen
, door
Voor de boekenpodcast Het verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek, in deze aflevering met Lidy Nicolasen over haar historische roman De geuzendochter – De legende van Kiste Trui en de Slag op de Mookerheide.
Over het boek
In het dorp Mook staat een huis, dat de naam ‘Die swaere noodt’ draagt. De zware nood tekent de Slag op de Mookerheide, een veldslag aan het begin van de opstand tegen de Spaanse koning. Na een wedloop aan weerszijden van de Maas stonden in 1574 twee legers in Mook tegenover elkaar: de Spanjaarden aan de ene kant, de opstandige geuzen, onder leiding van Hendrik en Lodewijk – de broers van Willem van Oranje – aan de andere kant.
In De geuzendochter kruipt Lidy Nicolasen – die opgroeide in de buurt van Mook – in de huid van de legendarische Kiste Trui die jarenlang over de hei zou hebben gezworven, op zoek naar een legerkist met kostbaarheden, die door de broers van Willem van Oranje voorafgaand aan de strijd zou zijn begraven.
Nicolasen verweeft op meeslepende wijze de militaire veldslag met de godsdiensttwisten in het land, de ongelijke sociale verhoudingen in de zestiende eeuw en de tragische gevolgen van de oorlog voor een kleine gemeenschap.
Foto:
United Nations Photo (cc)
Kunst op Zondag | Verenigde Naties
, door
De Verenigde Naties hebben deze dagen weer eens de handen vol aan oorlog en mensenrechten. Wellicht kunt u de VN helpen de nobele doelstellingen te halen door deze vacature te vervullen.
Dat “verenigde” slaat vooral op de vergaderingen. De lidstaten zijn vaak in vergadering bijeen. Verenigd zijn, in de zin van eensgezind, dat gaat de leden een stuk minder goed af. Hoe goed de lidstaten de essentie van de VN begrijpen, valt misschien af te lezen aan de kunstvoorwerpen die ze de VN cadeau hebben gedaan.
Nu is het niet allemaal echt kunst dat u nu gaat zien, maar we kunnen er wel aan af zien hoe we de houding van de gulle gever ten opzichte van de VN kunnen interpreteren. Een selectie uit de United Nations Art Collection (ook hier te vinden).
Meest bekende en iconische beeld is natuurlijk ’Non Violence’, of ‘The Knotted Gun’ van de Zweedse kunstenaar Carl Fredrik Reuterswärd. Hij maakte het in reactie op de moord op John Lennon. Er staan in negen landen exemplaren en Luxemburg deed in 1988 er een cadeau aan de Verenigde Naties.
U bent nieuwsgierig naar de Nederlandse bijdrage? Geen kunst, maar de ‘Slinger van Foucault’, in de ontvangsthal van de ‘General Asembly’.. Destijds (1955) gemaakt door het Philips natuurkundig Laboratorium. Typisch Nederlands VN-cadeautje: we slingeren wel mee met hoe het draait. Of andersom natuurlijk.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Closing Time | Cruising
, door
Konrad Célinski is een relatief onbekende Poolse retrocomponist. Z’n zwaar op de synthesizer leunende muziek voert je direct terug naar de jaren tachtig. Denk: Miami Vice, Manhunter, etc.
Hij maakt veel gebruik van samples uit films, tv-series e.d. Voor wie af en toe in een nostalgische bui is, is z’n bandcamppagina wel de moeite waard.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 06-11-2022
Vrouwen in het Iraanse parlement
, door
ACHTERGROND - De jongedame hierboven vormde onlangs een klein schandaaltje in de Iraanse internetgemeenschap. Het is Somaye Hosseinwand, kandidaat voor de parlementsverkiezingen in Iran afgelopen mei in het district Shiraz. Ik heb geen idee of ze verkozen is, maar een boel publiciteit heeft ze in ieder geval wel gehad.
Op internet en sociale media werd zowel haar affiche als haar voorkomen uitgebreid besproken, en die commentaren hadden een hoog ‘oh la la’-gehalte. En eigenlijk is dat gek, want er is niets mis met dat affiche, zéker niet in de ‘oh la la’-sfeer. Ze heeft een keurige hoofddoek op. Er is geen haar te zien – en dat is wel eens anders bij Iraanse vrouwen – en zelfs haar hals is keurig gesluierd. Ook dat zie je niet vaak.
Het is des te vreemder omdat in Iran alle kandidaten voor een verkiezing door een commissie vooraf worden gekeurd op hun islamitisch gehalte. Die commissies zijn niet mals: ik herinner me vaag een verkiezing waarbij – ik geloof – een kwart van de zittende parlementsleden, die dus al eens waren gekeurd én verkozen, alsnog onvoldoende islamitisch werden geacht om nog eens mee te doen. Mevrouw Hosseinwand is dus door die commissie, die bij de ‘oh’ van ‘oh la la’ al zou zijn afgehaakt, heen gekomen.
Foto:
Still VPRO Zomergasten 6-8-2017 - Glenn Helberg
Recensie Zomergasten 2017 | Glenn Helberg
, door
RECENSIE - Het zou zo’n beetje alles worden waar reactionair blank Nederland zich groen en geel aan ergert, deze Zomergastenaflevering. Psychiater Glenn Helberg – van Antilliaanse afkomst, homoseksueel – voerde de kijker behendig langs allerhande discussiepunten over ras en seksualiteit waar de witte kijker zich ongemakkelijk bij voelt.
Zelfs de progressieve Janine Abbring voelde zich in al haar witheid regelmatig ongemakkelijk en interrumpeerde de geboren verteller Helberg dat het een lieve lust was. Ze was door alle politiek geladen discussies over ras elk woordje op een goudschaal gaan wegen, bang om de verkeerde woorden te gebruiken, onthulde ze.
Het gaat nu even niet om jou, meid, dacht ik bij mijzelf. Dat had je toch van ‘black twitter’ kunnen leren, en anders moet je daar misschien gewoon maar even wegblijven. Scheelt een hoop twijfel aan jezelf die verder niks oplevert. Als niks anders helpt, gewoon muten die bende jacobijnen, want dat vingerwijzen van die lui de godganse dag door is inderdaad doodvermoeiend.
Helberg toonde zich allerbeminnelijkst en liet zich niet van de wijs brengen.
In de pas lopen
De psychiater begon zijn exposé met een fragment uit Nise: the heart of madness (2015), over een jonge vrouwelijke collega in een kliniek in Rio de Janeiro, die psychiatrische ziekten in plaats van deze met elektroshocks en lobotomieën te lijf te gaan, behandelde door een beroep te doen op creatieve expressie. Nogal revolutionair in de jaren vijftig, waarin men vooral aan symptoombestrijding deed, en patiënten met dwang en agressie benaderde.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Closing Time | Jig of Life
, door
We blijven nog even bij het magistrale album ‘Hounds of Love’ van Kate Bush, waarin deze laat zien niet enkel gebruik te maken van de modernste technologie, maar ook thuis te zijn in de wereld van de traditionele muziek, zoals deze Ierse volksdans.
Closing Time | Hello Earth
, door
Kate Bush’ meesterwerk Hounds of Love blijft ook na meer dan dertig jaar nog boeien. Bush had volledige creatieve vrijheid in haar eigen studio, die ze aan huis had laten bouwen.
Met de op dat moment nieuwe computer en synthesizertechnologie weet ze een innovatief dubbeldik album neer te zetten, waarvan elk nummer uitnodigt tot (her)luisteren.
Opvallend is het veelvoudig gebruik van samples, zoals uit de Britse horrorfilm ‘Night of the Demon’ (1957) en hier een deel van de koorzang uit het Georgische volkswijsje Tsintskaro. Bush kent haar horrorklassiekers, want hetzelfde fragment figureert in Werner Herzogs ‘Nosferatu: Phantom der Nacht’ uit 1979.
Closing Time | Jimi Tenor
, door
Kenmerkend voor de muziek van Jimi Tenor is de combinatie van (afro-)jazz met, in zijn woorden, “spontaneous silliness and shameless glamour”. Met dit gezapige en toch sprankelende nummer opent hij zijn laatste album Saxentric. Naast de saxofoon neemt Tenor zo’n twintig andere instrumenten en (achtergrond)zang voor zijn rekening.
Closing Time | Vessels
, door
Het kwintet Vessels begon jaren geleden als een post-rock band, voor ze de elektronische kant op gingen. ‘Radiart’ is een voorproefje van hun nieuwe album The Great Distraction dat in september uitkomt, en gaat vergezeld van een clip met een, eh, ontknoping.
Closing Time | Nonkeen
, door
Nonkeen zijn drie jeugdvrienden, van wie pianist/elektronisch artiest Nils Frahm ongetwijfeld het meest bekend is. Dingen aan het toeval overlaten is hun thema: de nummers zijn bewerkingen van op cassettebandjes opgenomen geklooi van vroeger en nu, en ze beslisten door het gooien van een dobbelsteen welke nummers op welk van de twee albums zouden komen. ‘Chasing God through Palmyra’ staat op het eerste album The Gamble.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.