Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag wederom een stuk van Ingo Piepers, defensiespecialist. -- Update: Ingo is inmiddels associated blogger. Daarom staat dit stuk nu onder zijn eigen naam -- In NRC Handelsblad van 20 februari wordt naar aanleiding van het friendly fire incident in Uruzgan vorige maand een aantal reacties van militairen en politici genoemd`: "Te snelle conclusies na incident" en "Militairen gegriefd door brief minister". Ook wordt gereageerd in het Commentaar van de redactie van NRC Handelsblad: "Wat heeft minister Van Middelkoop bezield om gisteren een onderzoek naar buiten te brengen dat meer vragen oproept dan antwoorden geeft?" Zowel de volledigheid als de tijdigheid van het rapport worden ter discussie gesteld. Los van deze - tot op zekere hoogte - begrijpelijk commotie is het nuttig om het fenomeen friendly fire eens onder de loep te nemen (ik maak hierbij onder andere gebruik van het Amerikaanse rapport Friendly Fire: Time For Action. Friendly fire - dat wil zeggen 'onbedoeld vuur van militaire eenheden en personeel op eigen of coalitietroepen tijdens gevechtsacties' - bestaat zolang er gevochten wordt. Amerikaans onderzoek heeft uitgewezen dat bijna 2% van het aantal(gevechts)slachtoffers, tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Korea- en Vietnamoorlog het gevolg was van friendly fire. Tijdens de Eerste Golf Oorlog (1991) waren maar liefst 35 van de 148 (24%) Amerikaanse slachtoffers het gevolg van friendly fire. De emotionele impact op een militaire eenheid is enorm als zich slachtoffers voordoen als gevolg van friendly fire. Dergelijke incidenten kunnen het moraal en de gevechtswaarde van de eenheid ernstig aantasten. Ook laat het de publieke opinie niet onberoerd. Een studie naar de impact van friendly fire op de Amerikaanse publieke opinie tijdens de Vietnamoorlog laat zien, dat dergelijke friendly fire incidenten ook invloed hadden op het maatschappelijke draagvlak in de VS voor deze oorlog. Nog een reden zorgvuldig over dergelijke incidenten te communiceren.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Met alle bombast van de Amerikaanse primaries zou je bijna vergeten dat er op dit moment nòg een presidentsverkiezing speelt, namelijk in de EU-lidstaat Cyprus. Daar bestaat de kans dat komende zondag een vrij unieke gebeurtenis plaatsvindt, namelijk de verkiezing van de eerste communistische president in de EU (en, als je Cyprus daartoe rekent, de eerste in West-Europa).
Om te begrijpen hoe dit mogelijk is, is het noodzakelijk te begrijpen dat de Cypriotische politiek nog altijd voornamelijk gedomineerd wordt door de kwestie van de bezetting van Noord-Cyprus door Turkse troepen. Sinds het herenigingsvoorstel van Kofi Annan in 2004 door de Grieks-Cyprioten werd weggestemd bevindt het eiland zich in een politieke patstelling. De Cyprioten lijken deze situatie nu zat te worden.
Eerste slachtoffer van deze onvrede lijkt de zittende president Papadopoulos te zijn geweest. Hij profileerde zich het meest rechtlijnig tegen vrede met het Turkse deel en viel daarom bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen vorige week tenauwernood buiten de boot.
De overgebleven twee kandidaten zijn de leider van de communistische partij AKEL Christofias en de oud-minister van buitenlandse zaken Kasoulides van het rechts conservatieve DISY. Van beide kandidaten is Christofias degene die zich het meest als potentiële vredesstichter profileert. Hij kreeg bij de eerste ronde weliswaar ietsje minder stemmen dan Kasoulides, maar de partijen die Papadopoulos steunden hebben inmiddels hun steun aan Christofias toegezegd, zodat deze nu een behoorlijke kans maakt verkozen te raken.
“Hee Steeph heb je gezien dat jullie Google ranking van 5 naar 3 is gezakt? Komt zeker door dat redesign. Volgens onze SEO specialist staan jullie headers niet goed en krijgen jullie strafpunten voor die dubbele links.”
Aldus S in de MSN enige weken geleden.
What the fuck! Ons mooi Sargasso dat ooit even de Google rank 7 had nu ineens afgezakt naar 3? Oh rampspoed! Hoe komen nieuwe lezers dan ooit tot ons? En welk een desastreus effect heeft dat niet op onze notering in de hitparade?
Snel op zoek naar een SEO optimizer plugin voor WordPress en ook even de CSS tweaken zodat de headers goed staan. Oh ja, ook even de metatags goed zetten. En … en….
Toen knapte er iets. Maar daarover straks meer.
Mocht u niet dagelijks met weblogs en alles wat daar achter zit bezig zijn, komt bovenstaande tekst waarschijnlijk over als abacadabra. Houden zo!
De belangrijkste afkort wil ik wel even toelichten. SEO staat voor Search Engine Optimization. Als je een website of weblog hebt, hoor je daar mee bezig te zijn om ervoor te zorgen dat je goed “scoort” bij de zoekmachines. Als jouw site helemaal aan de regeltjes voldoet, maak je meer kans om gevonden te worden als iemand op een bepaald woord zoekt. De term wordt vooral gebruikt in de marketingwereld. Het is immers van groot belang ervoor te zorgen dat jouw product als eerste gevonden wordt.
Maar nu is iedereen er mee bezig, zo ook wij.
Tenminste, tot het knapte.
Al snel na het ontstaan van het web kwamen er zoekmachines. Eerst heel simpel, maar al snel werden ze slimmer. Ze hadden algoritmes om te bepalen of een pagina waardevol was of niet. Op basis van bijvoorbeeld de hoeveelheid linkjes in en uit kreeg je dan punten.
Helaas had de commercie dit al snel in de gaten en probeerde misbruik te maken van de constructie, bijvoorbeeld door nepsites op te zetten die linkten naar hun producten. En zo startte de oorlog. De zoekmachinemensen moesten slimmere algoritmes bedenken om het “eerlijker” te maken en de commercianten verzonnen weer nieuwe foefjes (bijvoorbeeld nep-reacties op weblogs met linkjes). Enzovoort en zo verder.
Maar het gevolg van dit alles is dat weblogs als de onze energie moeten steken in het “netjes” maken van de site zodat we aan de “regels” van de zoekmachines voldoen. En waarvoor eigenlijk? Om de kans te vergroten dat we gevonden worden door zoekers in de internetjungle? Weet u wat de vijf meest gebruikte zoektermen zijn waarmee de mensen het laatste half jaar op onze site kwamen? Durf het bijna niet te zeggen:
“Nadine Jansen”
“Ann Coulter”
“Paris Hilton”
“Pamela Anderson”
“Anorexia”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Het project van de oud-krijgsgevangen is van een andere orde. In zijn antwoord heeft De Crem gewezen op de oneerlijke concurrentie die Defensie hier organiseert tegenover de private autocarsector. Bovendien betreft het hier volgens het dossier geen jaarlijkse pelgrimstocht, maar zijn het schoolreizen.”
België, het land van de humor, heeft ook een mister van landsverdediging: Pieter De Crem. Nu reeds genoemd om zijn gestuntel (hij verraadde het NAVO-geheim dat België kernwapens heeft gestockeerd) heeft hij iets nieuws: de door het leger betaalde autocar die zowel jongeren als oudstrijders naar respectievelijk bezoek en herdenking in bijvoorbeeld Büchenwald bracht.
Geen geld dus meer – al kostte dat evenveel als de ministers eigen promovlucht naar Kosovo.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Wanneer leren zoekmachines eens wat kwaliteit is?
Ligt het aan de zoekmachines of de gebruikers? Ff wat commercie van GC.
Rustgevende beelden van minikosmosjes op: aqua forest aquarium.
Bernhard nog grotere schurk dan we al dachten
Maar waarom zijn het toch altijd de socialisten die de vermaledijde monarchie redden?
Hour of Power-gate: kamervragen
PvdA-er Dijsselbloem wil weten of het kabinet wellicht een voorkeur heeft voor gelovigen.
Hijsfijn!