1. 1

    Typisch Bush om dan ’s avonds het bed in te stappen alsof er niets gebeurt. De man schijnt al jaren werkdagen van 9 tot 5 aan te houden, gouverneur/president of niet. En natuurlijk nog een maandje of vijf vakantie per jaar. Leader of the Free World? Nou, alleen in kantoortijden, dank u.

  2. 3

    Mensen die onder grote spanning staan of die erg verdrietig zijn, overkomt nog wel eens een heel bevrijdende lachbui om niks. Denk bijv. aan de grappen bij de koffietafel na een begrafenis. Dat lijkt me een normaal menselijk systeem om spanning te ontladen, en als ik de onschuld (om niet te zeggen naïviteit) zie van de humor waar Bush het hier over heeft, lijkt het me in die categorie te vallen.

    Bush is heel veel te verwijten, maar dit m.i. niet.

  3. 5

    Dat hij zich mee druk maakt over het comfort van zijn bed dan over de veiligheid wel.

    Maar dat kan ik uit deze tekst niet opmaken.

  4. 6

    Voor mij spreekt dat uit dit stuk:

    The agents said, “You’ll be sleeping downstairs. Washington’s still a dangerous place.” And I said no, I can’t sleep down there, the bed didn’t look comfortable. I was really tired, Laura was tired, we like our own bed. We like our own routine. You know, kind of a nester.

  5. 7

    Ik vind de verwijzing naar een begrafenis eigenlijk ook niet helemaal terecht in deze situatie. Ja, het is menselijk om d.m.v. een lachbui de spanning te ontladen. Maar dit is niet zo maar iets… We hebben het hier over de machtigste president van de wereld die “rustig” weer gaat slapen en aan het grappen is, terwijl dat de rest van Amerika in spanning zit.