Befaptrapt [Schermschot #8]

Klik op onderstaand beeld en raad uit welke film het schermschot afkomstig is:



Betrapt. Maar het kan nog pijnlijker, uiteindelijk.

******************************************************

Uitleg van DE SCHERMSCHOTQUIZ: Een filmstill wordt gevangen met print-screen op de computer of via het analoge gat dat tussen tv en fotocamera gaapt. En u mag raden uit welke film de afbeelding komt of anderszins zinnig cinematisch commentaar leveren. Blijven goede antwoorden lang uit in het reactiepampier, dan kan de organisatie aanwijzingen geven. Na pakweg een jaar filmplaatjes raden (eind 2008), zal een prijs aan de beste Sargassale Schermschutter worden toegekend.

  1. 3

    @Danny: gokje?

    In elk geval: petje af en R.E.S.T.E.C.P. en
    ^^^^ ROFFFFFFELDETROMMELDEDRUMSOLO! ^^^^

    Mooie en retedepressieve film, Little Children. (Met prachtvrouw en dito actrice Kate Winslet)

  2. 5

    is het trouwens erg overbodig om te zeggen dat Kate Winslett geweldig (anders) was in Eternal Sunshine of the Spotless Mind, vooral dus wegens Charlie Kaufman, ook terecht bekend van Adaptation en Being John Malkovich, en waar binnenkort een nieuw verhaal “Synecdoche, New York” schijnt te gaan uitkomen?

  3. 7

    @Paul,
    Waarschijnlijk wordt het elke week vrijdag 20.00 uur schermschieten. Maar onverwachte schoten zijn ook wel leuk. De organisatie beraadt zich, als altijd.

    De opmerking over Winslet en Kaufman is op zichzelf niet dermate cinemagistraal dat het punten oplevert. Maar doordat deze zo dicht bij mijn eigen filmsmaak komt (en er weinig concurrentie is van andere schermshutters hier), worden er toch 2 punten op uw conto bijgeboekt. Hoera! (2x)

    Zie hieronder een posting van mijn hand over Eternal Sunshine, op Sargasso verschenen in oktober 2004 (de enige maand die uit de Sargasso-geschiedenis gewist is -ironie?):

    Eternal Sunshine of the Spotless Mind

    Zit u in een relatie die u minder leuk maakt dan u eigenlijk bent? Hoopt u na de zoveelste hevige ruzie telkens tevergeefs op te krabbelen uit het dal ? En is het enige dat de uitweg blokkeert uw partner? Lacuna Inc. kan u helpen uw destructieve liefde te vergeten. In de film Eternal Sunshine of the Spotless Mind neemt Clementine (Kate Winslet) de beslissing al haar herinneringen aan Joel (Jim Carrey) uit te wissen. Joel doet uit wraak hetzelfde. Het kost een paar hersencellen, maar niet veel meer dan verloren gaan bij een avond doorzakken, zo wordt hem verzekerd. Gaandeweg komt Joel er achter dat hij toch graag vasthoudt aan bepaalde herinneringen, maar het proces is dan al in volle gang.

    Je kunt het aan scenarioschrijver Charlie Kaufman toevertrouwen om dit gegeven magistraal uit te werken. Eerder nodigde hij de filmkijker al uit om via een kleine ingang ergens op de 7 1/2e verdieping van een bedrijfsgebouw het hoofd van John Malkovich te betreden (Being John Malkovich). En in Adaptation voerde hij in de hoedanigheid van Nicolas Cage een scenarioschrijver op die bezig was een scenario te schrijven voor, naar uiteindelijk blijkt, de film die de kijker op dat moment voorgeschoteld krijgt. Bij Kaufman zijn dergelijke vondsten geen oppervlakkige Hollywoodtruukjes a la kijken wat er gebeurt als een man in een vrouwenlichaam terechtkomt of een opa overgaat in zijn kleinzoon of een klein jongetje komt te huizen in een “mannenlichaam”. Genoemde films van Kaufman ontvouwen een puzzel die bestaat uit verschillende stukjes met inzichten en overpeinzingen. Voor sommigen kan het ‘te bedacht’ of ‘te gekunsteld’ overkomen, maar voor velen zal het hoogstaand vermaak zijn.

    Na het wissen van de herinneringen komen Joel en Clementine elkaar tegen in de trein. Was hun liefde voorbestemd en zal deze dus opnieuw ontluiken, of is met de herinneringen ook de kans op een gelukkig samenzijn vervlogen? Winslet is magistraal als de cynische en hedonistische Clementine met licht alcoholistische neigingen. “Drink up, young man. It’ll make the whole seduction part less repugnant”, voegt ze een schuchtere Joel toe nadat ze hem naar haar kamer heeft meegetroond. Carrey bewijst (nogmaals) dat hij een uitstekend acteur is met een timide vertolking van Joel die niet veel zegt omdat hij vindt dat hij gewoonweg niks interessants meemaakt. Samen zoeken ze een weg om maar niet te eindigen als de ‘dining dead’, stelletjes in restaurants die zwijgend naar hun eten staren. Van Kaufman mag ik u verklappen dat die weg aan het einde van de film weer hoopvol begaanbaar lijkt, omdat zo’n einde er zo dik bovenop ligt. Maar in het algemeen geeft hij niet graag interviews over hoe hij het allemaal bedoeld heeft. Ik zal daarom niet nog meer recenzeuren over de film, behalve dan de constatering dat ik hem ruim twee weken geleden zag en Eternal Sunshine zich in mijn herinnering inmiddels behagelijk op de plek van de beste film van 2004 heeft genesteld.

    Eternal Sunshine werd geregisseerd door Michel Gondry die eerder met Kaufman werkte aan het (ook zeer aan te raden) Human Nature. Gondry werkte als videoclipregisseur voor o.a. Bjork, Daft Punk en Beck (die de titelsong ‘Everbody’s Gotta Learn Sometime’ vertolkt).

    De titel is ontleend aan een gedicht van Alexander Pope (1688-1744)
    How happy is the blameless Vestal’s lot!
    The world forgotten and by the world forgot
    Eternal sunshine of the spotless mind
    Each prayer accepted and each wish resign’d