Hierbij het vijfde deel van de behandeling van de voorstellen van de Nationale Conventie. (Zie toelichting bij deel 1)
5. Laat alle jongeren tijdens hun schoolopleiding omstreeks hun 17e levensjaar een stage lopen die het publieke belang dient.
Toelichting Nationale Conventie:
Actief burgerschap moet ergens geleerd worden. Vrijblijvendheid is wat dat betreft niet op zijn plaats. De Conventie stelt daarom voor dat iedere jongere rond zijn zeventiende jaar, als onderdeel van zijn schoolopleiding, een verplichte stage loopt ten dienste van het publieke belang. Gedacht kan worden aan stages in verpleeghuizen, buurthuizen, sportverenigingen, basisonderwijs en vluchtelingenzorg.
Het is belangrijk gemeenschapsdiensten als algemene norm voor iedereen die opgroeit in Nederland te introduceren. De Conventie meent dat het mogelijk is een dergelijk stage in het onderwijsprogramma op te nemen. Een en ander sluit aan bij recente ontwikkelingen de leerplicht te verruimen tot en met het zeventiende jaar. Het gemeenschapsbelang van actief burgerschap is zo groot dat de Conventie heenstapt over bezwaren tegen een (beperkte) sociale dienstplicht.
Uitvoering:
Wetswijziging noodzakelijk.
Dit is een van de voorstellen die voor een deel al staat in het huidige regeerakkoord (blz 30 punt 10). Hoewel ik de intentie wel begrijp, vraag ik me af of dit in de praktijk goed kan werken. De plicht die er achter zit, maakt het dwangmatig. Hierdoor gaat mogelijk de essentie van waarvoor het bedoeld is, verloren.
Maar zeer waarschijnlijk zal een verplichte maatschappelijke stage nog altijd beter zijn dan wat we nu hebben, niets.
Heel benieuwd hoe dit voorstel uiteindelijk in de Tweede Kamer komt en wat er na alle behandelingen nog van over is als het tot wet gemaakt wordt.
Een actualiteit van de afgelopen week cryptisch omschreven:
Ze zijn als water en vuur. Ze raakten elkaar niet, maar gaan toch samen verder.
Niet zo’n moeilijke volgens mij. Maar toch de vraag of u, als u de oplossing weet, graag deze even met “[ color=#EBE6E4]” voor en “[ /color]” achter de tekst verborgen wilt houden (maar dan zonder de spaties na het openingshaakje). Dan ziet bijna niemand het, maar kan ik nog wel aangeven of het goed of fout is.
Hierbij het vierde deel van de behandeling van de voorstellen van de Nationale Conventie. (Zie toelichting bij deel 1)
4. Breng onbetaalde inzet voor de publieke zaak in aanmerking voor belastingaftrek.
Toelichting Nationale Conventie:
In de Nederlandse samenleving zijn verenigingsleven en vrijwilligerswerk traditioneel sterk ontwikkeld. Op dit moment bevindt de vrijwillige inzet van burgers voor de publieke zaak zich nog op een aanvaardbaar niveau. Maar er is al jaren een geleidelijke daling gaande. Dat kan uiteindelijk ten koste gaan van onze politieke gemeenschap die als gezegd, alleen gedijt bij inzet en toewijding van velen. Het is daarom goed te zoeken naar middelen om de daling tot staan te brengen.
De norm dat alle burgers zich actief voor het collectief inzetten (‘burgerschap als ambt’), moet uitgangspunt voor beleid zijn en in woord en daad worden uitgedragen. Die norm veronderstelt dat iedereen een redelijke inzet levert voor de publieke zaak en voor de medemens. Maar een bijzondere inzet komt voor beloning in aanmerking.
De Conventie denkt aan uitwerking van dit voorstel langs de volgende lijnen:
– Geef deze regeling vorm net zoals de giftenaftrek: maatschappelijk gewaardeerde inzet wordt fiscaal gehonoreerd. Iedereen wordt echter geacht in zekere mate dit soort burgerplichten te vervullen. Dit betekent dat, evenals bij de giftenaftrek, een flinke drempel wordt ingebouwd. Alleen bovennormale inspanningen komen voor aftrek in aanmerking.
– Baken de activiteiten af die kunnen leiden tot belastingaftrek. Het moet gaan om aantoonbare en structurele bijdragen aan de actieve samenleving, zoals vrijwilligerswerk voor brandweer, Rode Kruis, vereniging en kerken, bemiddeling bij buurtproblemen, organisatie van sociale initiatieven en bestuur van wijkraden. Maar ook kan men denken aan particulier initiatief als sociaal ondernemerschap en mantelzorg voor personen met een zorgindicatie, die daardoor niet in instellingen hoeven worden verzorgd. Maatschappelijk debat hierover is gewenst. De keuze van de activiteiten die wel of niet in aanmerking komen zal altijd subjectief zijn. Vooral grensgevallen zullen onderwerp van debat zijn. Dit debat is op zichzelf al waardevol en verdient daarom royaal ondersteuning.
– Breng ook werkgevers die medewerkers in werktijd in de gelegenheid stellen vrijwilligerswerk te verrichten, in aanmerking voor een fiscale tegemoetkoming. De werknemer kan die uren niet meer opvoeren.
Vanmiddag heb ik in de buurt van Utrecht een vrouw betrapt op het kopen van het blad Weekend en in het geniep net buiten de winkel gefotografeerd. Om niet gelijk op het niveau van Weekend zelf te komen, hebben we de identiteit van de vrouw verhuld.
Deze mevrouw behoort tot de grote groep mensen die zelf een volstrekt nietszeggend leventje leidt. Om dit een beetje te compenseren leest ze graag over en kijkt ze graag naar foto’s van mensen die in onze samenleving wel iets betekenen. Het is een pathetische gewoonte die gevoed wordt door een industrie die daar graag misbruik van maakt. Alles wat maar een beetje bekende Nederlander is, wordt op de voet gevolgd en alle acties worden op de gevoelige plaat vastgelegd. Iedere actie die maar enigszins afwijkt van het kleinburgerlijke leven van de lezers zelf wordt breeduit in de eerstkomende publicatie gegooid.
Ik vind dit verwerpelijk. Ik vind het zielig. Ik heb sterk de neiging om mensen die bijvoorbeeld een abonnement hebben op Weekend met een spuitje uit hun lijden te verlossen.
Maar ik heb me er bij neergelegd dat een deel van de maatschappij nu eenmaal ziek is en dat een ander deel van de maatschappij daar graag van profiteert. Ik heb me er bij neergelegd dat het begrip fatsoen snel begraven werd toen duidelijk was dat er geld te verdienen viel. Dat neemt niet weg dat ik zowel de lezers als de redacties van bladen als Weekend stuitend vind.
Maar met het zonder toestemming publiceren van de foto’s van de kinderen van Wouter Bos werd het me toch even te gortig.
[Gecensureerd stuk] Waar denken die ……. van een ….. wel niet dat mee bezig zijn? Kan het ze dan geen …. schelen dat het leven van mensen die daar niet om gevraagd hebben volledig ……. wordt? Zijn ze dan zo …… achterlijk dat ze niet begrijpen dat dit niet allen het leven die die mensen schaadt, maar ook de ….. samenleving als geheel? Dat er straks niemand meer zo ….. gek is om een publieke functie op te nemen omdat ze weten dat een …… bende van …… geldwolven op iedere ….. van de dag ieder ….. detail van hun leven en dat van hun naaste omgeving vastleggen?
Hebben ze dan helemaal geen ….. moraal in hun …… donder dat ze het heel normaal vinden om het leven van andere mensen te exploiteren? Om nog maar niet te spreken over die ….. kopers van het blad. [/Gecensureerd stuk]
Hierbij het derde deel van de behandeling van de voorstellen van de Nationale Conventie. (Zie toelichting bij deel 1)
3. Experimenteer met de invoering van burgerfora.
Toelichting Nationale Conventie:
Nieuwe vormen van burgerparticipatie kunnen burgers directer bij de politiek betrekken. De Nationale conventie adviseert te experimenteren met de instelling van ‘burgerfora’ die burgers in de beleidsvoorbereidende fase een rol geven.
Burgerfora verschillen van referenda omdat nooit de hele bevolking aan de politieke besluitvorming in een forum kan deelnemen. Bovendien hebben burgerfora geen besluitvormend karakter. Daar staat tegenover dat burgerfora veel mogelijkheden bieden voor inhoudelijk debat, een grondige belangenafweging en afgewogen oordeelsvorming.
De term ‘burgerfora’ is een verzamelnaam voor een methode, waarbij:
– een groep burgers wordt uitgenodigd na onderling debat een oordeel te geven over een publiek vraagstuk;
– burgers de mogelijkheid hebben experts en belanghebbenden te horen;
– na intensieve informatie- en argumentenuitwisseling, burgers een afgewogen oordeel vormen en advies uitbrengen aan de besluitvormers.
Onder burgerfora vallen allerlei innovatieve vormen van burgerparticipatie, zoals burgerpanels, burgerjury’s en deliberatieve peilingen. Een burgerjury bestaat uit een representatief panel van burgers. Zij komen voor kortere of langere tijd bijeen om onderwerpen op verschillende beleidsterreinen te bespreken en te beoordelen.
Daarna brengen zij een advies uit. Een deliberatieve peiling vindt plaats onder een representatieve groep burgers die éénmalig bijeen komt om over een specifiek onderwerp van gedachten te wisselen en te adviseren.In het buitenland, waaronder Canada en Denemarken, zijn al veel positieve ervaringen opgedaan met burgerfora, zowel op nationaal als lokaal niveau. In Nederland hebben we minder ervaring met burgerfora. Het Burgerforum Kiesstelsel, waarin 140 burgers adviseren over de toekomst van het kiesstelsel, is het eerste experiment op nationaal niveau.
Het nieuwe kabinet gebruikt haar eerste 100 dagen om het land in te trekken. Waar zouden de ministers volgens u vooral ook een kijkje moeten nemen of met wie zouden ze moeten praten?
Hierbij het tweede deel van de behandeling van de voorstellen van de Nationale Conventie. (Zie toelichting bij deel 1)
2. Stel adviesorganen van de regering voor minimaal eenderde samen uit uitvoerders van het primaire proces op het terrein waarover advies wordt uitgebracht.
Toelichting Nationale Conventie:
De last van regels en beleid kan ook worden verminderd door er voor te zorgen dat regels en beleid beter aansluiten bij de behoeften van degene die er dagelijks mee te maken hebben. Honderdduizenden professionals als leraren, verpleegsters en politieagenten houden zich beroepshalve met de publieke zaak bezig. Zij hebben een schat aan kennis over praktijksituaties die bruikbaar is voor de ontwikkeling van beleid en het stellen van regels. Deze kennis dringt vaak onvoldoende of te laat door bij beleidsmakers en de politiek. De Conventie pleit ervoor daarin verandering in brengen, door meer uitvoerders zitting te laten nemen in adviesorganen.
Een belangrijke functie van adviesorganen is vergroting van de externe oriëntatie van de overheid. Specifieke kennis van uitvoerders in adviesorganen mag daarbij niet ontbreken.
Nu zijn ze doorgaans samengesteld uit wetenschappers en (oud-)bestuurders.
Om bruggen te slaan tussen beleid en uitvoering is ook het inzicht en de kennis van uitvoerders nodig.
Uitvoering:
Kan zonder (grond)wetwijziging.