De Duitse Kanselier Angela Merkel is op bezoek in China. De Chinese premier Wen Jiabao leidt haar even af met een diablo:
En voor Frau Merkel er erg in heeft….
hacken de neefjes van de Chinese premier haar computers! En doen er terloops ook nog drie ministeries bij.
Dat is nou modern oorlog voeren. Die Chinezen hebben Sun Tzu goed tussen de oren.
Vandaag kiest Turkije mogelijk een niet-seculiere president. Dit schijnt een argument te zijn in de discussie of Turkije al dan niet bij de EU kan komen.
Vandaag verscheen er ook een peiling waaruit bleek dat de Nederlandse bedrijven eigenlijk geen verdere uitbreiding van de EU wensen.
In de eerste discussie lijkt de christelijke grondslag als bindende factor voor Europa een reden te zijn om landen uit te sluiten. In de tweede discussie ligt de nadruk heel erg op economisch gewin als argument voor of tegen uitbreiding.
Beide opties gaan echter voorbij aan de grondslag van de huidige EU. Het kan geen kwaad dit nog maar eens naar voren te halen.
De basis ligt in de Schuman Verklaring van 1950, na voorzet van Jean Monnet:
“World peace cannot be safeguarded without the making of creative efforts proportionate to the dangers which threaten it. The contribution which an organized and living Europe can bring to civilization is indispensable to the maintenance of peaceful relations. In taking upon herself for more than 20 years the role of champion of a united Europe, France has always had as her essential aim the service of peace. A united Europe was not achieved and we had war.
Europe will not be made all at once, or according to a single plan. It will be built through concrete achievements which first create a de facto solidarity. The rassemblement of the nations of Europe requires the elimination of the age-old opposition of France and Germany. Any action taken must in the first place concern these two countries.
With this aim in view, the French Government proposes to take action immediately on one limited but decisive point. It proposes to place Franco-German production of coal and steel as a whole under a common higher authority, within the framework of an organisation open to the participation of the other countries of Europe. The pooling of coal and steel production should immediately provide for the setting up of common foundations for economic development as a first step in the federation of Europe, and will change the destinies of those regions which have long been devoted to the manufacture of munitions of war, of which they have been the most constant victims….”
Okay, als ik het goed begrijp voeren we dus een oorlog tegen de drugs. Drugs zijn namelijk een bedreiging voor de samenleving. Dat we deze oorlog al tientallen jaren voeren en niet winnen doet even niet ter zake.
Wel is het zo dat deze oorlog ervoor zorgt dat de prijs van drugs hoog is en dat er veel mensen buiten het legale circuit zijn die er grote financiële belangen bij hebben. Zo groot zelfs dat hun gedrag weer bedreigend is voor onze maatschappij.
En dan hebben we aan de andere kant de oorlog tegen terrorisme. In die oorlog zijn we bijvoorbeeld Afghanistan binnen gevallen om die creeps daar te verjagen. Niet dat het echt gelukt is, maar dat doet even niet ter zake. Wat wel een aardige constatering is, is dat de opiumproductie in Afghanistan nog nooit zo hoog is geweest. Heel begrijpelijk met die marktprijzen door die andere oorlog. Beetje jammer wel dat een deel van de inkomsten uit die opiumhandel naar de terroristen gaat die vervolgens weer slachtoffers onder onze soldaten maken.
Kortom, de ene oorlog frustreert de andere oorlog. En in beide oorlogen vallen slachtoffers. Veel slachtoffers.
Ergens mis ik iets kennelijk. Waarom voerden we die oorlogen ook alweer?
Het waren steeds kleine, onopvallende berichten die de laatste weken op de telex voorbij kwamen. Maar samen geven ze toch een beeld dat wat aandacht behoeft.
Het begon een tijdje geleden al met de stijgende prijs van maïs. Mede als gevolg van de wens om biobrandstof te produceren uit deze plant (hoe inefficiënt) stijgt de vraag al enige tijd. De productie kan de vraag nog niet bijhouden en het weer werkt ook weer eens tegen. Dus krijg je hogere prijzen, in de orde grootte van 50% over het afgelopen jaar.
Toen verschenen her en der berichten over de stijgende prijs voor rijst.
De toenemende vraag, mislukte oogsten en de productie die niet zo snel meer groeit, zorgt ook hier voor prijsstijgingen.
En deze week was het tarwe dat ineens sterk in de belangstelling stond. De verwachting dat oogsten in Europa, Canada en de VS tegen zullen vallen terwijl de vraag nog steeds stijgt, zorgen ook hier voor een stijgend prijs. Mede ook doordat landen proberen nu al andere tekorten hiermee aan te vullen.
Een prijsstijging op zich bij een van de producten is natuurlijk geen ramp. Het geheel wordt toch wel wat spannender als de stijging zich voor doet voor juist deze drie producten. Maïs, rijst en tarwe zijn samen goed voor een substantieel deel van basisvoedselvoorziening van de hele wereld.
En dat geldt zowel direct (als in rijst), als indirect (brood, cornflakes, ijs) als in heel indirect (vlees).
“The President is in our Constitution like the sun, firmly centred, provides life to the universe….. This supreme authority has to be perpetual and on a permanent basis”
Aldus het parlementslid Carlos Escarra van Venezuela over de aanstaande veranderingen in de grondwet aldaar.
Via een contact in Venezuela ontvingen wij een vertaalde versie van een redactioneel commentaar uit Journal La Nación van Costa Rica gedateerd 23 augustus. Hieronder de integrale tekst.
Dictatorial Warlordship
With his constitutional reform, Chávez comes nearer to a dictatorship.
The axis to his master plan is to concentrate a “perpetual” centralized power, devoid of any counterbalancing power.
Journal La Nación Costa Rica 23/08/07
The constitutional reform project, presented on August 15th to the National Assembly by the Venezuelan President, Hugo Chávez, is totally unrelated with his so called “Socialism of the XXI th. century”, as he has been proclaiming it for some time now. On the contrary, it deals with one additional step y the slow, but persistent, inroad towards a dictatorship. This is achieved through a practically absolute centralisation of power on the Presidency as well as the attempt to maintain himself in power on a definitive basis. In other words, instituting an irresponsible and authoritarian populist warlord, that implies a very severe setback in his country politics and therefore of the hemisphere.
![[Foto] Branden in Zuid-Europa](http://www.osei.noaa.gov/Events/Fires/Europe_W/2007/FSHSeurope236_MO.jpg){kind=link}