“Hee Steeph heb je gezien dat jullie Google ranking van 5 naar 3 is gezakt? Komt zeker door dat redesign. Volgens onze SEO specialist staan jullie headers niet goed en krijgen jullie strafpunten voor die dubbele links.”
Aldus S in de MSN enige weken geleden.
What the fuck! Ons mooi Sargasso dat ooit even de Google rank 7 had nu ineens afgezakt naar 3? Oh rampspoed! Hoe komen nieuwe lezers dan ooit tot ons? En welk een desastreus effect heeft dat niet op onze notering in de hitparade?
Snel op zoek naar een SEO optimizer plugin voor WordPress en ook even de CSS tweaken zodat de headers goed staan. Oh ja, ook even de metatags goed zetten. En … en….
Toen knapte er iets. Maar daarover straks meer.
Mocht u niet dagelijks met weblogs en alles wat daar achter zit bezig zijn, komt bovenstaande tekst waarschijnlijk over als abacadabra. Houden zo!
De belangrijkste afkort wil ik wel even toelichten. SEO staat voor Search Engine Optimization. Als je een website of weblog hebt, hoor je daar mee bezig te zijn om ervoor te zorgen dat je goed “scoort” bij de zoekmachines. Als jouw site helemaal aan de regeltjes voldoet, maak je meer kans om gevonden te worden als iemand op een bepaald woord zoekt. De term wordt vooral gebruikt in de marketingwereld. Het is immers van groot belang ervoor te zorgen dat jouw product als eerste gevonden wordt.
Maar nu is iedereen er mee bezig, zo ook wij.
Tenminste, tot het knapte.
Al snel na het ontstaan van het web kwamen er zoekmachines. Eerst heel simpel, maar al snel werden ze slimmer. Ze hadden algoritmes om te bepalen of een pagina waardevol was of niet. Op basis van bijvoorbeeld de hoeveelheid linkjes in en uit kreeg je dan punten.
Helaas had de commercie dit al snel in de gaten en probeerde misbruik te maken van de constructie, bijvoorbeeld door nepsites op te zetten die linkten naar hun producten. En zo startte de oorlog. De zoekmachinemensen moesten slimmere algoritmes bedenken om het “eerlijker” te maken en de commercianten verzonnen weer nieuwe foefjes (bijvoorbeeld nep-reacties op weblogs met linkjes). Enzovoort en zo verder.
Maar het gevolg van dit alles is dat weblogs als de onze energie moeten steken in het “netjes” maken van de site zodat we aan de “regels” van de zoekmachines voldoen. En waarvoor eigenlijk? Om de kans te vergroten dat we gevonden worden door zoekers in de internetjungle? Weet u wat de vijf meest gebruikte zoektermen zijn waarmee de mensen het laatste half jaar op onze site kwamen? Durf het bijna niet te zeggen:
“Nadine Jansen”
“Ann Coulter”
“Paris Hilton”
“Pamela Anderson”
“Anorexia”
Terwijl ik nog steeds bezig was met het compleet maken van de lijst met privacyschendingen, kwam ik ineens een nieuw document tegen tussen de kamerstukken. Deze ging over het samenvoegen van twee wetten, op de identificatieplicht bij dienstverlening en op meldingsplicht verdachte transacties. Daarbij kon dan gelijk even een Europese richtlijn meegenomen worden. En toen werd ik even stevig op het verkeerde been gezet. Las ik nou goed dat “Politically Exposed Persons”, oftewel in goed Nederlands “Politiek Prominente Personen”, uitgesloten werden van die meldingsplicht? Het zou toch niet!
Gelukkig bleek niets minder waar. Sterker nog, hier komt een wetsvoorstel voorbij die juist de politici eens een keer stevig aanpakt.
De redenering vanuit de EU is als volgt. Politici (en aan politiek gerelateerde personen als rechters en directeuren van centrale banken) zijn een kwetsbare groep als het gaat om corruptie. Om er zeker van te zijn dat ze niet het verkeerde pad bewandelen, moeten ze extra aandacht krijgen bij alle financiële handelingen. En ook hun familie. In de toelichting staat het als volgt:
“Artikel 1, onderdeel c
Het begrip «politiek prominente personen», ook wel als PEP’s (politically exposed persons) aangeduid, is nieuw in de Nederlandse anti-witwaswetgeving.
Door de FATF is vastgesteld dat een bijzonder risico bestaat voor de financiële instelling wanneer zij een zakelijke relatie aangaat met een PEP uit een andere lidstaat of een derde land. In dat geval is verscherpt cliëntenonderzoek gerechtvaardigd, zoals bepaald in artikel 7, vierde lid, van dit voorstel.
Onder de personen die een politiek prominente functie bekleden, moeten – op grond van de uitvoeringsrichtlijn – worden verstaan: staatshoofden, regeringsleiders, ministers en staatssecretarissen en parlementsleden.
Leden van hooggerechtshoven, constitutionele hoven en andere rechterlijke instanties die arresten wijzen in laatste instantie, leden van rekenkamers en directies van centrale banken vallen eveneens onder het begrip.
Andere politiek prominente personen zijn ambassadeurs, zaakgelastigden, hoge legerofficieren en leden van bestuurs-, leidinggevende of toezichthoudende organen van overheidsbedrijven. Ambtenaren uit het middenkader en lagere ambtenaren vallen niet onder het begrip politiek prominente personen.
Directe familieleden van politieke prominente personen dienen eveneens aan verscherpt cliëntenonderzoek te worden onderworpen, indien een instelling een zakelijke relatie met deze personen aangaat. Volgens de uitvoeringsrichtlijn zijn dit de echtgenoot, een partner die naar het nationale recht als gelijkwaardig met een echtgenoot wordt aangemerkt, de kinderen en hun echtgenoten of partners, en de ouders van de natuurlijke persoon die een politieke prominente functie bekleed.”