“Wat ooit kenmerkend was voor dictaturen, is inmiddels doodnormaal in de moderne democratie: het aanwakkeren en uitbuiten van angst. Vroeger probeerde een democratische overheid zijn burgers juist te bevrijden van angsten: angst voor ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkeloosheid. Angst was immer een slechte raadgever; ze kon leiden tot een vlucht in extremisme, tot revolutie. Zo vertelde de Amerikaanse president Roosevelt zijn landgenoten in 1933, tijdens het hoogtepunt van de Grote Depressie, dat ze ‘niets te vrezen hadden behalve de vrees zelf’. Maar die bezorgdheid is verleden tijd. Vadertje Staat is een bullebak geworden; een onheilsprofeet die ons welbewust de stuipen op het lijf jaagt.”
Aldus Marcel Hulspas in de laatste De Pers op zaterdag.
Met de fraaie samenvatting van hoe angst de laatste jaren een geaccepteerd middel is geworden voor overheid, media, bedrijven én burgers gaan we de zomer in.
Overigens ligt de halve redactie momenteel vrij van angst op het strand nat te regenen. De komende weken zal het hier daarom wat stiller zijn.
Naar welk land zult u nooit op vakantie gaan, zelfs niet als ze u er geld voor geven?
En waarom niet?