Sommige berichten zijn zo hardnekkig dat negeren op een gegeven moment niet meer mogelijk is. Om de zoveel tijd komen er her en der berichten naar boven over geheime gevangeniskampen in de VS en gerelateerd materiaal. Enerzijds vanuit de gedacht “waar rook is, is vuur” en anderzijds om nu toch eindelijk eens van het gezeur af te zijn, ben ik maar eens gaan graven.
Allereerst presenteer ik u de grote lijnen van de bewuste berichten om dan vervolgens in stappen het waarheidsgehalte met u te delen.
Het verhaal is als volgt. Sinds enige jaren wordt in de VS op grote schaal gebouwd aan geheime gevangeniskampen. Zeker 600 kampen zouden er al bestaan. Veel van deze kampen in de buurt van militaire complexen, een aantal los in het land op bijvoorbeeld strategische spoorlocaties. Onder het mom van opvang van migranten zijn recente nieuwe orders gegeven voor het bouwen van nog meer kampen. Sommige van deze kampen hebben opvallende aanpassingen die doen denken aan de vernietigingskampen van Nazi Duitsland. Op diverse locaties in de VS zijn grote voorraden doodskisten gevonden die snel ingezet kunnen worden. Daarnaast zijn er opdrachten gegeven voor het bouwen van grote treinwagons waarin mensen geboeid vervoerd kunnen worden. Ook is de wetgeving dusdanig aangepast dat de machthebber door het uitroepen van de noodtoestand alle wetten naast zich neer kan leggen, mensen kan arresteren, voedseldistributie kan bepalen, etc… Ook zouden er geheime ondergrondse bunkers zijn van waaruit de nieuwe regering veilig de macht kan overnemen. Er is zelfs sprake van het ondergronds onderling verbonden zijn van deze bunkers door het hele land. Er zouden ook al troepen op geheime locaties gestationeerd zijn die klaar staan om de machtsovername uit te voeren. Er bestaan uitgebreide lijsten van mensen die opgepakt moeten worden na de machtsovername. Er zijn zelfs semi-publieke plannen waarin met een smoesje vast geoefend wordt voor deze machtsovername. De macht zal waarschijnlijk overgenomen worden door…..
“Eerst moet je tot je 67e doorwerken en als je dan op je 70e omvalt laten ze je gewoon liggen, zei iemand. Maar je kunt toch ook niet volhouden dat je alle mensen boven de zeventig niet meer reanimeert, tenzij…”
Aldus een teamleidster van een zorgcentrum. De discussie die afgelopen weekend begon na de melding dat een zorgcentrum mensen boven de 70 niet meer reanimeert omdat de kwaliteit van leven daarna toch te slecht zou zijn, is nog lang niet ten einde ook al heeft het bewuste tehuis de maatregel ingetrokken.
Gaat het over geld, kwaliteit van leven of gewoon onderbezetting?
Het neveneffect van zijn handelen werd hem uiteindelijk fataal. Wijnand Duyvendak moest het veld ruimen omdat zijn activisme indirect tot kwalijke daden richting individuen had geleid. Begrijpelijk en spijtig.
Idealisme, activisme en het opzoeken van grenzen en soms eroverheen gaan en weten dat je daarvoor een prijs zou kunnen gaan betalen, wordt niet op prijs gesteld. Nu niet meer in ieder geval. In de vele reacties is enerzijds de afschuw voor zijn acties te lezen en anderzijds hooguit meewarig begrip. Zelden hoor je iemand zeggen dat het type Duyvendak Nederland een dienst van onschatbare waarde heeft geleverd. Nee, het type Duyvendak kan gemist worden als kiespijn, het type Duyvendak is als mens een verschijnsel van het verleden. In deze tijd is alleen plaats voor nette mensen.
En met die nette mensen zet Nederland zijn achteruitgang in. Terug naar passiviteit. Terug naar normen en waarden die nergens toe dienen anders dan om iedereen koest en braaf te houden. Terug naar een onmondige massa die netjes doet wat meneer pastoor/dominee/minister zegt.
Het lijkt ook bijna onderdeel van een langlopend complot waarin ook de hele verbouwing van het onderwijssysteem past.
Een middelbaar onderwijssysteem waarin het passé is om als leraar politieke ideeën te verkondigen. Een hoger onderwijssysteem waar alle ruimte voor activiteiten naast de studie uit gesloopt is en het verplicht is om zo snel mogelijk na de studie te gaan werken om de schulden af te lossen. Een systeem dus waarin mensen te laat realiseren dat er meer is tussen hemel en aarde dan die baan, dat huis en die grote auto. Een systeem zonder opstandige mensen, zonder bevlogenheid, want dat kost tijd.
Dat heeft twee grote negatieve gevolgen. Ten eerste is het een demotivator voor het laten opbloeien van creatieve, initiatiefrijke geesten die buiten de gebaande paden willen gaan. En zonder dit soort geesten verstilt de ontwikkeling. Blijft het bij bestendiging.
Maar het tweede effect is minstens net zo ernstig. Zonder activisten die het, soms door het overtreden van de wet, de overheid lastig maken met het zoeken naar de waarheid en het proberen te tonen van de andere mogelijkheden, wordt een overheid onbewaakt. Een overheid die niet op zijn tenen moet lopen om alles goed te doen omdat er anders een of andere actiegroep linksom of rechtsom duidelijk maakt dat er sprake is van misstappen, zal steeds vaker misstappen. Die overheid zal zijn eigen normen en waarden krijgen die niet dezelfde zijn als waar het volk op zit te wachten. Een ontwikkeling die nu al zichtbaar is.
Zeer traditiegetrouw was uw redacteur ook dit jaar weer afgereisd naar de polder om het Lowlands Festival te bezoeken. Niet met een perspolsbandje of een backstagebandje of een servicebandje of een gastenbandje of een artiestenbandje, nee gewoon als bezoeker. Het leek er dit jaar een beetje op dat de mensen rondom het festival in de meerderheid waren ten opzichte van de bezoekers.
Dat neemt niet weg dat het toch gewoon wel een heerlijk festival was. Met de nodige zorgen werd naar het weekend uitgekeken vanwege het slechte weer dat er aan vooraf ging. Maar op vrijdag brak gewoon riant de zon door. Het mooie weer werd pas zondagavond met een stevige onweersbui afgesloten.
Maar goed, naast dat ik er altijd ben om te zien wat er zoals gebeurt in muziekland, was ik er natuurlijk ook om te kijken of er interessante trends te spotten waren. Het voordeel van ieder jaar naar hetzelfde grote evenement gaan. Hier weer mijn observaties.
Is pesten op school tegenwoordig echt een groter probleem dan vroeger of kunnen kinderen slechter tegen pesten tegenwoordig? En is het geven van een antipestcursus aan brugklassers dan een goede zaak?
