Steeph

6.108 Artikelen
1.081 Waanlinks
9.773 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Blogt sinds 2005 voor Sargasso en stuurt op de achtergrond nog een beetje mee, zover dat überhaupt mogelijk is.
Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP en nu weer op een school.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Mastodon: https://mastodon.green/@Steeph
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | Cognitieve dissonantie

Ein Übermaß an Problemen bei gleichzeitig fehlenden Lösungsmöglichkeiten führt zu dem, was die Psychologie kognitive Dissonanz nennt. Sie kann nur reduziert werden, wenn man statt der Probleme die Einstellung zu ihnen bearbeitet. Also: Die Regierung hat die Finanzkrise ja wohl im Griff, für die Energieprobleme wird es schon Lösungen geben, das mit dem Klima kann ja so schlimm nicht kommen. Oder nach Groucho Marx: Was kümmert mich die Nachwelt, hat die Nachwelt sich je um mich gekümmert?

Aldus Harald Welzer, onderzoekshoogleraar in de sociale psychologie, over ons huidige houding ten opzichte van alle crises die gaande zijn. Net doen alsof het niet zo is en zeggen dat alles onder controle is. Leuk voer voor sommige reaguurders, hoewel het natuurlijk niet uitmaakt.
Volgens dhr Welzer erkennen we een grote historische omslag pas als het al in het verleden ligt. Zitten we er middenin, is het business as usual.

Deutet das Fehlen jeder Expertise womöglich an, dass wir uns bereits an einem systemischen “tipping point” befinden, von dem ab Entwicklungen nicht mehr korrigierbar sind? Der letzte liegt nicht einmal zwei Jahrzehnte zurück: der von niemandem vorhergesagte Zusammenbruch einer kompletten politischen Hemisphäre mit seinen tiefgreifenden Folgen für die Staatenfiguration. Damals schien der Siegeszug des Westens endgültig besiegelt, wurde voreilig das Ende der Geschichte verkündet, aber inzwischen sieht es danach aus, dass Historiker in 50 Jahren den Beginn des Untergangs der Demokratien auf 1989 datieren und die weltweite Finanzkrise nur 19 Jahre später als die nächste Stufe auf dem lange zuvor schon eingeläuteten Abstieg deuten könnten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Boekrecensie | Worden Wij Wakker?

Afgelopen najaar was er een manifestatie om aandacht te vragen voor de verslechterende situatie m.b.t. de privacy in Nederland. Die manifestatie had een ander verloop dan verwacht door de aanwezigheid van dhr Marcel Messing. Hierover schreef ik een kleine beschouwing. In de discussie die daarop volgde viel een aanhanger van dhr Messing mij aan. Ik zou oordelen over hem zonder werkelijk kennis genomen te hebben van wat hij te vertellen heeft (is me vaker overkomen). Nu had ik daar niet veel zin in. Volgens mij waren er betere dingen te doen met mijn tijd dan nog meer Grote Openbaringen te ontkrachten. Maar doordat David mij het boek “Worden Wij Wakker?” toestuurde werd ik over de drempel getrokken. Als deze persoon dan zoveel aanzien heeft dan moet er maar eens serieus gekeken worden naar zijn verhaal.

Voordat ik in brokstukken delen van het boek behandel eerst mijn conclusie.
Dit boek komt met stip binnen in mijn top 5 van slechtste boeken ooit. De auteur ratelt de hele tijd door met hele en halve waarheden om vervolgens zonder bewijs conclusies te trekken die op geen enkele wijze houdbaar zijn. Hierbij wordt gebruik gemaakt van manieren die in de propaganda niet zouden misstaan en die juist in het boek worden toegedicht aan “het kwaad van de onzichtbare machtselite”. Vanaf vandaag kan ik mensen niet meer serieus nemen die dit boek aanhalen als “bewijs” voor wat er zoals staat te gebeuren. Tegen hen zou ik zeggen: Wordt eens wakker en leer zelf denken!

Net zo goed als er in het boek geen logische opbouw zit, zit er in mijn recensie verder geen logische opbouw. Ik heb de stukken er uit gehaald waar het makkelijk op schieten is. Maar eigenlijk is er op vrijwel iedere bladzijde iets aan te merken. (En verder wilde ik er niet nog meer energie aan kwijtraken, vandaar het ongepolijste taalgebruik en gebrek aan structuur).
Problematisch met dit boek is dat er her en der wel degelijk relevante en kwalijke ontwikkelingen genoemd worden. Aantastingen van de privacy, gebruik van angst om bepaalde veiligheidsmaatregelen door te drukken en de problemen met de machtsverhoudingen in de wereld zijn wel degelijk prangend. Maar keer op keer worden geconstateerde zaken toe geredeneerd naar complotten die niet bewijsbaar zijn en niet onderbouwd worden. Dit maakt dat dit een schadelijk boek is voor een serieuze discussie over die ontwikkelingen die wel degelijk een kritische blik van meer mensen zouden verdienen.
Afijn, misschien snapt u wat ik bedoel na het geven van wat toelichting.

Vorige Volgende